
دارم بر دیوار تنهایی خود می نگرم رد میخ های فرو نرفته
و میخ های پرانتزی افتاده بر زمین بر استواری دیوار دل تنهاییم می افزاید و خزان غربت در پاییز دلم با طوفان سیگار روی دستم و آهنگ پوک های سنگینم با سنگینی سکوتم و امواج فریاد بی صدایم در شب های دلگیر این شهر غریب به غربت دنیای غریب ام می افزاید...