
چند وقت پیش یکی از دوستان یادداشتی روی لینکدین گذاشت با این مضمون که آیا استفاده از نیروهایی که در محل کار کارفرما مستقر میشن بهتر هست یا اینکه قراردادهایی برای برون سپاری امور؟
خب برای پاسخ به این سوال بهتره در قدم اول یه دسته بندی داشته باشیم.
در هر کسب و کاری امور رو باید به چند دسته تقسیم کرد، این دسته بندی میتونه با توجه به هر سازمان متفاوت باشه. به طور مثال: امور جاری که به صورت لحظه ای باید اجرا بشن و امور غیرجاری که ثبت یا گزارش گیری لحظه ای براشون اولویت نداره.
به طور مثال صندوقداری یا حتی حسابداری یک کار جاری هست که به صورت روزانه در سازمان باید انجام بشه و گزارش اون در مواقع لزوم به مدیریت ارائه بشه. البته دقت داشته باشید که در برخی از سازمان ها یک نفر به عنوان مدیر مالی هر چند وقت یک بار میاد و حساب های شرکت رو بررسی و اختلافات احتمالی رو در میاره.
اما برخی امور مثل مثلاً ایده پردازی و طراحی یا تولید محتوا برای سایت و شبکه های اجتماعی به نظر من جزء امور جاری نیستن و میشه به صورت قراردادهای دورکاری هم کار رو به انجام رسوند. ولی در این زمینه نظر کارفرما خیلی خیلی مهمه. برخی کارفرماها مایل هستن علاوه بر اموری که در زمینه تخصصی فرد هست (به طور مثال) از توانمندی طراحی و گرافیک ایشون در تامین نیازمندیهای سازمان خودشون هم استفاده کنن. در این صورت معمولاً علاقه مند هستن که کارکنان مستقر در سازمان باشن، طوری که هر وقت کارفرما طرحی رو درخواست کرد بلافاصله در اختیارش قرار بگیره تا ایشون بتونه نظرات و اصلاحات خودش رو در کار اعمال کنه.
برای مطالعه ادامه متن کلیک کن...