
چگونه به وجود امام زمان (عج) یقین پیدا کنیم و از شک و شبهه دور باشیم
در مرحله اول که به وجود امام زمان عج یقین پیدا کنیم اینه که راه طهارت،تقوا و دوری از گناه رو پیش بگیریم و به واجبات و محرمات پایبند باشیم،صرف نماز و روزه و عبادت کافی نیست، زیرا خیلی از انسانها در طول تاریخ بودند که امامان معصوم رو زیارت میکردند ولی به آنها ایمان نمی آوردند،پس با ملاقات امام زمان عج نمیشه به ایشان ایمان و یقین حاصل کرد.
بفرموده قرآن: لَا يَمَسُّهُٓ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ
جز پاكان به [حقایق و اسرار] آن دسترسی ندارند.
پاکی از حسد، ریا، بخل، کینه، خشم،کبر،دروغ و...
احادیث وجود امام زمان عج
امام صادق (ع) می فرمایند: «لولا الحجه لساخت الارض باهلها» «اگر حجت خدا نبود، مسلما زمین، ساکنانش را فرو میبرد.»
رسول اللَّه(ص) فرمود: ستارگان برای اهل آسمان امان هستند که اگر ستارگان از بین بروند آنها هم از بین می روند، و خاندان من برای اهل زمین امان هستند، پس اگر اهل بیت من بروند اهل زمین هم می روند.
از امام رضا علیه السلام پرسیدند: آیا زمین بی امام می ماند؟ فرمود: نه، عرض کردم: به ما روایت رسیده است که آن بدون امام نمی ماند مگر آنکه خدای عزوجل بر بندگانش خشم کند؟ فرمود: نمی ماند وهنگامیکه بی امام باشد فرو می رود.
منبع: غیبت نعمانی و مکیال المکارم
آیا ملاقات با امام زمان (عج) واقعیت دارد؟ بررسی روایات و تجربیات
بدیهى است پذیرفتن امکان ملاقات با امام زمان(عج)، بدین معنا نیست که هر کس مدعى دیدار شد، مى توان او را تصدیق کرد. بى تردید، تصدیق مطلق، مانند تکذیب مطلق ناروا است.
مدعیان دروغ گو و شیّاد بسیارند و ساده اندیشى در این باب، بسیار خطرناک است! نمونه هاى فراوانى از این موارد، در عصرحاضر دیده و شنیده شده که در اینجا مجالى براى ذکر آنها نیست و تنها یک نمونه کافى است که مشخص شود، خطر تا چه اندازه جدّى است و شیادان در این باره تا کجا پیش مى روند.
یکى از مدعیان ارتباط با امام عصر(عج) در زمان حیات امام خمینى(ره) با یکى از مسئولان بلند پایه جمهورى اسلامى تماس گرفته، مى گوید: پیغامى از حضرت بقیةاللَّه (عج) براى امام دارم که باید حضورى به ایشان عرض کنم. گویا آن مسئول بلند پایه باور کرده بود که مدّعى راست مى گوید. لذا جریان را به اطلاع امام خمینى(ره) مى رساند.
امام در پاسخ مى فرمایند: به او بگویید «من کور باطن هستم - اشاره به اینکه بى دلیل چیزى را نمى پذیرم - سه سؤال از وى بکنید و بگویید: اگر با ولى عصر(عج) ارتباط دارد، ابتدا پاسخ این سؤال ها را بیاورد، بعد پیغام آن حضرت را بگوید:
1. من یک چیزى را دوست دارم، آن چیست؟ عکسى منسوب به پیامبر اسلام که در اتاق امام(ره) است.
2. چیزى را گم کرده ام، کجاست؟ امام راحل دیوان شعرى داشتند که مفقود شده بود.
3. ربط حادث به قدیم چگونه است؟
امّا مدّعى - یا مدعیان - به جاى پاسخ به پرسش هاى امام، نامه اى سراسر اهانت به ایشان مى نویسند که چرا از واسطه ولى عصر(عج) براى اثبات ادعایش دلیل و برهان مى خواهد!
در این داستان چند نکته بسیار آموزنده وجود دارد:
1. هشدار به جوانان، وقتى که مدّعیان دروغین در صدد اغواى شخصى مانند حضرت امام(ره) باشند، فریب دادن جوانان ساده لوح براى آنان بسیار آسان است.
