هفت و یا هشت سال بیشتر نداشتم که مادرم دستم را میگرفت و همراه خودش مرا به کلاسهای او میبرد. مرا کنارش مینشاند، دفتر دستکش را باز میکرد، یک ساعت و نیمی نقاشی میکرد و بعد وسایلش را جمع میکرد، دستم را میگرفت و به خانه میبرد. هر هفته سه بار اینکار را انجام میداد. انگار شده بودم بادیگاردش. آن هم بادیگاردی که خودش نیاز داشت هزاران نفر مراقبش باشند تا یک وقت زیر دست و پا له نشود.کم کم از نقش بادیگارد خارج شدم، به من هم قلم و کاغذی میداد تا نقاشی کنم و یادم رود که به اجبار اینجا حضور دارم. هفتهها گذشت، گاهی نقش بادیگارد را بازی میکردم، نقاشی میکردم و گاهی هم در حیاط آنجا شیطنت میکردم.امروز بعد از مدتها پایم را دوباره در کلاسش گذاشتم. خبر از آن محیط قبلی نبود اما همچنان خودش هست و نقاشی یاد میدهد.




منتظر ایستادیم شاگردانش یکی پس از دیگری حضور پیدا کنند. مانند بچههای فضول دنبال بادیگاردهای کوچکی میگشتم که دست مادرشان را با غیض گرفتهاند و مجبورند در کلاس حاضر شوند. اما چشمانم هیچ بادیگاردی ندید. یادم میآید ،وقتی میخواستم رشتهام را هنر انتخاب کنم، به اصرار خانوادهام بازهم باید بادیگارد افکار و علاقه هایشان میشدم و سر کلاسی مینشستم که هیچ چیزش را دوست نداشتم. هیچ تضمینی هم نبود که این یکی مانند کلاس نقاشی دوست داشتنی میشود یا نه؟

شاگردانش آمدند، وسایلشان را روی میز ولو کردند و کارشان را شروع کردند.


یکیشان چهرهای کودکی را میکشید که دوست داشت، یکی دیگرشان کاری شبیه به خطاطی انجام میداد و آن یکی هم دنیا را همانطور که در ذهن کودکانهاش میدید نقاشی میکرد. هیچکس مجبور نبود کاری را انجام دهد که دوست ندارد، لازم نبود کسی بادیگارد علاقهای کس دیگری شود.





آن روزها برای بادیگارد نشدن به عمو بشیری پناه آوردم، کسی که هیچوقت نمیگفت، درسات را بخوان حالا هنرت را کنارش ادامه بده، کسی که هیچوقت هیچکس را مجبور نمیکرد علاقهی دیگران را روی شانههایت تحمل کنی، بلکه برایت یک راه نجاتی پیدا میکرد.

عمو مانند هفت هشت سالگیم وقتی کنار مادرم نشسته بودم، مدادی به دستم داد و به کشیدن نقاشی تشویقم کرد و از محافظ دیگران بودن دورم کرد و همچنین یاسمین هیجده سالهای آن روزها را دوباره از بادیگارد علاقهی دیگران شدن نجات داد.

او آرام و آهسته شاگردانی تربیت میکند که هیچ روزی محافظ هیچ کسی و هیچ علاقهی زوری نشوند.

حال فکر میکنم خوب است آدمهایی باشند مستقیم و یا غیرمستقیم یادت دهند که باید بادیگارد خودت و تمام علاقههایت باشی.

