ویرگول
ورودثبت نام
کلام پاک
کلام پاکیا بقیة الله اغثنا و ادرکنا
کلام پاک
کلام پاک
خواندن ۱۶ دقیقه·۳ ماه پیش

فهرست اشعار حضرت سیدالشهدا امام حسین علیه السلام

اشعار منتخب امام حسین علیه السلام

اشعار آیینی و مذهبی | آرشیو تخصصی اشعار اهل‌بیت

بوی بهشت می وزد از کربلای تو

ای کشته باد ! جان دو عالم فدای تو

.

دیوانه وار ، آمده ام تا به قتلگاه

وقتی به استغاثه شنیدم ، صدای تو

.

نقدینه ام که داشتم از اشک و خون دل

تقدیم کرد دیده به گنبد نمای تو

.

در حیرتم چه شد ؟ که نشد آسمان ، خراب

وقتی شنید ناله ی ” وا غربتا “ی تو

.

برخیز و باز بر سر نی آیه ای بخوان

ای من فدای آن سر از تن جدای تو !

.

خورشید و ماه و جنّ و ملک ، خون گریستند

وقتی میان لجّه ی خون بود ، جای تو

.

اندر منا، ذبیح یکی بود و زنده رفت

ای صد ذبیح ، کشته شده در منای تو !

.

رفتی به پاس حرمت کعبه به کربلا

شد کعبه ی حقیقی دل کربلای تو

.

اجر هزار عمره و حج در طواف توست

ای مروه و صفا به فدای صفای تو !

.

تا با نماز خوف تو گردد ، قبول حق

شد سجده گاه اهل یقین ، خاک پای تو

.

با گفتن ” رضاً بقضائک ” به قتلگاه

شد متّحد رضای خدا با رضای تو

.

تو هرچه داشتی به خدا دادی ای حسین !

فردا خداست – جلّ جلاله – جزای تو

.

خون خداست خون تو و جز خدای نیست

ای کشته ی خدا ! به خدا ! خون بهای تو

.

ما را خشوع بندگی آموز ، چون خداست

در مجلس عزای تو ، صاحب عزای تو

.

سائل چو دید کفّ کریم تو ، گریه کرد

ای کائنات ، بنده ی خوان عطای تو !

.

ما را هم ای حسین ! گدایی حساب کن

آخر کجا رود به جز این در گدای تو ؟

.

آن جا که حدّ ممکن و واجب بوَد ، تویی

ای منتهای اوج بشر ، ابتدای تو !

.

#امام_حسین_علیه_السلام

حسین تو گودال افتاده سادات ببخشند


زخمی و خونین پیكرش سادات ببخشند

غارت شد از پا تا سرش سادات ببخشند


پیراهن و بال و پرش سادات ببخشند

عمامه و انگشترش سادات ببخشند



حسین تو گودال افتاده سادات ببخشند



شلوغ شده دور و برش سادات ببخشند

قاتل اومد بالا سرش سادات ببخشند


قاتل اومد با خنجرش سادات ببخشند

از خیمه اومد خواهرش سادات ببخشند


حسین تو گودال...


