
عشق واقعی است و نیازمند دو نفر واقعی است که نسبت به هم احساسات واقعی داشته باشند.همسران همبازی نیستند که اگر نتوانند برای پیشرفت خیالپردازی یکدیگر کاری بکنند به راحتی کنار گذاشته شوند. عشق از مرحله عاشق عشق شدن به عاشق یکدیگر شدن گذر می کند و به ازدواج، داشتن فرزند و عشق ورزیدن در قلب خانواده منجر می شود.
عشق واقعی به معنای باقی ماندن در یک حال نیست بلکه عشق هدفی دارد که همیشه به سوی آن حرکت می کند و اگر به مدت طولانی به حال خود باقی بماند، مثل آب راکد می گندد. ما نیاز داریم که عاشق خودمان باشیم که نوعی ایمنی است، یعنی از خودمان مراقبت کردیم و این بدان معنا نیست که نمی توانیم دیگران دوست داشته باشیم. گاهی دوست داشتن خود کمک می کند دیگران را نیز دوست داشته باشیم.