
ساعتت را چک کرده ای تابه حال ؟؟ تا به حال به پیاده روی عقربه های ساعت روی تن زمان اندیشیده ای ؟؟ به این فکر کرده ای که این عقربه ها چقدر از عمرمان را دزدیده اند؟؟ تا به حال انتقامی که زمان به واسطه کشتن ثانیه هایش قرار است از ما بگیرد را در میز گرد مغزت شرکت داده ای ؟؟ شاید به نوعی مرگ انتقام زمان باشد ... زمانی که سالهاست فرزندانش را بیخود و بی جهت کشته ایم ... زمانی که این روز ها حس میکنم عجیب از انسان هایی مثل من و تو دل چرکین است فکر کرده ای من و تو چقدر به زمان دیه ی فرزندانش را بدهکاریم ؟؟ بیا پیش از اینکه این بدهی زیاد شود بدهی های قبلیمان را با زمان صاف کنیم مثلاً جای کشتن و هدر دادن ثانیه ها اندکی صوت لبخند را در ضبط صوت صورتمان قرار دهیم تا دیگران گوش کنند به صدای لبخند به صدای زندگی و بیاندیشند که زندگی هنوز زیباست هنوز برگ دارد هر چند که گل هایش را چیده اند هنوز هم میتوان به ساقه و برگ زندگی امیدوار بود هنوز میتوان دست دراز کرد و دستانی را گرفت که مدت ها پس زده شده اند هنوز هم میتوان پشت آن چراغ قرمز اندکی بارقه ی امید و شور به چشمان آنهایی که در انتظارند هدیه داد هنوز هم میشود انسان بود فقط اندکی چاشنی لبخند الزامی است و اندکی شیرینی محبت در دیگ دلت که بجوشد که بجوشد و تمام غم ها را بسوزاند و در خود حل کند زندگی دارد ساز میزند ساز غم ساز غصه تو نرقص خودت ساز بساز و ساز بزن بگذار کمی زندگی برقصد برقصد به بزم حال خوش تو و اطرافیانت اگر زندگی برای تو زیبا نبود و نیست پس رنگش کن مثل انهایی که خر را رنگ میکنند جای قناری میفروشند کار تو که سخت تر از آنها نیست تو زندگی غم انگیزت را رنگ شادی بزن و به خودت بفروش اینکه خودت را با اینکه زندگی زیباست گول بزنی خیلی بهتر از این است که سال های سال غم را جای صبحانه و ناهار و شام تناول کنی
بین لبخند و اشک ریختن لبخند را انتخاب کردم
نه به خاطر آن که دلم شاد است
برای اینکه راحت تر میتوانم دلیل لبخند را به دیگران توضیح دهم تا علت اشک هایم را
بیایید ما هم لبخند بزنیم آنقدر زیبا و دل انگیز تا چشم تنگ روزگار از جایش دربیاید تا کور شود چشم روزگاری که چشم نداشت خوشی هایمان را ببیند و گل های باغمان را بار ها چید اگر هنوز هم که هنوز است یاد یک جفت چشم می افتی و بغض میکنی باید بدانی که انتقام از روزگار بهترین راه برای سرد کردن این آتش درد است و انتقام از روزگار میسر نیست جز با لبخند زدن جز با خوشحال بودن روزگار هر چه سخت تر کلاف زندگی را در هم پیچید تو زودتر با خنده هایت از هم بازش کن نگذار بیش از این زندگیت در هم گره بخورد با اخم های روزمرگیت بیا حتی لحظه ای هم شده حرص روزگار را در آوریم که بفهمد با ما طرف است نه با یک مشت بی و دست و پا که به هر سازی میرقصند و جماعت هر رنگی میشود خودشان را همان رنگ میکنند راستش را بخواهی من از همان اول اول اول زندگیم با اینکه پیرزن درون اینه بودم هر وقت که زمین میخوردم با لبخند از جا بلند میشدم نه چون حالم خوب بود نه به این دلیل که نترسیده بودم تنها به این دلیل که انسان های زیادی در اطرافم در طلب یک قطره اشکم بودند به دلیل اینکه آنها منتظر بودند یک لحظه یگانه حالش خوب نباشد برایشان جذاب بود یگانه ای که حتی وقتی لیچار بارش میکنند هم باز میخندد چگونه میگرید اما یگانه از اشک ریختن میان آنها متنفر است میان آنها ترجیح میدهد دلقک باشد تا خود واقعیش اگر اگر حالتان خراب است اگر خوب نیستید برای محکم بودن مثل من نقاب دلقک را به صورتتان بزنید باور کنید آنقدر ها هم سخت نیست من پانزده سال است که اینگونه زندگی کرده ام مبادا که نقطه ضعف بدهم دستشان که بدرند مرا که من از همه جا بریده را نابود کنند کمی لبخند بزنید براستی که مهم نیست یک وقت هایی حالمان خوب نیست مهم این است که چشم چشم تنگ ها را بترکانیم