از آسمون راهی شدن سادات ببخشند

مولا و زهرا و حسن سادات ببخشند


كنار او خونین بدن سادات ببخشند

همه به گودال اومدن سادات ببخشند



فاطمه روضه خون ِ سادات ببخشند

گریون و نیمه جون ِ سادات ببخشند

پسرش غرق خون ِ سادات ببخشند


سر حسین به نیزه ها سادات ببخشند

آتیش زدن به خیمه ها سادات ببخشند


لشكر غارت اومد سادات ببخشند

وقت جسارت اومد سادات ببخشند

بند اسارت اومد سادات ببخشند


تكیه به نیزه ها زد سادات ببخشند

فاطمه رو صدا زد سادات ببخشند

لب تشنه دست و پا زد سادات ببخشند

#امام_حسین_علیه_السلام

یابن الشبیب ! گریه فقط بر غم حسین

یابن الشبیب ! گریه فقط بهر كربلا


یابن الشبیب درد حسین درد جان فزاست

یابن الشبیب ! روضه ی ما داغ پر بلا است



یابن الشبیب ! درد حسین درد بی کسی است

یعنی عزیز فاطمه شبگرد بی کسی است



یابن الشبیب ! عمه ی ما را کتک زدند

آتش هزار بار به باغ فدک زدند



یابن الشبیب ! کوچه به دل غم نشانده است

یعنی هنوز دست علی بسته مانده است


یابن الشبیب ! خنده مرا ترك می كند

خد التریب را چه كسی درك می كند


یابن الشبیب ! غصه دلم را كباب كرد

شیب الخضیب دیده ی ما را پر آب كرد


یابن الشبیب ! جرم یتیم سه ساله چیست ؟

دیگر پس از امام کشی آه و ناله نیست



یابن الشبیب ! قصه ی معجر نگفتنی است

جریان حنجر و دم خنجر شنفتنی است


یابن الشبیب ! غارت خیمه عجیب بود

در شعله ها سلاله ی حیدر غریب بود



یابن الشبیب ! دختر ترسیده دیده ای ؟

در زیر خار طفلک خوابیده دیده ای


یابن الشبیب ! جد مرا سر بریده اند

پیش نگاه عمه ی ما سر بریده اند

#امام_حسین_علیه_السلام

همه هستی به ثنای تو زبان است، حسین

باز وصف تو فراتر زبیان است، حسین

همه اوصاف تو گفتند و شنیدند ولی

این عیان است که قدر تو نهان است، حسین

در رگ غیرت و آزادی و ایمان و شرف

خون پاک تو همی در جریان است، حسین

مرده آن نیست که بهر تو گذشت از تن و جان

مرده آن است که فکر تن و جان است، حسین

بی زبان کودک شش ماهه خکشیده لبت

بهر هر ملت مظلوم زبان است، حسین

خط سبزی که زخون سرخ شد از اکبر تو

خط آزادگی نسل جوان است، حسین

شادی هر دو جهان را به غمت نفروشم

که در این بیع و شرا سخت زیان است، حسین

کوه را بکشند ار بار غمت نیست عجب

قامت چرخ از این غصّه کمان است، حسین

تا ابد هست چراغ ره انسانیت

سر پاک تو که بر نوک سنان است، حسین

انبیاء فاطمه را بهر شفاعت آرند

فاطمه سوی تو چشمش نگران است، حسین

چون خداوند تبارک و تعالی همه جا

جان تو در دل بشکسته دلان است، حسین

به پریشانی ايام گرفتار شود

هر دلی نیست پریشان تو یابن الزهرا

#امام_حسین_علیه_السلام

حسین! اى معنى دریاى رحمت!

کلید اعظم درهاى رحمت

تو اى عطشان دشت خون! که هستى؟

که در هر قطره‌ی خونم نشستى

نه تنها اولیا، سرمست جامت

خدا هم عشق می‌ورزد به نامت

نه تنها روى دل سوى تو باشد

خدا هم عاشق روى تو باشد

تو را روح تقدّس می‌شناسم

خداى عشق فطرس می‌شناسم

همیشه کربلایت پیش چشم است

دو تصویر از عطایت پیش چشم است

یکی احسان تو بعد از ولادت

یکی ایثار تو قبل از شهادت

ملائک در عزایت گریه کردند

رسولان هم برایت گریه کردند

ولایت، روح ایمان است ما را

غمت شیرین‌تر از جان است ما را

حریمت سجده گاه آفتاب است

قیامت چشمۀ هر انقلاب است

من از هر قطرۀ آبى که نوشم

به یاد آن لب عطشان بجوشم

نباشد خون‌بها غیر از خدایت

بهشت جان بُوَد بزم عزایت

#امام_حسین_علیه_السلام

نور وجود از طلوع روي حسين است

ظلمت امکان، سواد موي حسين است

▫️شاهد گيتي به خويش، جلوه ندارد

جلوه ي عالم فروغ روي حسين است

▫️مشي قَدَم را وصول ذات قِدَم نيست

جنبش سالک به جستجوي حسين است

▫️ذات خدا، لا يُري است روز قيامت

ذکر لقا بر رخ نکوي حسين است

▫️جان ندهم جز به آرزوي جمالش

جان مرا دل به آرزوي حسين است

▫️عاشق او را چه اعتناست به جنّت

جنّت عشّاق، خاک کوي حسين است

▫️عالم و آدم که مست جام وجودند

مستي اين هر دو از سبوي حسين است

▫️حضرت حق را به عشق خلق چه نسبت؟

مسأله ي عشق، گفتگوي حسين است

▫️عاشق او را چه غم ز مرگ طبيعت؟

زندگي عارفان به بوي حسين است

▫️در غم او آب روی ما به حقیقــت

موجب غفران به آبروی حسین است

▫️عقل فؤاد از خود این فروغ ندارد

جلوه این قطره هم ز جوی حسین است

⬅️ « شاعر: فؤاد کرمانی »

