نقش خیال در زندگی مهم است. اینکه خیالپرداز باشی و در جهان خیال روزگار بگذارنی بسیار در نگرشت به چیزها تاثیرگذار است. خیال در واقع از آن جهت اهمیت دارد که ذهنت را از کلیشهایی شدن بازمیدارد.
خردسالان بهتر از بزرگسالان بلدند که خیالپردازی کنند. در جایی از کتاب دنیای سوفی میخوانیم: اگر یک کودک چهارساله پدرش را ببیند که دارد به روی سقف راه میرود؛ به احتمال زیاد میخندد و حتی خودش نیز دوست دارد که روی سقف را برود اما همین که مادر کودک از راه برسد و شوهرش را در حال راه رفتن به روی سقف ببیند به احتمال زیاد جیغ بکشد یا از حال برود. این داستان بیان میکند که در واقع ذهنی که کلیشهایی نشده هر ناممکنی را ممکن میپندارد. حتی اگر عقل نتواند آن ناممکن را پذیرش کند باز هم نمیتوان جلوی خیال را گرفت؛ چرا که در هنگام خیالپردازی واقعیتها پذیرفته شدهاند و دیگر ترسی وجود ندارد.
من به عنوان معلم، معتقدم که کودکان دبستانی و به خصوص کلاس اولیها دنیای منحصربهفردی دارند و این انحصاری بون جهانشان نه به خاطر تفکر مرکز جهانی بلکه به خاطر قدرت خیالپردازی است. تجربهام در برخورد با کودکان کلاس اولی محدود است اما اولینبار که با آنان دیدار کردم بعد از کمی گرم گرفتن از آنان پرسیدم: دوست دارید چهکار بشوید؟ قریب به اتفاق کودکان گفتند: که دوستدارند دندانپزشک، خلبان، دکتر، مهندس بشوند! در یک کلاس ۲۳ نفره جواب دو نفر در خاطر من ماندگار شد. یکی از بچهها به اسم محمد گفت: که دوست دارد یک پدر خوب بشود! این جواب مختص دنیای منحصربهفرد محمد است چرا که جوابش عاری از تقلید میباشد. درواقع محمد قبلا فکر کرده که دوست دارد چه کاره بشود! شاید از دیگران پیشنهادتی دریافت کرده باشد اما کسی به او دستور نداده یا توصیه نکرده که اگر دکتر شوی به صلاح تو است. محمد تجربههای دیداری و شنیداریاش را بررسی کرده و به این نتیجه رسیده که دوست دارد یک پدر خوب بشود و واقعا غیر یک پدر خوب بون چه چیز دیگری اهمیت دارد؟
نفر بعدی که با جوابش مرا غافلگیر کرد محسن بود! او گفت: دوست دارد بچه رئیس بشود! و خوشا به حال کودکان که می توانند صادقانه خواستههایشان را به زبان بیاورند. درواقع محسن با این جواب نشان داد؛ انیمیشنهایی که کودکان میبینند در شکلگیری ذهنیت و تفکرشان تاثیر بسیار بالایی دارد و همچنین با این تصمیم خود اعلام کرد که دوست دارد بچه بماند اما بتواند همانند یک بزرگسال رفتار کند، تصمیم بگیرد و پول دربیاورد.
میتوان امیدوار بود که این دو کودک با تن ندادن به کلیشهها و مقاوم بودن در برابر جبر رفتاری و علمی، در آینده بتوانند با خیال پردازیهای خود رویایی را به حقیقت برسانند و آروزها محقق شوند.