حوالی سال 95، من در حالی که فقط 18 سال داشتم وارد مقطع ارشد دانشگاه فردوسی شدم. پیش از این موفقیتهای تحصیلی دیگری را نیز کسب کرده بودم، از جمله حفظ قرآن در 10 ماه و خواندن چهارپایه حوزه (که معمولاً چهارسال به طول میانجامد) در کمتر از دو ماه. این موفقیتها باعث شده بود که من با اعتماد به نفس بسیار بالایی وارد مقطع ارشد شوم و تصور میکردم که طی یک سال و نیم مقطع ارشد را نیز تمام میکنم. اما برخلاف تصورم نوشتن پایان نامه ارشد من چهارسال به طول انجامید.
اینکه چرا نوشتن پایان نامه من چهارسال به طول انجامید دلایل متعددی داشت. اما یکی از دلایل این بود که من در ابتدا با اعتماد به نفس بالا و کاذبی قدم به این مسیر گذاشتم اما مشکلات و چالشهای مختلف باعث شدند اعتماد به نفس من کاهش پیدا کند و دچار ضعف و ناتوانی شوم. در نهایت پس از چهارسال به نوعی واقع بینی و اعتماد به نفس واقعی دست پیدا کردم و توانستم طی دو ماه و نیم پایاننامه ارشد را بنویسم و تمام کنم.
نه تنها در مسیر پژوهش، بلکه در مسیر یادگیری هر مهارت جدید ممکن است چرخه اعتماد به نفس تکرار شود. در ابتدا فرد فکر میکند که یادگیری این مهارت خیلی آسان است اما در ادامه دچار چالش شده و اعتماد به نفس خود را از دست میدهد تا اینکه بتواند بعد از مواجهه منطقی با چالشها، اعتماد به نفس واقعی را کسب کند. چطور با چالشهای مسیر پژوهش مواجه شویم؟