
آشفتگی و بیقراری ذهنی به یار همیشگی خیلی از انسانها تبدیل شده است؛ این یار وفادار است، بدون دعوت مهمان ذهنمان میشود، دستوپای کارایی ما را میبندند و چشانمان را از دیدن لذتهای زندگی محروم میکند. بیایید از این بعد، هر بار که این دوست ناباب در ذهنمان را زد، درب را به روی او بازنکنیم.
در برنامهریزیهای روزانه خود تایم مشخصی را برای بررسی امور تشویشبرانگیز اختصاص دهید. ترجیحا این تایم میتواند صبح زود باشد. اگر در ساعات دیگری از روز فکر نگرانکنندهای به ذهنتان رسید، آن را یادداشت کنید تا صرفا در فرصت مشخص شده، به تحلیل ابعاد مختلف آن بپردازید.
هر زمان که متوجه شدید در حال انجام یک گفتگوی منفی با خودتان هستید، سریعا به خودتان یادآوری کنید این موارد صرفا تفکرات و احساسات من هستند. حقیقت وجودی شما با تصوری که از خودتان دارید تفاوت دارد، پس اجازه ندهید چنین تصوراتی موجبات آشفتگی ذهنی شما را فراهم آورد.
واقعیت این است که آینده همواره با هالهای از ابهام همراه است و هر چه بیشتر تلاش کنیم کنترل اوضاع را به دست بگیریم، به همان اندازه درخواهیم یافت که در کنترل اوضاع ناتوان هستیم. برخی اوقات بهتر است صبر پیشه کنیم، منتظر بمانیم و اجازه بدهیم گذر زمان شرایط را مشخص کند.
فرض کنید در حال انجام کاری هستید، ولی تمرکز کافی ندارید و فکرتان دایم به سمت وظایف دیگر منحرف میشود. اگر شمار وظایف و پروژههایی که باید انجام دهید زیاد هستند، بهتر است آنها را روی کاغذ بیاورید، مهمترینهایشان را گزینش کنید و برای انجامشان برنامه بنویسید تا ذهنتان آرام شود.
طبیعت تاثیرات آرامبخش فراوانی دارد. آخر هفتهها یا هر زمان دیگر که درگیر تشویش ذهنی بودید، به دامان طبیعت پناه ببرید. تماشای کوهها، درختان، طلوع آفتاب و گوش سپردن به صداهای دلنشینی که اغلب به آنها بیتوجه هستیم، ذهنتان را از دام دغدغهها رهایی خواهد بخشید.
اگر تمرکز ندارید، ذهنتان از شاخهای به شاخه دیگر میپرد و دائما در اگرها و ایکاشها غرق شدهاید، شما دچار آشفتگی ذهنی هستید. در صورتی که به این آشفتگی ذهنی غلبه نکنید، بخش عمدهای از ساعات شبانهروز را به بطالت خواهید گذراند و به طعمهای لذیذ برای غولهای استرس و افسردگی تبدیل خواهید شد.