تو همه چیزم هستی...همه جا حضور داری ...در هر کجا و در هر مکان بر من آغوش گشود ای ...در طلوع چشمهایم را همراه ملودیی دلنشین به دنیا می گشایی ... و شب های تیره روح من را با موسیقی بی کلام در آرامش غرق کردی و به عمق رویا کشاندی... در هنگامه غم مرا با شعر هایت امید بخشیدی... کتاب هایت مرا با جهان دیگری آشنا کرد...همهی بود و نبودم را ساختی... در آن هنگام که در طلب دیدار یار بودم رخ او را نمایان کردی... تو شدی همدم و همراه من....!
با تو میشود تنها خندید... تنها بازی کرد... میشود با حافظه ات تنها در خاطرات سفر کرد... و میشود تنها ؛ تنهایی را تحمل کرد!...
کاش راهی برای جبران بود! برای تک تک لحظاتی که بی هیچ چشمداشتی در کنارم بودی!
تو تمام ناتمام مرا تشکیل دادی... تو را تلفن همراه نامیدن... به راستی که همراه همیشگی ام بوده ایی.