۱- تو نانوایی ۲ نفر کار می‌کنن، یکی صبح خمیر رو آماده می‌کنه و در طول روز چونه می‌گیره! دیگری هم تو تنور قرار میده و در میآره! (فرضا) یه روز وارد یه نانوایی میشید و میبینید که توش عوض ۲ نفر، یه نفر داره سخت کار می‌کنه! <صبح پا نشده خمیر رو آماده کنه>، الآن که شما وارد میشید
۲- کمی آرد رو با آب قاطی می‌کنه و می فرسته داخل تنور! شما هم اون آشغالی که از تنور به اسم نون در میآد رو می‌خورید و دل درد میگیرید! از طرف می‌پرسید که چرا آخه؟ میگه من وظیفه خودمو دارم درست انجام میدم (گذاشتن خمیر تو آتش) و راست هم میگه! این مثال خیلی جنون وار به نظر میآد، درسته؟
۳- واقعیت کار تیمی خیلی از ماها همینه! در بهترین حالت کار خودمون رو درست انجام میدیم، بدون توجه به این که کلیت سیستم جواب میده یا نه! نهایت غر یا فحش زیر لب، راهکار ما برای باقی قسمت های سیستم هستن که به زعم ما درست نیستن و کارشون هم البته وظیفه ما نیست!
۴- نانوایی استعاره از دنیای واقعی ماست! اون آدمهایی هم که دل درد میگیرن، مشتری‌های نرم افزارهامون! اگه قسمتی از سیستم اشکال داره، سعی کنید فراتر از یه پیرزن ۷۰ ساله یا یه پسر بچه ۶ ساله عمل کنید! فراتر از نق زدن عمل کنید! سعی کنید مدیر مربوطه رو با توضیحات دقیق به مسیر درست ببرید
۵- اگه مدیر توجیه نمیشه، سعی کنید اون قسمت مشکل دار رو خودتون هندل کنید. یه محصول نرم افزاری از Product design تا UI/UX تا development تا تست و ... میتونه بلنگه! اگه دوست دارید و می‌تونید، کمک کنید به بهبود هر یک از اینها که لنگ میزنن!
۶- اگه در نهایت هیچ کدوم جواب نمیده، یادتون نره که درخت نیستید و لازم نیست سالها تو یه سیستم معیوب، نون داغون به خورد مشتری‌ها بدید! برید شرکت دیگه ای که ساختار بهتری داره، تا به جای تلف شدن عمرتون تو یه ساختار معیوب، در جای درست، در تیم درست، در شرکت درست، بهترین ممکن باشید!
