ویرگول
ورودثبت نام
Aseman
Asemanتمرینی برای نوشتن و قدمی برای نویسنده شدن
Aseman
Aseman
خواندن ۲ دقیقه·۶ سال پیش

به وقت دریا

چند وقتی می­شود که به بهانه­­ای آمده­ام روستا، پیش مادربزرگ. راستش را بخواهی بعد از تو بود که آدم­ها دلم را زدند، دیگر کسی را به جان نخواندم، نتوانستم در جمع دوستانه­ای چرند بگویم و با صدای بلند بخندم، شب­ها دیگر تا سرم را روی بالش می­گذاشتم خوابم نمی­برد و این آخری­ها طوری شده بودم که با آهنگ­های شاد هم می­توانستم گریه کنم. حرف هایم جوری شده، طبع شاعری گرفته و صدایم بوی غربت و بی­کسی می­دهد.

راستش کار این روزهای من شده دل را به دریا زدن. می­روم، سوار یک قایق می شوم که نمیدانم چرا هر طوری سوار می­شوم پاچه­های شلوارم خیس می­شوند، بعد پاروی چوبی را به دست می­گیرم و بعد به لبه ساحل می­زنم و قایق را هل می­دهم به سمت آب، بعد چندبار پارو می­زنم و منتظر می­مانم تا ببینم باد امروز مرا به کدام سو روانه می­کند. گاه می­زنم زیر آواز، اینجا شاید تنها جایی باشد که از عشق خواندن جایز است. ترانه­های غمگین می­خوانم، شعر "ترسیدن ما چون که هم از بیم بلا بود/ اکنون ز چه ترسیم که در عین بلاییم" را با تحریر شجریان می­خوانم و بعد گوشه چشمم تر می­شود و بعد شروع می­کنم به نوشتن روزانه­ام:

به وقت دریا- روز 74ام

این جا زمین رنگ آسمان را می­دهد. اینجا صدای آب، بوی خزه و حس هم آغوشی با دریا، جای دود و ترافیک و گزاف گویی آدم­ها را خوب پر کرده، پاییز زودتر از موعد می­رسد و زودتر از موعد شاخه درختان را لخت می­کند و رنگ دلتنگی و دلواپسی را به جنگل می­پاشد.

گاهی برای مرغان دریایی شاملو می­خوانم و هر بار به آنها می­گویم که تو چقدر خوب شعرهایش را می­خواندی و به این فکر می­کنم که این­ها را واقعا شاملو  به تنهایی گفته یا تو دیکته می­کردی و او می­نوشته؟ به هر حال من به اسم فراموش کردن تو اینجا هستم ولی حالا همه چیز بیشتر تو را یاد من می­آورد، از حرف­های مادربزرگ و بوی هیزم تر و برگ درختانی که می­ریزند گرفته تا همین دریا و آبی آسمان و همین پاییز که در راه است.

نویسندگیدلنوشتهساحلدریا
۹
۰
Aseman
Aseman
تمرینی برای نوشتن و قدمی برای نویسنده شدن
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید