ندارم ذوق و جوشِ شاعری اما سرم در نظم است
با سلامی که رسد از سوی تو بغضِ دلم در رزم است
رفتنت از دیده به سی شد، گرچه بین این سروِ ناز
با کلامی از زبانت، کِل کشان می‌رقصد و در بزم است
کو به کو هر خانه را سر می‌زنم تا که ببویم روی تو
بی‌وفا عطرِ تو هم بالا رود، دستِ یمین در کَدّ است
کاروان! من دیدمش یک لحظه و گویم شما را سرّ دل
این محاسن بهر چه آمد سروِ من، آیا نشان از حزم است؟
آری ای جان رفتی از چشم، به زودی می‌روی از قلب من
من ببوسم ردّ یادت، قصد نسیان از مرامم در فرار از جزم است
ای سلامِ گرگ، کِشتیِ -آسان- نشسته بر گل است
دور شو کین وجودِ بی‌رمق، خسته و لب به لبِ با مرگ است
یسرا (آسان)
۱۹ فروردین ۱۴۰۴
