از دید خودم و شناختی که از دلبر دارم ، میدونم اگه حرف میزنه یعنی حال دلش خوبه ، تقریباً هر شبی که میاد خونه حداقل یه ربع در مورد مغازه ، اتفاقات و داستان های اونروز صحبت میکنه ، بعضی وقتها هم اینقدر میگه و میگه که به قول خودش دهنش کف میکنه و فکش درد میگیره و حتی میگه بیا تو آشپزخونه بشین که حرف بزنم و غذا هم حاضر کنم ???

البته اخلاق ها متفاوت هست و نمیدونم برای بقیه خانم ها چطوره اما روحیه خانم من اینطوره که دوست داره حتی اتفاقات معمولی رو برام تعریف کنه ، بنظرم یکی از مهارت هایی که مردهای متأهل باید یاد بگیرن مهارت گوش کردن بدون نق زدن هست، اما واقعاً سخته.
من خودم معمولا بعد ۲ سه دقیقه دیگه ذهنم نمیکشه و مغزم پر میشه، یعنی جزئیات رو فراموش میکنم مثل یه پیمانه که سرریز میشه فقط تا یک دقیقه قبل اون داستان یادمه ، ولی با شناختی که از دلبر دارم میدونم همین تعریف و صحبت کردن خانمم در مورد اتفاقات اونروز نوعی حس رضایت روحی براش داره ، فقط اگه یهو ازم بپرسه که مثلا الان چی بهت گفتم !! بازی رو میبازم و هیچی تو ذهنم نیست
البته اگه شبی هم هیچی نگه و حرفی نزنه مطمئن میشم که از چیزی ناراحته ?
در مورد گوش دادن سختی کار اینه که تو این مدت نباید به کاری مشغول باشی و یا مثلا گوشی دستت باشه ? خلاصه که خیلی و اینا ....
خدایا تو این همه سختی این خوشی های ساده و مفتکی رو ازمون نگیر،آمین