۱- مدتی پیش رفتم خرید، از جون مرغ خریدم تا شیر آدمیزاد. صندلی کامپیوتر رو به همراه مانیتور و کیس و هر چی که کمک کنه لااقل تا دو هفته لازم نباشه برم خرید رو ریختم توی ماشین و شبانه راهی ده شدم.
۲- قصدم سفر و تفریح نبود. نرفتم که سه روزه برگردم. رفتم که توی قرنطینه بمونم و تو این مدت با کسی سلام و علیک هم نکردم، چه برسه دید و بازدید. فقط خرید، اون هم دو هفته یک بار. هر چی که می‌بینم نیست یا تموم میشه رو تو یه لیست برای خرید آینده میآرم.
۳- این مقدمه رو نوشتم تا بدون این‌که قضاوت بی‌جا بشم، بتونم براتون از اتفاقات ده بگم. خب میز نداشتم، ولی آجر بود، و یکی ساختم! خوشبختانه سرعت نت خوبه! ده مگ و پینگ 60ms
۴- درختای حیاط تازه دارن جون می‌گیرن و سبزی‌ها تنها چیزی هستن که فعلا درست و حسابی خودنمایی می‌کنن. خوشبختانه دقیقا کنار ده هست خونه و اگه بخوام برم سر به کوه و بیابون بگذارم، تو راهم به کسی یا چیزی بر نمیخورم!
۵- "چند ماه پیش" که خونه مادرم بودم و داشتم ظرفها رو میشستم، در نهایت به روشی دستکش‌ها رو درآوردم که نزدیک بود پاره بشن، مادرم با حالتی عجیب گفت چه کار داری می‌کنی؟! من گفتم تهش پاره میشه از مغازه بغلی می‌خریم!
۶- الآن تو قرنطینه فقط دو تا دستکش دارم. میگم نکنه پاره بشن. مغازه بغلی هست، ولی واسه دستکش نمیخوام برم خرید، میگذارم برا ۲ هفته دیگه. میگن تجریبات این مدلی تو روان آدمی می‌مونه و تازه مادرم رو می‌فهمم! دو تا دستکش دارم، دوستشون دارم! بدون اونها زندگی سخت میشه!
۷- کوه‌ها تو برف و مه فرو رفتن! یه جورایی زمستونه انگاری! جوجه رو درست کردم و با کمک زغال آتشین برای جوراب پام هم هواخور درست کردم! کارهامم جالبه، از حل مشکل Angular SSR میرم به Xamarin و بعد فرغون و دسته بیل و مجدد کامپیوتر و به طیور غذا دادن و اسم و فامیل بازی کردن!
لینک رشته توییت مربوطه در توییتر
