زینب عبدالهی( دانشجوی کارشناسی جامعه شناسی):
اگر برحسب اتفاق در لغت یاب ها واژهی مادر را جستجو کرده باشید، مترادفهایی برای آن خواهید دید. باعث، یکی از آنهاست.
باعث یعنی علت یعنی مسبب. یعنی محرک و دلیل.
مادر یعنی باعث، یعنی زنی که باعث و مسبب تولد من و شماست.
اما به زعم من مادر یک عامل است و نه باعث. مادر تنها یک عامل یا فاعل است، پلی است برای عبور دادن من و شما از نیستی به هستی! و این از باعث بودن جداست.مادر دلیل تولد فرزندانش نیست و تنها عاملی است که متولد کردن را گاه خواسته و گاه ناخواسته میپذیرد.
مادری،نقشی است همواره بر دوش زنان.همراه با این نقش؛معانی همچون مقدس، فداکار، عشق، پاکی و… متصور میشود.
اما مادرها در حقیقت چه هستند؟ چه وظیفهای دارند؟ که فداکار باشند و فداکار لقب بگیرند؟ چرا باید شب تا صبح بیدار بمانند و از کودکشان محافظت کنند؟ این شرح وظایف از کجا آمده است؟
از بهشت،از همان جایی که زیر پای مادر است؟
منکه بعید میدانم.
ما با فداکار نشان دادن مادرها، در حقیقت چیز بزرگتری از آنها گرفتهایم و هر سال در همین روز بابت همان فداکاریها از آنها تشکر میکنیم.
متشکرم که عاشقانه مرا بزرگ کردی…
متشکرم که شب تا صبح کنار بسترم بیدار ماندی…
مادرها اغلب پس از مادر شدن دیگر خودشان نیستند، تبدیل به رباتی میشوند خستگی ناپذیر، در حال شستشو، در حال خواباندن و لالایی خواندن، در حال پخت و پز و در کنار تمام اینها، بیوقفه باید عشق بورزند.
روز مادر به همان قشنگی مادرانگی است، اما مادرانگی نه به معنای از بین رفتن یک انسان برای رشد و زندگی کردن یک انسان دیگر.
و چه کسی میداند، شاید یک مادر هم دلش ندیدن فرزندانش را بخواهد یا کمتر دیدنشان را و این به معنی بد بودنش نیست. شاید فقط کمی خسته است…
تبریک به تمام مادرانی که برای زنده ماندن خودشان زندگی میکنند.