اینجا طلوع جلوه ی زیبای کبریاست
اینجا مطاف مردم حق جو و باخداست
سرچشمه های دانش حق را نظاره کن
اینجا ز بحر علم،شکوهی جهان نماست
از صحن آب و آینه اش دل جلا گرفت
اینجا برای نوکر دلخسته آشناست
شب زنده دار ها به شبستان او خوشند
اینجا محل سعی دل و بارش صفاست
با هر نوای زائر او دیده تر شود
آهنگ آن ، چو از نی غمبار کربلاست
عطری که از ضریح،پراکنده می شود
عطر بهشت موسوی و گلشن ولاست
دل غرق در عطای خدا گشته چون مرا
بر تن لباس خادمی خواهر رضاست
عشّاق را به وقت تماشای گنبدش
بر لب همیشه زمزمهٔ اشفعی لناست
✍#محمدیاسین_ابراهیمی