رقابت نوعی مقابله و مسابقه بین چند فرد یا گروه یا جریان است که میتواند موجب پیشرفت یکی از رقبا یا همه آنها شود اما در نهایت یکی از آنها پیشروتر از سایرین است. رقبا برای دستیابی به هدف مشخصی تلاش میکنند. به همین دلیل همواره رقابت مورد تشویق قرار گرفته و جزء جدا‌ناشدنی روابط اقتصادی، علمی، فرهنگی، هنری و سیاسی است. رقابت میتواند سالم یا ناسالم باشد.
ریشه بروز رقابت، محدودیتهای مادی و حس کمال‌خواهی و همینطور برتری‌جویی انسانها است. اما در عین حال اگر طرفین رقابت، پایبندیهای اخلاقی و اجتماعی داشته باشند رقابت میان آنها باعث پیشرفت طرفین، بروز خلاقیتها و استفاده از ظرفیتهای مادی و معنوی میشود. بین رقبا، دوستی و رفاقت شکل میگیرد و طرفین برای طی مسیر و دستیابی به افتخارات و تواناییهای بیشتر انگیزه پیدا میکنند.
زمانی که با دیگران رقابت می‌کنید، خودتان را بر اساس ارزش‌ها و معیارهای آنها قضاوت می‌کنید. در این صورت مشکل اینجاست که حتی اگر برنده این رقابت شوید به جای پرداختن به معیارهای خود و رقابت در عرصه‌ای که برایتان با ارزش است، فقط کاری را انجام داده‌اید که برای دیگران مهم است.
زندگی یک رقابت است، اما نه با دیگران. رقابت سالم تنها با خودتان و پتانسیل‌های ناشناخته وجودتان است. شاید شنیده باشید که می‌گویند:
«اگر ماهی را با تواناییش در بالا رفتن از درخت قضاوت کنید، او تمام عمر خود را با این باور که یک احمق است، زندگی خواهد کرد.» مهم‌ترین بخش رقابت با خود، توانایی تعیین ارزش‌ها و معیارهای خودتان است. در این صورت اهدافی را که مناسب شما هستند و رقابتی را که قلبا می‌خواهید برنده آن باشید، پیدا خواهید کرد.
برای مشاهده ادامه این مقاله به وبلاگ آکادمی یاسان مراجعه کنید