#شعر

کنار طشت طلاست فاطمه مهمان من

چوب مزن ای یزید! بر لب و دندان من

با چه دلی می زنی برلب من خیزران

کز همه دل می برد نغمه ی قرآن من


گر چه تحمل کنم ضربه ی چوب تو را

تاب مرا می برد گریه ی طفلان من

تاکه نگاه افکنم بر رخ اطفال خود

دور زند دم به دم، دیده ی گریان من


تا نرود از اسف، صبر و قرارش زکف

زینب من می شود دست به دامان من

ناله ی من بر ملاست، مقتل من کربلاست

شام بلا آمده شام غریبان من


با چه گنه می کنی لعل لبم را کبود؟

بر سر و صورت بس است زخم فراوان من

سرم به شام بلا، زینت طشت طلا

زیر سم اسب ها پیکر عریان من


طشت زسوز درون سوخت و فریاد زد

چوب تو هم گریه کرد بر لب عطشان من

سوز دل اهل دل در نفس میثم است

در شرر شعر اوست ناله و افغان من

#امام_حسین_علیه_السلام

کیست این خسرو مظلوم؟ که خونین بدن است

وز دم نیزه و شمشیر، دو صد پاره تن است

کیست این مظهر جان‌بازی و ایثار و وفا؟

که به آزادگی و عدل و شرف، ممتحن است

او بُوَد چشم و چراغ دل زهرای بتول

روشنی‌بخش جهان، نور رخ «ذو‌المنن» است

گبر و ترسا و یهودش، چو مسلمان خواهد

یار و محبوب ملل، شمع همه انجمن است

چه غم ار حسرت دیدار وطن داشت به دل؟

وطنش در دل یاران، شه دور از وطن است

او شهید است و نیازش نبُوَد گر چه به غسل

آب غسلش همه از خون گلو و بدن است

«کفنی داشت ز خاک و کفنی داشت ز خون

تا نگویند کسان، جسم حسین بی‌کفن است»

«استخوانی اگر از سینۀ او باقی ماند

آن هم از ضرب سمّ اسب، شکن در شکن است»[i]

