ویرگول
ورودثبت نام
zahram
zahram
zahram
zahram
خواندن ۲ دقیقه·۴ سال پیش

انفجار

حالم خیلی بد بود...

خیلی وقته شده بودم یه بمب نیمه فعال که بالاخره وقتش شد و ترکید.... خیلی وقت بود همه چی رو هم تلنبار شده بود، داشتم همه شون رو سرکوب میکردم اما نشد.

بخودم میگفتم هیس نباید چیزی بگی، الان وقتش نیست، باید محکم باشی، خودت میدونی باید چیکار کنی. تمام این مدت داشتم به خودم دروغ میگفتم. نمیتونم قبول کنم بازی خوردم. اما من هیچوقت اینجوری نبودم. بقولی هیچوقت گیجی قلبمو ندیده بودم.

من میدونستم یه روز بد جور میبازم، که ته زندگیم همین میشه و بهش دل دادم. مخلص از دوره نقاهت میگه، که باید بگذره تا حال آدمی خوب بشه، از خدای فاطر.

اما امشب دیگه کم آوردم، میگفتم آخه چرا؟ میگفتم حالا من چیکار کنم با این دل وامونده، مگه میشه؟ میگفتم کاش...

انقد بیچاره شدم که حاضر بودم یه کام بک بزنم و دوباره از سر، اما نمیشد.

اومدم به نفیس پیام بدم و غر بزنم اما نبود.

دلم میخواست یکی بهم بگه اشکال نداره حق با توئه. تو حق داری بدونی، حق داری بفهمی.

دلم میخواد دست بردارن از این حرفای همیشگی که ول کن زهراجان همه وضعشون همینه یا حرفای روانشناسانه مآب شون و برای یه بار هم که شده چیزی نگن که قبول ندارند. دلم راهی میخواست رو به جلو تا از این دور باطل خلاص شم. تنها راهی که من امتحان نکردم سپرانداختن و تسلیم شدنه که یه روز به اونم میرسم.

دلم میخواست میتونستم بازم اعتماد کنم، اما بدجوری شکسته بودم. میخواستم بگم بابا چرا نمیفهمید من نمیتونم دیگه.

تو دفترم باز یه نامه نوشتم بی امید رسیدن، تهش نوشتم دلم خیلی برات تنگ شده، من واقعا دوست داشتم.

پاشدم رفتم زیر آسمون خدا، به ماه خیره شدم و بهش گفتم بهت بگه.

من بیشتر از این کاری از دستم برنمیاد.

#با یه حال ناجوری اینارو نوشتم بهم خورده نگیر.

#من اینجا نمیخوام نویسنده باشم فقط گوینده ام.

۰
۰
zahram
zahram
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید