
نبض دنیا چقدر کند می زند گاهی
انگار نفس های آخرش را می کشد وقتی روی دوشش سنگینی می کند بغض آدم ها.
وقتی صدای خش خش دمپایی کهنه پیرمرد دست فروش می پیچد روی تن کوچه های بی عابر
وقتی بارانی می شود نگاه خیره دخترک فال فروش به ویترین خالی از عروسک قرمز پوش.
وقتی پر نمی شود سفره های خالی از نان و خالی نمی شود دل های پر از تشویش.
ماییم و دنیایی که حالش خوب نیست
ماییم و دنیایی که نبضش کند می زند گاهی.
ولی خوب می شود
عاقبت خوب می شود حال دنیا و حال ما.
با تپش قلب من و تپش قلب تو.
با نبض دست من و نبض دست تو
وقتی بتپد برای دل های غمگین از بازی روزگار و
وقتی بگیرد دست دیگری