دفن کردی چو پدر را پسر بیمارش

آن‌ که یعقوب‌صفت، شهرۀ «بیت ‌الحزن» است،

با سر‌انگشتِ مبارک بنوشتی بر خاک

این همان قبر شهیدی است که عطشان دهن است

#امام_حسین_علیه_السلام

کربلا، در سینه‌اش پنهان، هزاران راز دارد

هر زمان،یک راز از اسرار خود ابراز دارد

کربلا، دریای فیاضی است بی حد و کرانه

موج عالمگیر او دستی بهرسو باز دارد

همره هر موج خونش،گوهری ممتاز دارد

در دل‌هر قطره آبش، دلنشین رازی نهفته

قبر‌شش‌گوش‌حسین‌آنجاست،‌کز شش‌سوی عالم

خلق بر درگاه او،روی نیاز و راز دارد

جسم ثارالله و اکبر، غرق خون، الله اکبر

اصغرش بر سینة او، مهد خواب ناز دارد

کوچه‌ها دارد به دلها، شاهراه کربلایش

کی تواند قدرتی، ما را از این ره باز دارد

دیگر از پایان کار خود، چه ترسی داری ای دل

او که لطفی بر ... خود از آغاز دارد

زنده گرداند دلی را، کز گناهان مرده باشد

این غم جان آفرینش، راستی اعجاز دارد

مکتب خلقت، ندارد چون حسین آموزگاری

این چراغ آسمانی،‌ نور انسان ساز دارد

مات، هفتاد و دوملت ، از دو و هفتاد اویند

در کجا‌فرماندهی‌شش ماهه‌یک سرباز دارد

#امام_حسین_علیه_السلام

غریب گیر آوردنت


یه لحظه کن بمن نگاه

ببین شدم چه بی پناه

منو زدند تو قتلگاه

همون هایی که زدنت


غریب گیر آوردنت


قرآن من جدا جدا

افتاده زیر دست و پا

خودم دیدم یه بی حیا

نشسته روی بدنت


غریب گیر آوردنت


عمامه ی سرت چی شد؟

عبای پیکرت چی شد ؟

لباس در برت چی شد؟

شد خاک صحرا کفنت


غریب گیر آوردنت


سوارها که آمدند

خبر ز درد بی حد اند

نعل به نعل میزدند

زخم به زخمای تنت


غریب گیر آوردنت

#امام_حسین_علیه_السلام

غریب حسین شاه شیب الخضیب حسین

غریب حسین شاه شیب الخضیب حسین


شمر و اون دار و دسته هاش

ریختن تو قتلگاه داداش

من چه طور آروم بگیرم؟

گفتی نگرونم نباش

((هی ضربه میزنه قفاش

استخونو سر و صداش

كارش تموم شده حسین

خون جاریه زیر عباش))

