
تا حالا شده یه روز بیدار بشی و با خودت بگی: «این کاری که میکنم برای من نیست»؟ نه از سر تنبلی و بهانه آوردن بلکه به خاطر یه حس عمیق که انگار از مسیر خودت فاصله گرفتی.
این همون لحظهایه که بازآفرینی شغلی شروع میشه...
افراد معمولا زمانی سراغ بازآفرینی شغلی میرن که دیگه معنایی توی کارشون پیدا نمیکنن، هویتشون بعد از اتفاقات بزرگ تغییر کرده یا متوجه میشن با " خود ایده آل" خودشون خیلی فاصله دارن.
خیلیها فکر میکنن بازآفرینی شغلی یعنی همه چیز رو بریزی دور و از صفر شروع کنی. همین امروز بری استعفا بدی و از فردا دنبال رویاهات بری! اما نه... واقعیت اینه که بازآفرینی شغلی بیشتر شبیه یه اصلاح عمیقه تا یه تغییر کامل. مهارتهایی که داری، تجربههایی که کسب کردی، روابطی که ساختی — لازم نیست یک شبه نابود بشن بلکه میتونن فرصتی باشن که بتونی به هویت کاری جدیدت دست پیدا کنی. بازآفرینی شغلی یعنی کارمند (بهجای اینکه منفعل باشه) خودش بهصورت فعالانه سعی میکنه کارش رو طوری تغییر بده که با توانمندیها، علایق و ارزشهاش سازگارتر بشه. این میتونه از تغییرات خیلی کوچیک در دایره عمل خودت شروع بشه یا از یک مذاکره برای تغییر جایگاه و وظایف با مدیرت... این جاست که به تعریف سطوح مختلف از بازآفرینی شغلی می رسیم:
سطح اول: بازآفرینی وظایف
یه لحظه صادقانه با خودت باش: کدوم بخش از کارت بهت انرژی میده؟ تو کدوم بخش حس میکنی داری وقتت رو هدر میدی؟ بازآفرینی وظایف یعنی این — نه اینکه شغلت رو عوض کنی، بلکه آگاهانه تصمیم بگیری کدوم کارها رو بیشتر انجام بدی و کدومها رو کمتر. مثلاً اگه توی کارت یه پروژه هست که واقعاً بهش علاقه داری، دنبال راهی باش که سهمت توش بیشتر بشه. این یه انتخاب فعاله که شغلت رو طبق علاقت سازمان میده.
سطح دوم: بازآفرینی روابط
در محل کار با چه آدمهایی وقت میگذرونی ؟ این سوال خیلی مهمتر از چیزیه که فکرش رو میکنی.
بازآفرینی روابط یعنی آگاهانه انتخاب کنی که با کی تعامل داشته باشی. مثلاً بهجای اینکه تمام روز تنها پشت میزت بشینی، بری توی یه فضای مشترک، با آدمهای مختلف گپ بزنی، ایده بگیری. گاهی همین یه تغییر کوچیک — که با کی صحبت کردی — کل حسوحالت نسبت به کارت رو عوض میکنه. یادت نره ما آدم ها موجودات اجتماعی هستیم و اجتماعی که توش قرار گرفتیم تا حد زیادی میتونه رضایت از کار و زندگی رو برای ما تامین کنه یا نکنه...
سطح سوم: بازآفرینی شناختی
بازآفرینی شناختی یعنی زاویه نگاهت رو تغییر بدی و روایتی که از کارت توی ذهنت داری رو عوض کنی. تو روانشناسی ما خیلی از این تکنیک استفاده می کنیم و بهش میگیم چارچوب بندی مجدد.
برای مثال: «دارم ایمیل جواب میدم.» رو تبدیل کن به «دارم به حل مشکل یه آدم کمک میکنم.»
هر دو از یه واقعیتن. اما فقط یکیشون بهت معنا میده و معنا همون چیزیه که صبحها از جات بلندت میکنه.
از کجا شروع کنیم؟
بازآفرینی با یقین شروع نمیشه. هیچکس اولش نمیدونه باید چی کار کنه...
برای شروع از خودت بپرس: «اگه هیچ ترسی نداشتم، چی میکردم که کار فعلیم به علایقم نزدیک تر بشه؟»
در آخر یادت باشه: بازآفرینی شغلی یه فرایند مداومه، نه یه رویداد
من یاسمین مرادی هستم، مشاور و لایف کوچ. برای ارتباط بیشتر با من میتونید بهم ایمیل بزنید: [email protected]