
1. افسردگی چیز فوق العاده عجیبیه!
2. شاید باورتون نشه اما از طرز کارش خوشتون میاد و عاشقش میشید! اره یه کم عجیبه اخه کی عاشق افسردگی میشه؟؟؟ ولی باید باهاش اشنا شید پس قضاوت نکنید. بزارید چند تا دلیل بیارم تا بهتون ثابت بشه که واقعا افسردگی جذابه!
3. به نظرتون چرا ادمای افسرده هیچ تمایلی به بهبود ندارن؟ بزارید درست تر بگم ادمایی که واقعا افسرده هستن هیچ تمایلی به بهبود ندارن؛ ینی مثلا اگه یه ادم افسرده باشه ولی بخواد که درمان بشه افسرده نیس ینی واقعا افسرده نیس... هنوز به اون حد از افسردگی نرسیده که عاشقش بشه و به پاش بیوفته و بگه" لطفا منو تنها نزار!" اره خنده داره حق دارین.خودمم وقتی به پاش میوفتم خندم میگیره!
4. ادمای افسرده فوق العاده رک و بی ریا هستن این باعث میشه هر کسی عاشق افراد افسرده بشه. اره اونا دروغ نمیگن. اونا به چشماتون زل میزنن و بدون ترس داد میزنن"هی مرد! برگرد به واقعیت" برعکس بقیه واقعا به فکرتون نیستن و هیچ اهمیتی به شما نمیدن و تظاهر هم نمیکنن. اونا بدون ترس از اینکه ممکنه ناراحت بشین بهتون حقیقت رو میگن و بهتون میفهمونن که شما فقط دارین تو رویا زندگی میکنین و اگه بیشتر از این تو رویا بمونین دیگه چیزی ندارین که براش بجنگین. اره اونا به طرز شگفت انگیزی نسبت به شما بیتفاوت هستن و این از اینکه کسی تظاهر به دوس داشتنتون بکنه دلپذیرتره.
5. ادمای افسرده هیچ ترسی از اینکه ادما ترکشون کنن ندارن و اصلا تنهایی براشون مهم نیس . یه ادم افسرده میتونه سال های سال تنها بمونه ولی با این حال اصلا هیچ ضربه و صدمه ای نبینه! اونا به هیچ کس هم نیازی ندارن. هر کسی عاشق ادمای مستقله! پس طبیعیه که همه ادمای افسرده رو دوس داشته باشن. ضمنا یه راز بهتون میگم ولی باید بین خودمون بمونه: ما افسرده ها اصلا تنها نیستیم همه ما یه سگ سیاه بزرگ داریم که بهش میگن سگ سیاه افسردگی تنها کسی که هیچوقت ما رو تنها نمیزاره!
6. ادمای افسرده اصلا تو رویا زندگی نمیکنن اونا رویاشون رو زندگی میکنن چیه لابد بازم میخواید بخندید ولی بهتره اول یه کم فکر کنید تا بفهیمد چی میگم. خوب بهتون چند دقیقه وقت برای فکر کردن میدم ........................ به نتیجه ای نرسیدید درسته؟ خوب تعجبی نداره چون مغز هرکسی مثل ادمای افسرده کار نمیکنه! اره ما ادمای افسرده نابغه هستیم:) خوب پس خودم براتون توضیح میدم. ما تو رویاهامون یونیکورنی نداریم که غذاش رنگین کمون باشه دوستاش هم پری دریایی هایی که تو اسمون هم میتونن زندگی کنن باشن! اره ما خیلی خاصیم حتی رویاهامون هم با شما فرق داره. لابد میخواید بگید ادمای افسرده اصلا رویاپردازی نمیکنن و مطمئنم اکثر چرت و پرتایی که از افسرده ها میدونید رو یه مشت روانشناس و دانشمندی که حتی نمیدونن افسردگی چجوری نوشته میشه تو مغزتون فرو کردن! اره افسردگی اصلا با سین نوشته نمیشه؛ بلکه تو دنیای ما افسرده ها افسردگی رو با حرف صاد مینویسن! و اگه من از سین استفاده کردم تنها دلیلش این بود که ممکن بود شما فک کنین ( اصلا برام مهم نیس چی فک میکنین فقط قصد معرفی کردن افسرده هاس) من اصلا هیچی از املا و نوشتن نمیدونم! ( من واقعا هیچی از املا و نوشتن نمیدونم!) خوب برگردیم سر بحث رویاپردازی. ما افسرده ها بیشتر از هر ادمی توی این دنیا رویاپردزای میکنیم و نه تنها تو ذهنمون وجود دارن بلکه هر روز باهاشون زندگی میکنیم و هر لحظه بیشتر به رویاها و اهدافمون نزدیک میشیم. ما واقعیت رو میبینیم و میدونیم که باید برای رسیدن به اهدافمون چیکار کنیم. رویای ما فقط موفقیته و شاید فک کنین که ادامای افسرده همه چی رو به حال خودشون رها کردن ولی این یه اشتباه محضه! ما فقط اون چیزهایی رو رها کردیم که اصلا به دردمون نیمخورن مثل اهمیت دادن به این که ممکنه شما الان چی فکر کنین در مورد ما یا مثلا ما اصلا به این که تو زندگی از کسی نمره ی 20 بگیریم و رو پیشونیمون مهر تایید بزن اهمیت نمیدیم! ما فقط به چیزهای واقعی و درست که باعث پیشرفت ما میشن اهمیت میدیم و این بیتفاوت بودن هم برامون لذت بخشه!
