
علی ای همای رحمت تو چه آیتی خدا را
که به ما سوا فکندی همه سایه ی هما را
دل اگر خدا شناسی همه در رخ علی بین
به علی شناختم من،به خدا قسم خدا را
برو ای گدای مسکین در خانه علی زن
که نگین پادشاهی دهد از کرم گدا را
به جز علی که گوید به پسر که قاتل من
چو عصیر اوست اکنون به اسیر کن مدارا
به جز از علی که آرد پسری ابوالعجاعب
که علم به عالم شهدای کربلا را.
شهریار

ای آن که در نگاهت حجمی زنور داری
کی از مسیر کوچه قسط عبور داری
چشم انتظار آمدم، تا بر شبم بتابی
ای آن که در حجابت دریای نور داری
من غرق در گناهم کی میکنی نگاهم
بر عکس چشم هایم چشمی صبور داری
از پرده ها برون شد ، سوز نهایی ما
کوک است ساز دل ها کی میل شور داری
در خواب دیده بودم یک شب فروغ رویت
کی در سرای چشمم قصد ظهور داری