پرده های غم و غصه را کنار بکش و پنجره خیال ذهنت را باز کن رو به افق شادی شاید پرنده ای هنوز در آن حوالی در حال خواندن نغمه آواز شادی باشد تو که خوشحال باشی حاضرم دست تمام اتفاق های خوب را بگیرم تا حوالی تو بیفتند این هم یکی دیگر از قوانین این دنیاست فقط کافی است اندکی چاشنی شادی به نگاه برق ندیده ات بیفزایی
تاکنون برایتان اتفاق افتاده است که میان خنده هایتان بغض کنید و فکر کنید دنیا چقدر بد است که حتی میان لحظه ی خوشش هم ناراحتی چپانده اند بارها برایم اتفاق افتاده است اما اما اگر باز میان خنده هایتان بغض کردید با قرص آرامش و شادی غم هایتان را از دریچه گلویتان پایین بدهید یکجوری غم هایتان را قورت بدهید که مطمئن باشید هیچگاه بالا نمی آیند و سد راه زندگیتان نمیشوند
هنوز هم که هنوز است زمان هایی هستند که دلم برای او تنگ میشود زمان هایی هستند که یک قاب عکس با یک جفت چشم همه دنیایم میشود اما هنوز که هنوز است با تمام نبودن ها و نشدن ها باید زندگی کنم هر چند که او نباشد هر چند که پنجره قلبم همیشه رو به رویای بودنش باز باشد اما من هنوز هم باید قوی باشم و بجنگم تا وقتی که این قلب مینوازد باید بجنگم
تصمیم گرفته ام در این دنیای دهشتناک قبله ام را دوست داشتن و نمازم را نماز شادی و شکر قرار بدهم به خدا که خسته شده ام بس که گریسته ام بس که نگاهم را با نخ و سوزن به دیوار های خانه دوخته ام حال میخواهم کمی یک گوشه بنشینم کاموا های ذهنم را بردارم و رویا ببافم رویای اینکه او دوباره اینجا باشد
میخواهم قلم را از آنکه از سر نوشت بستانم و من ادامه را بنویسم میخواهم از خوشحالی بنویسم میخواهم از دنیایی بنویسم که کودکان دیگر در آن دست برای فروش کالا دراز نمیکنند میخواهم از دنیایی بنویسم که دیگر در آن زنان کنار خیابان منتظر بوق ماشین برای نان شب خودشان و خانواده اشان نیستند میخواهم از دنیایی بنویسم که حتی اگر دختران در آن تا نیمه شب هم بیرون باشند متلک نشنوند میخواهم از دنیایی بنویسم که در آن انسان ها سجده بر پول نمیکنند جانماز دوست داشتن بر پا میکنند و نماز عشق به دوستی و شرافت میخوانند میخواهم دنیای واقعی هر چقدر هم که بد باشد دنیای روی بوم نقاشی دفترم را اینطور بکشم میخواهم هر چقدر هم که ابلهانه باشد فکر کنم سرنوشت تمام آنهایی که همدیگر را دوست دارند به نقطه ی عطف به هم میرسد میخواهم دنیایم یک عالمه رنگ داشته باشد رنگ هایی بجز خونریزی بجز بمب باران بجز ترور بجز کشت و کشتار بجز نگاه بد بجز حرف های بدتر میخواهم دنیایم را مرز ها از هم جدا نکند مرزهایی مثل جنسیت مثل میزان مادیات مثل چهره مثل میزان سلامت روحی و جسمی میخواهم دنیایی بسازم سراسر بی مرزی که در آن رقصیدن آواز خواندن شاد بودن جرم نباشد آیا تو هم حاضری این دنیا را بخواهی اگر حاضری از من حمایت کن به حمایتت نیاز دارم در پایان میخواهم به چند سوال پاسخ بدهی
۱.دوست داری دنیا چه رنگی باشد؟
۲. تعریفت از عشق چیست؟
۳.برای چه کسی حاضری به معنای واقعی زندگی کنی؟
۴. زندگیت را حاضری به چه بفروشی؟
۵. اگر فکر میکردی دنیایی که در آن زندگی میکنیم تنها یک داستان یا یک کتاب است ترجیح میدادی پایان این داستان به چه چیزی ختم شود ؟