تنهایی، سایه ی سنگینی است که روی قلب مینشیند؛ مثل پنجره ی بسته ای که پشت آن، دنیا در حرکت است، ولی تو فقط تماشاگری خاموشی. گاهی حتی در میان جمع هم غریبه ای، انگار تمام آدمها از زبانی حرف میزنند که تو نمیدانی...