2. ادعاى ارتباط با امام عصر(عج) آسان است. هر کس مى تواند این ادعا را داشته باشد، مهم این است که مدّعى مى تواند ادعاى خود را با دلیل اثبات کند، یا نمى تواند؟ و بالاخره تصدیق و تکذیب مدّعى، باید متّکى بر دلیل و برهان باشد.
3-دلیلى مى تواند ارتباط مدّعى را اثبات کند که حاکى از ارتباط با عالم غیب باشد؛ لذا امام(ره) سؤال هاى خود را به گونه اى طراحى کرد که پاسخ دادن به آنها ممکن نبود (مگر از طریق علم غیب و ارتباط با معصوم)
منبع: برکات سرزمین وحى، محمد ری شهری، ص 84 و 85
ارتباط امام خمینی با حضرت ولی عصر عج
با این حال براى خود امام راحل(ره) مواردى اتفاق افتاده بود که از آن احتمال مشاهده و دیدار برداشت مى شد؛ ولى ایشان آنها را بروز نمى داد.
مرحوم حجةالاسلام سید محمد کوثرى نقل مى کند: یک روز من در منزل آیة اللَّه فاضل لنکرانى بودم و یکى از فضلاى مشهد نیز آنجا بود. وى به نقل از یکى از دوستانشان گفت: در نجف اشرف در خدمت امام بودیم؛ صحبت از ایران به میان آمد. من گفتم: این چه فرمایش هایى است که در مورد بیرون کردن شاه از ایران مى فرمایید؟ یک مستأجر را نمى شود از خانه بیرون کرد؛ آن وقت شما مى خواهید شاه را از مملکت بیرون کنید؟ امام سکوت کرد؛ من فکر کردم شاید عرض مرا نشنیده اند، سخنم را تکرار کردم!! امام برآشفت و فرمود: فلانى چه مى گویى؟ مگر حضرت بقیة اللَّه(عج) به من (نستجیر باللَّه) خلاف مى فرماید؟! شاه باید برود و شاه از مملکت بیرون رفت. ایشان چنین پیوندى با حضرت بقیة اللَّه(عج) داشت.
منبع: پا به پاى آفتاب، ج 5، ص 171
تشرف سید ابن طاووس
از سید بن طاووس نقل است که سحرگاهی، در سرداب مطهر، از حضرت صاحب الامر(عج) این مناجات را شنیدم که میفرمود: «خدایا شیعیان ما را از شعاع نور ما و طینت ما خلق کردهای. آنها گناهان زیادی به اتکا بر محبت و ولایت ما کردهاند. اگر گناهان آنها گناهانی است که در ارتباط با توست، از آنها در گذر، که ما را راضی کردهای و آن چه از گناهان آنها در ارتباط با خودشان و مردم است، خودت بین آنها را اصلاح کن و از خمسی که به حق ماست، به آنها بده تا راضی شوند و آن ها را از آتش جهنم نجات بده و آنها را با دشمنان ما در سخط خود جمع نفرما».
یکی از اعمالی که سید بن طاووس به آن بسیار اهمیت میداد، صدقه برای حفظ وجود مقدس امام زمان - ارواحنا فداه - بود.
مؤمنی که صدقه میدهد فایده و غرضی در نظر دارد؛ یا برای حفظ نفس خود و یا محبوب و عزیزی که بسیار نزد او گرامی است و چه محبوبی بالاتر از امام زمان (عج) که اصلاح امور دینی و آخرتمان بستگی به وجود و سلامتی آن حضرت دارد و هیچ شخصی عزیزتر و گرامیتر از وجود مقدس امام زمان (عج) نیست. لذا سید بن طاووس، به فرزند خود سفارش میفرماید که: ابتدا کن به صدقه دادن برای آن حضرت قبل از اینکه برای خود و عزیزانت صدقه بدهی.
دستورالعمل رسول خدا جهت ملاقات امام زمان (عج)
از جناب سیدکریم پینه دوز که هر هفته به ملاقات مولا توفیق می یافت، پرسیده شد: <چه کرده ای که به چنین توفیقی دست یافته ای؟> او در جواب گفت: <شبی در خواب بودم جدم پیامبر ختمی مرتبت را در عالم رویا دیدم. از ایشان تقاضای ملاقات امام عصر را نمودم.آن حضرت فرمود:<در طول شبانه روز دو مرتبه برای فرزندم سیدالشهدا(ع) گریه کن!
