غربت، نفس کشیدن در هوایی است که به ریه هایت نمی چسبد. مثل درختی که از خاکش کنده شده و هرجا میکارند، هوای وطن را کم دارد. شبهایش طولانیتر است و ماه، حتی اگر همان ماه باشد، نورش غمگینتر...