تو بخش قبل به این قسمت رسیدیم که منتظر بودم ساعت 8 صبح بشه و برم سرکار و کتاب خانم محمدی رو براش ببرم . از قضا تا دیر وقت بیدار بودم و فکرو خیال حسابی خسته ام کرده بود . نمیدونم تجربه مشابه این رو داشتید یا نه ولی گاهی دغدغه ذهنی چنان نیرویی از ادم میگیره که انگار کوه کندی ...

صبح حدود 10با صدای مامانم از خواب پریدم ولی اصلا حوصله رفتن به مغازه رو نداشتم ، عین دوران دبستان که صبح ها دلم میخواست مدرسه نرم و دنبال بهانه برای پیچوندن بودن ،اونروز هم تصمیم گرفتم نرم مغازه ! گفتم حالا عصر میرم کتابو میبرم.مامانم اومد صدام زد که نمیری مغازه که گفتم حالم خوب نیست و امروز نمیرم و باز خوابیدم و مامانم هم براش جوشونده آورده که بخورم، ساعت حدودای 12 بود که داداشم زنگ زد امروز کلاس داشتی که نیومدی؟! گفتم نه ولی حالم خوب نیست و عصر میام گفت باشه اشکال نداره خانم محمدی مغازه است و خلوته تو برو استراحت خوب بشی .
تا اسم خانم محمدی اومد انگار موتورم شارژ شد ، چشمام باز شد گفتم مگه قرار نبود امروز نیاد !!!؟ که داداشم گفت ظاهرا برنامه عوض شده.
سریع حاضر شدم برم مغازه که مامانم گفت کجا داری میری ؟ خیلی ضایع بود بگم میرم مغازه گفتم دارم میرم دکتر، از اونطرف شوت گاز سوار موتور شدم رفتم مغازه ، مغازه که رسیدم داداشم تو مغازه بود پرسید حالت خوب شد؟ گفتم رفته بودم دکتر تو راه اومدم مغازه ،داداشم گفت پس نسخه ات کووو که سریع خودمو جمع کردم گفتم فقط یه آمپول بهم داد که همونجا زدم ???
خلاصه داداشم بعد نیم ساعتی رفت مغازه اصلی که همیشه اونجا بود و حدودای ساعت یک ظهر شده بود، از خانم محمدی پرسیدم که چه خبر و اینجا چکار میکنه که گفت ظاهرا هنوز لباس هایی که باید روش سنگدوزی میکرده آماده نشده و دوباره صاحب کارش گفته موقت بیاد اینجا پیش خودمون باشه .هم خوشحال شدم هم ناراحت .خوشحال واسه بودن و برگشتن خ محمدی و ناراحت این که تا این حد کنترل کار دست خودش نیست و مطیع صاحب کار قبلیش هست که البته اونم قبلا دلیل هاشو گفته بود.
اوضاع اونطور که میخواستم نشد ، یعنی تا دیشب تصمیم گرفته بودم برم دم خونه خانم محمدی و در مورد علاقه ام و ازدواج بهش بگم ولی الان هی دل دل میکردم که اگه بگم و اون بذاره از مغازه بره چی میشه !خودم چی میشم به اضافه این که هرچی سبک سنگین کردم دیدم هنوز خانم محمدی منو خوب نمیشناسه و البته منم اونو کامل نمیشناسم و به زمان بیشتری نیاز داریم و ممکنه مطرح کردن موضوع خواستگاری جواب عکس بده الان.
چند ماهی گذشت و تو این چند ماهه گذشته من و خانم محمدی به اقتضاء زمان و شرایط تو مغازه در مورد اون خواستگاری از همکار قبلیم ( اینجا میتونید بخونید) صحبت میکردیم و من اینجور با علاقه و طرز فکر های خانم محمدی آشنا میشدم از اونطرف هم اون بی پرده نظراتشو میگفت و این برام ارزشمند بود.منم قول و قراری که گذاشته بودم وبهش پایبند بودم این بود که من خود خود واقعیم و نظراتمو بگم نه چیزی که دل خوشی طرف باشه یا فیلم بازی کنم .
