گزیده هایی از مشیری که مورد علاقه خودمه :
گفتی که چو خورشید زنم سوی تو پر -
چون ماهی شبی میکشم از پنجره سر
اندوه ، که خورشید شدی تنگ غروب
افسوس ، که مهتاب شدی وقت سحر
********
در دل تاریک این شب های سرد
ای امید ناامیدی های من ،
برق چشمان تو همچون آفتاب
می درخشد بر رخ فردای من
*******
چو ماه از کام ظلمت ها دمیدی
جهانی عشق در من آفریدی
دریغا با غروب نابهنگام
مرا در کام ظلمت ها کشیدی
*******
من سکوت خویش را گم کرده ام !
لاجرم در این هیاهو گم شدم
که خود افسانه میپرداختم
عاقبت افسانه مردم شدم
*******
دور از چشمه ی خورشید ها ;
برتر ازین عالم بی انتها ;
باز هم بالاتر از عرش خدا
عرصه ی پرواز مرغ فکر ماست
********
تو را من زهر شیرین خوانم ای عشق
که نامی خوش تر از اینت ندانم
وگر-هر لحظه - رنگی تازه گیری
به غیر از زهر شیرینت نخوانم
*********
تو نیستی که ببینی چگونه عطر تو در عمق لحظه ها جاری ست !
چگونه عکس تو در برق شیشه ها پیداست!
چگونه جای تو در جان زندگی سبز است!
***********
باز از یک نگاه گرم تو یافت
همه ذرات جان من ، هیجان!
همه تن بودم ای خدا ، همه تن ،
همه جان گشتم ای خدا ، همه جان !
********
ای تپش های دل بی تاب من !
ای سرود بی گناهی ما !
ای تمنا های سرکش !
در کجای این ملال آباد
من سرودم را کنم فریاد ؟
در کجای این فضای تنگ بی آواز
من کبوتر های شعرم را دهم پرواز؟
**********
لبخند او برآمدن آفتاب را
در پهنه ی طلایی دریا
از مهر ، میستود
در چشم من، ولیکن...
لبخند او برآمدن آفتاب بود
***************
معنای زنده بودن من ، با تو بودن است
نزدیک ، دور
سیر، گرسنه
رها ، اسیر
دلتنگ ،شاد
آن لحظه ای که بی تو سرآید مرا ، مباد !
***************
مرا با درخت و پرنده
نسیم و ستاره
تو پیوند دادی .
تو شوق رهایی ،
به این جا افتاده در بند دادی .
******************
زورق سرگشته ام که در دل امواج
هیچ نبیند ، نه ناخدا ،نه خدارا
موج ملالم که در سکوت و سیاهی
میکشم این جان از امید جدا را
********************