از خواب بیدارشدم و این برنامه را به مدت یک سال اجرا نمودم تا به خدمت آن حضرت نایل آمدم.
در یکی از تشرفات سید کریم، امام زمان (عج) به او می فرمایند: <اگر هفته ای بر تو بگذرد و ما را نبینی چه می کنی؟ <سید در پاسخ می گوید: <آقا جان! به خدا می میرم!> و امام زمان (ع) می فرمایند: <اگر این طور نبود، هفته ای ما را نمی دیدی!>
#تشرف
امام زمان ارواحنا فداه خطاب به علی بن مهزیار فرمود:
یا أَبَا الْحَسَنِ، قَدْ کنَّا نَتَوَقَّعُک لَیلًا وَ نَهَاراً، فَمَا الَّذِی أَبْطَأَ بِک عَلَینَا؟
قُلْتُ: یا سَیدِی، لَمْ أَجِدْ مَنْ یدُلُّنِی إِلَی الْآنَ. قَالَ لِی: لَمْ نَجِدْ أَحَداً یدْلُّک؟ ثُمَّ نَکثَ بِإِصْبَعِهِ فِی الْأَرْضِ، ثُمَّ قَالَ: لَا وَ لَکنَّکمْ کثَّرْتُمُ الْأَمْوَالَ، وَ تَجَبَّرْتُمْ عَلَی ضُعَفَاءِ الْمُؤْمِنِینَ، وَ قَطَعْتُمُ الرَّحِمَ الَّذِی بَینَکمْ، فَأَی عُذْرٍ لَکمْ الْآنَ؟
امام عصر (عج) خطاب به علی بن ابراهیم بن مهزیار در ضمن دیدار با وی فرمود: «ای اباالحسن! ما شب و روز در انتظار تو بودیم! چه چیزی باعث تأخیر تو در تشرف به سوی ما شد؟»
عرض کردم: آقای من! تاکنون کسی را نیافته ام که مرا به نزد شما راهنمایی کند؛ امام فرمود: « کسی را نیافتی که تو را (به نزد من) راهنمایی کند؟!... نه (این چنین نیست)، لیکن شما اموالی فراوان انباشتید و ضعفای مؤمنین را به زحمت افکندید و پیوند رحمی که در میان خود داشتید، قطع کردید، دیگر (و در این صورت)، چه عذری برای شما خواهد ماند؟»
عرضه داشتم: توبه، توبه، بخشش و گذشت، بخشش و گذشت. آنگاه فرمودند: ای پسر مهزیار، اگر استغفار و طلب آمرزش بعضی از شما برای برخی دیگر نمیبود، هر که روی زمین بود، غیر از شیعیان خاص که کردارشان با گفتارشان همانند و مشابه است، هلاک می شد.
#تشرف سید بحرالعلوم
در بغل کشیدن سیدبحرالعلوم
مرحوم میرزا ابوالقاسم قمی می گوید: «من با علاّمه بحرالعلوم به درس آقا باقر بهبهانی می رفتیم وبا او درسها را مباحثه می کردیم وغالباً من درسها را برای سیّد بحرالعلوم تقریر می نمودم، تا اینکه من به ایران آمدم.
پس از مدّتی بین علماء ودانشمندان شیعه، سیّد بحرالعلوم به عظمت وعلم معروف شد.
من تعجّب می کردم وبا خود می گفتم: «او که این استعداد را نداشت، چطور به این عظمت رسید؟!»
تا آنکه موفّق به زیارت عتبات عالیات عراق شدم. در نجف اشرف سیّد بحرالعلوم را دیدم. در آن مجلس مسأله ای عنوان شد، دیدم جدّاً او دریای موّاجی است که باید حقیقتاً او را بحرالعلوم نامید.
روزی در خلوت از او سؤال کردم: «آقا! ما که با هم بودیم، آن وقتها شما این مرتبه از استعداد وعلم را نداشتید بلکه از من در درسها استفاده می کردید، حالا بحمدالله می بینیم، در علم ودانش فوق العاده اید».
ایشان فرمود: «میرزا ابوالقاسم! جواب سؤال شما از اسرار است! ولی به تو می گویم، امّا از تو تقاضا دارم، که تا من زنده ام، به کسی نگوئید».