7. و یه چیز عجیب و زیبایی که تو افسردگی وجود داره فراموشیه! اره فراموشی... فقط چند لحظه به این فک کنین که مغزتون از همه ی چرت و پرتای دور و برتون خالی شه و اصلا هم چیزی رو تو خودش نگه نداره! عالیه مگه بهتر از این هم میشه؟؟؟ من شخصا ذهن خالی ای دارم؛خاطره ای رو تو ذهنم ندارم که با یاداوریش چشمام بخنده و یا خاطره ای ندارم که وقتی از ذهنم مثل یه ستاره میگذره دلم بخواد بمیرم. ما افسرده ها اصلا به دنبال مردن نیستیم چون برعکس بیشتر ادمای این دنیای بزرگ که توی گوی شیشه ای زندانی شده ما میدونیم که برای رسیدن به هدف خاصی پا به این دنیا گزاشتیم و اصلا هم ادم پا پس کشیدن نیستیم و تا اخر راه رو میریم پس اصلا تو ذهنمون نیازی به مردن نداریم. ( راستش رو بخواید ما قدری خسته هستیم که حتی اگر به مردن هم فکر کنیم حوصله ی کشتن خودمون رو نداریم!) این روند فراموشی خیلی درست و عجیب کار میکنه. مثلا ممکنه شما یه روز رفته باشین تفریح و خیلی بهتون خوش گذشته باشه اما اخر سر یه طوفان بیاد و همه ی این خوشی ها رو از بین ببره( منظورم از طوفان رو فقط افسرده های واقعی میفهمن و تو چشم شما ادمایی که افسردگی رو بیماری میدونین فقط یه طوفان با خاک و باد فراوونه). اره تفریحتون توسط اون طوفان از بین میره و به پایان خوشش میرسه و بعد ها هم با یاداوری اون روز همه ی خوشی ها از ذهنتون پاک میشه و فقط اون طوفان تو ذهنتون میمونه و این باعث میشه که هیچوقت به لحظه ها اعتماد نکنین و بدونین که هیچ چیز یه جور نمیمونه. اره این طرز کار ذهن یه ادم افسردس. شاید از نظر شما همش استرس باشه و غم اره از نظر شما درستش اینه که با یاداوری یه خاطره ی بد حالتون بد بشه و اشک تو چشمایی که باهاش فقط ظاهر رو میبینین جمع بشه اما منطقیش اینه با یاداوری اون خاطره بفهمین که اون خاطره ی بد به این دلیل تبدیل به خاطره شده که گذشته و قرار نیس بمونه و همیشه یقتون رو بگیره و شما رو مجبور به ابغوره گرفتن کنه. البته فقط ادمای افسرده این منطق زیبا و درست رو درک میکنن و ازش هم لذت میبرن و اصلا هم از اینکه هیچ خاطره ی شیرینی تو ذهنشون ندارن ناراحت نیستن.
8. ما ادمای افسرده اصلا به خوشی های زودگذر دل نمیبندیم و اصلا هم علاقه ای به این که از پشت میز کارمون پاشیم و بریم پارک نداریم. اره ما ترجیح میدیم سخت کار و تلاش کنیم تا به ارزوهامون برسیم و اصلا هم قدم زدن تو هوای ازاد،زیر نور ماه رو به این سخت کار کردن نمیفروشیم. اره ما همگی ادمای موفقی هستیم و از زندگیمون لذت میبریم.
9. ما افسرده ها وقتی به اسمون نگاه میکنیم هیچی نمیبینم! لابد توقع دارید ستاره ها رو ببینیم و با رد شدن هر شهاب سنگ ارزو کنیم. هه خنده داره ما افسرده ها اصلا به ارزو کردن اعتقادی نداریم ولی به جاش هدف داریم. ارزو کردن یعنی یه چیزی رو از کسی خواستن. ینی از بقیه و صورت فلکی ها توقع داری که ارزوت رو براورده کنن که این احمقانه ترین چیزیه که به عمرم شنیدم. ما اهدافمون رو به ارزوهای پوچ و بیهوده ترجیح میدیم چون خودمون براش تلاش میکنیم و اصلا هم از کسی چیزی نمیخوایم.
10. دنیای ما افسرده ها دنیای عجیبی نیست و فقط به قدری توش منطق وجود داره که هر کسی نمیتونه درک کنه. ادما هم وقتی چیزی رو درک نمیکنن بهش میگن عجیب پس من به زبون خودتون میگم: دنیای ما افسرده ها دنیای عجیبیه!