تو این مدت خیلی در مورد مذهب خ محمدی میپرسیدم که دیدم در نهایت ناراحت شد و گفت با این سوالات شما مدام دارید دو گره جدا میسازید و مدام میگید مذهب ما و مذهب شما و من هر روز احساس غریب بودن تو جمع شما رو دارم که متوجه شدم سوالاتم رو در مورد مذهب درست نپرسیدم .البته دلیلش این بود که خانم محمدی تو جامعه شیعیان بزرگ شده و کامل به تفکرات ما آشنا بود و من خیلی کم میدونستم و همین موضوع آزار دهنده میشد و فکر میکرد احیانا تفکرات من افراطی هست و میخوام مدام دنبال جدا سازی باشم. خلاصه بعد یه مدت یه اشنایی نسبی در مورد مذهب پیدا کردم و از اونطرف نظرات شخصی و خانوادگی خ محمدی رو هم بهش رسیدم ، خلاصه دیدم خیلی از چیزهایی که تو ذهن من از دید منفی بود وجود نداره یا حداقل در مورد خ محمدی و خانواده اش صدق نمیکنه از شرکت تو مراسم امام حسین تو محرم و چایی دادن بگو ، تا نذر امام زمان تو مشکلات و علاقه به رفتن مشهد و....
یه روز یه سوال مهمی رو ازش پرسیدم یعنی بهتر بگم با مقدمه اینطور شروع کردم که من میخوام به اون دختری زردشتی که علاقه دارم در مورد خواستگاری صحبت کنم و چکار باید بکنم ؟ خانم محمدی گفت اول برید با خودش صحبت کنید و مطمئن باشید وقتی موضوع خواستگاری باشه، بی احترامی تلقی نمیشه و میتونید قبل خواستگاری سوالات مهم تو ذهنتون رو بپرسید . به خانم محمدی گفتم در مورد دین رو چطور مطرح کنم گفت بالاخره این موضوع رو باید بگید به نظرم تو همون جلسه قبل از خواستگاری حدود نظر طرف رو بپرسید ! بهش گفتم مگه دختری ممکنه دین شو عوض کنه ؟ شما بودی مذهبتو عوض میکردی تا با یه شیعه ازدواج کنی ؟ گفت من فرقی بین رفتار خودم یا خانواده ام با عقاید شیعه نمیبینم ، من بودم سر این موضوع مشکلی نداشتم و کمک میکردم اونا منو بشناسن و خود واقعیم رو بفهمن که متفاوت نیستیم.
گفت تو مدرسه من یا خواهر و برادرام که مدرسه میرفتم تو نمازخونه مثل شیعیان نماز میخوندیم تو خونه مثل روال خودمون ، ولی تو مدرسه احساس گناه نمیکردم چون بابام میگفت فرقی نداره چطور بخونی مهم اینه نماز رو خونده باشی و میگفت تو مدرسه مثل همه دست باز بخونید ، یا میگفت حتی تو مدرسه موقع کلاس قران صدق الله العلی و العظیم رو اون بخش علی رو محکم میگفتم که بقیه بدونن ما با این موضوعات مشکلی نداریم . البته که دین و دینداری به این ها ختم نمیشه ولی خیلی ها ملاک دینداری رو تو این چند تا چیز میدونن ولاغیر...
تو پرانتز خدمتتون عرض کنم نه من دیندار خشک مذهبی بودم نه خ محمدی
خوب اوایل زمستون بود و من هم سوالاتمو میپرسیدیم و با طرز منش و طرز فکر خانم محمدی آشنا میشدم و روزگار داشت به روال خودش میگذشت که بابا مامانم تصمیم گرفتن منو داماد کنن ، البته که از موضوع علاقه من به خانم محمدی فقط بابام خبر داشت و کس دیگه ای نمیدونست که منم به بابام همون روز که موضوع خواستگاری خ محمدی رو مطرح کرده بودم و جواب نه محکم بابام رو شنیدم گفتم بیخیال این خواستگاری شدم ( اینجا میتونید بخونید) خلاصه یه روز که رفتم خونه، گفتن میخوایم دومادت کنیم و یه دختر هم برات در نظر گرفتیم گفتم من که نمیخوام دوماد بشم ، مامانم گفت اون دخترو میشناسی ! یکی از فروشنده های مفازه هست یه لحظه برق از چشمام پرید گفتم کی رو میگید که مامانم گفت خ محمودی که تو اون شعبه دیگه کاری میکنه ! من مثل کسی که برده باشنش بالا و محکم با سر بخوره زمین شدم! اخه فکر کردم الان میخوان خ محمدی رو بگن ! خلاصه گفتم من که نمیخوام داماد بشم ولی اونا ول کن نبودن و گفتن تا عید نوروز باید داماد بشی، هی از اونا معرفی دختر ها مختلف از فامیل و دوست و اشنا یا غریبه و از من اکراه و این داستان تو نزدیکای اوایل اسفند ادامه داشت و باز خوردیم به شلوغی شب عید و مغازه شلوغ و اونا بیخیال این داستان خواستگاری شدن و به قول خودشون گفتن فعلا شب عیده و شلوغه سرت و بعد عید این راند رو ادامه میدیم.
ولی میدونید این راند کشتی کج چطور بود؟ من همیشه گوشه رینگ بود
حمایت مالی : https://hamibash.com/yeashegh