من قبول کردم، ابتدا اجمالاً فرمود: «چگونه این طور نباشد وحال آن که حضرت ولیّ عصر (ارواحنا فداه) مرا شبی در مسجد کوفه به سینه خود چسبانیده.
گفتم: «چگونه خدمت آن حضرت رسیدید؟»
فرمود: «شبی به مسجد کوفه رفته بودم، دیدم آقایم حضرت ولیّ عصر (علیه السلام) مشغول عبادت است. ایستادم وسلام کردم، جوابم را مرحمت فرمود ودستور دادند، که پیش بروم! من مقداری جلو رفتم، ولی ادب کردم، زیاد جلو نرفتم. فرمودند: «جلوتر بیا». پس چند قدمی نزدیکتر رفتم، باز هم فرمودند: «جلوتر بیا».
من نزدیک شدم، تا آنکه آغوش مهر گشود ومرا در بغل گرفت وبه سینه مبارکش چسباند. در اینجا آنچه خدا خواست به این قلب وسینه سرازیر شود، سرازیر شد»
تشرف علامه حلی
شهید ثالث، قاضی نوراللّه شوشتری (ره)، می فرماید: بین اهل ایمان معروف است كه یكی از علمای اهل سنت، كه در بعضی از فنون علمی،استاد علامه حلی (ره) است كتابی در رد مذهب شیعه امامیه نوشت و در مجالس ومحافل آن را برای مردم می خواند و آنان را گمراه می نمود، و از ترس آن كه مبادا كسی از علمای شیعه كتاب او را رد نماید، آن را به كسی نمی داد كه نسخه ای بردارد.
علامه حلی همیشه به دنبال راهی بود كه كتاب را به دست آورد و رد كند.
ناگزیر رابطه استاد و شاگردی را وسیله قرار داد و از عالم سنی درخواست نمود كه كتاب را به اوامانت دهد.
آن شخص چون نمی خواست كه دست رد به سینه علامه حلی بزند، گفت: سوگند یادكرده ام كه این كتاب را بیشتر از یك شب پیش كسی نگذارم.
مرحوم علامه همان مدت را نیز غنیمت شمرد.
كتاب را از او گرفت و به خانه برد كه در آن شب تا جایی كه می تواند از آن نسخه بردارد.
وقتی به نوشتن مشغول شد و شب به نیمه آن رسید، خواب بر ایشان غلبه نمود و قلم از دستش افتاد.
همان لحظه حضرت صاحب الامر روحی وارواح العالمین لتراب مقدمه الفداء حاضر شدند.
وقتی صبح شد علامه بیدار شد و وضع را چنین دید اندوهناك گردید، ولی وقتی كتاب راملاحظه كرد، دید تمامش نوشته و نسخه برداری شده است و در آخر آن نسخه این جمله نوشته شده: كتبه م ح م د بن الحسن العسكری صاحب الزمان
(این نسخه راحجة بن الحسن العسكری صاحب الزمان (ع) نوشته است).
در پایان با خواندن این داستان و متوسل شدن به امام زمان عج اگر نسبت به حضرت در دل شک داریم حتما با عنایت خود حضرت شک از وجود برطرف خواهد شد
در بین بنی اسرائیل افرادی بودند که بدون آنکه عبادت و ریاضتی داشته باشند بعد از چهل روز دعایشان برآورده می شد. و گاهی افرادی بودند که تمام وقت خدا را عبادت کرده و به انجام واجبات مشغول بودند ولی دعای آنها بعد از چهل روز مستجاب نمی شد. این افراد نزد عیسی آمدند و از او خواستند تا در حقشان دعا کند. با عیسی در مورد اجابت دعا صبحت کردند. در این لحظات بر عیسی وحی رسید؛ که بنده من از راهی که باید وارد نمی شوند. با شک و تردید نسبت به پیامبری تو، از من چیزی می خواهند، تا ابد هم که دعا کنند مستجاب نخواهد شد. عیسی رو به آنها گفت؛ آیا در حین دعا، مرا باور نداشتید؟ آنها توبه کرده و بعد از مدتی دعایشان مستجاب شد.
کتاب تاریخ انبیاء (از آدم خلیفة اللّه تا خاتم رسول اللّه)
یا بقیة الله اغثنا و ادرکنا
مشاهده لیست ملاقات با امام زمان عج
یا مولای یا صاحب الزمان ادرکنی
********************************
و هدایت بسوی گفتار پاک