داداشمو بی لشكر گیر آوردنو

داداشمو بی سقا گیر آوردنو

سر و جدا كردن بازم میزدنش

فواره زد خون از رگهای گردنش

اینقده دست و پا نزن

آتیش به قلب ما نزن

با حنجر بریده هی

مادرت رو صدا نزن

این دلم پاره شد حسین

خواهر آواره شد حسین

ای چاره ام بی من مرو

زینب بیچاره شد حسین

پاشو ببین با انگشت اشارشون

حرامیا میدن ما رو به هم نشون

غریب حسین شاه شیب الخضیب حسین

غریب حسین شاه شیب الخضیب حسین


برای ملک ری شون

رفت سر تو رو نی شون

میشه کار خواهر تو

رفتن تو بزم می شون


رفتی تو ای برادرم

نامحرمها دوروبرم

حالا مصیبت و ببین

دلنگرون معجرم


ببین حسین از دو دیده هی میبارم

هم نشینی جز غم و غصه ندارم

دیگه باید گوشواره ها رو درآرم

#امام_حسین_علیه_السلام

صبح تا عصر پیکر آورده

چه قدر جسم بی سر آورده

لیک با آنکه اصغر آورده

خستگی را ز پا درآورده

کوه غم روی دوش و چون کوهی

عزم میدان نمود نستوهی

با همه تشنگی بی حدش

بست برسر عمامۀ جدش

شد قیامت چو راست شد قدش

سیلی از اشک و آه شد سدش

می‌کند با هزار افسوسش

غیرت الله ترک ناموسش

می‌خورد بوسه بر سر و روها

دست‌ها در نوازش موها

کس نداند چه گفت زان سوها

که درآورده شد النگوها

او چه گفته که می‌شود با هم

گره معجر همه محکم

حرف تاراج را زدن سخت است

گریۀ مرد پیش زن سخت است

رفتن روح از بدن سخت است

از یتیمی خبر شدن سخت است

همه طی شد اگرچه جان برلب

روبرو شد حسین با زینب

دو خدای وفا مقابل هم

دو دل آرام آگه از دل هم

چارۀ مشکلند و مشکل هم

دو مسیح‌اند یا دو قاتل هم

هردو یک روح در دو جسم پاک

یک نفر با دو جسم و اسم پاک

هردو هستند جان یکدیگر

آشنا با زبان یکدیگر

شد به شرح بیان یکدیگر

اشکشان روضه‌خوان یکدیگر

کس نشد جز خدایشان آگاه

زانچه گفتند با زبان نگاه

چشم هر یک شده دو کاسه خون

اشک‌ریزان به حالشان گردون

دور لیلا قبیله‌ای مجنون

قبله می‌رفت از حرم بیرون

گوییا در تبار خون جگری

زنده تشییع می‌شود پدری

هم به لب‌هاش ذکر یارب داشت

هم انا بن العلی روی لب داشت

هم به دستش مهار مرکب داشت

هم به کف بند قلب زینب داشت

عرش حیران ز بانگ تکبیرش

فرش لرزان ز برق شمشیرش

به کفش گرچه تیغ آتش بار

لیک دیگر عطش دهد آزار

شیر پیر و قبیله‌ای کفتار

هست معلوم آخر پیکار

پای تا سر تنش پر از تیر است

به سراپاش زخم شمشیر است

#امام_حسین_علیه_السلام

عشقت حسین تا به خدا می برد مرا

یعنی که از سرا به سُها می برد مرا

درکشتی نجات تو، تا آرمیده ایم

آسوده از محیط بلا می برد مرا

وقتی که نور توست چراغ هدایتم

ایمن ز هر مسیر خطا می برد مرا

دل خالی از کدورت و رنگ گنه شود

تا در میان بزم عزا می برد مرا

این جان امانتی است که بر تو فدا کنم

تا کی به مقتل شهدا می برد مرا

تدبیر عاشقان چو بدستان دلبر است

باشد که میل یار به کجا می برد مرا

معراج ما سینه زنان جای دیگر است

یک یا حسین کرببلا می برد مرا

از شهر کوفه صوت غریبی رسد که تا

دروازه های شهر جفا می برد مرا

#امام_حسین_علیه_السلام

سیدی ماکو مثلک الغریب )


شاه بی لشکر از نفس فتاد

در غریبی بر نیزه تکیه داد

بین دشمن ماند بی کس و حبیب


سیدی.....


سنگ دشمن خورد بر جبین تو

تیر سه شعبه در کمین تو

شد ز خون سر شیبک الخضیب


سیدی.....

صورتت روی خاک کربلا

چشم تو گریان سمت خیمه ها

روی لب داری ذکر یا مجیب


سیدی ......


نیزه ای دشمن زد به پهلویت

از جنان زهرا آمده سویت

ارث مادر شد بر تو هم نصیب


سیدی......


خنجر دشمن بر گلوی تو

خواهرت رو زد بر عدوی تو

قتلگاه پر شد از شمیم سیب


سیدی.....




# قَدْ رَشَحَ لِلْمَوْتِ جَبينُك َ ،وَ اخْتَلَفَتْ بِالاِنْقِباضِ وَ الاِنْبِساطِ شِمالُك َ وَ يَمينُك َ ،

پس بابدن مجروح برزمين سقوط كردى، درحاليكه اسبها تورابا سُم هاى خويش كوبيدند،وسركشان باشمشيرهاى تيزِشان برفرازت شدند، پيشانىِ تو به عرقِ مرگ مرطوب شد، و دستانِ چپ و راستت به باز و بسته شدن در حركت بود ،


تُديرُ طَرْفاً خَفِيّاً إِلى رَحْلِك َ وَ بَيْتِك َ ، وَ قَدْ شُغِلْتَ بِنَفْسِك َ عَنْ وُلْدِك َ وَ أَهاليك َ ،

پس گوشـه نظرى به جانب خِيام و حَرَمَت گرداندى، در حاليكه از زنان و فرزندانت(روگردانده)به خويش مشـغول بودى

#امام_حسین_علیه_السلام

زنده‌ ی جاوید کیست کشته‌ ی شمشیر دوست

که آب حیات قلوب ، در دم شمشیر اوسـت

.

گر بشکافی هنوز ، خاک شهیدان عشق

آید از آن کشتگان زمزمه‌ ی دوست دوست


.

بنده‌ ی یزدان شناس موت و حیاتش یکی‌ ست

زآنکه به نور خداش ، پرورش طبع وخوست


.

دل چو ز خود غافل است عارف بالله نیست

بر لب جو سال ها ، تشنه‌ لب و آب جوست

.

گوش دل مؤمن است ، سامع صوت خدا

گرچه ز آواز خلق ، ملک پر از های و هوست

.


عاشق وارسته را با سر و سامان چه کار

قصه‌ ی ناموس و عشق ؛ صحبت سنگ و سبوست

.

عاشق دیدار دوست ، اوست که هم‌ چون حسین

زردی رخسار او ، سرخ زخون گلوست

.

هرکه چو او پا نهاد بر سر میدان عشق

بی سر و سامان سرش در خم چوگان چو گُوست

.

دوست به شمشیر اگر پاره کند پیکرش

منت شمشیر دوست ، بر بدنش مو به موست

.

گر به اسیری برند عترت او دشمـنان

هرچه ز دشمن بر او دوست پسندد نکوست

#امام_حسین_علیه_السلام

روضه سنگین و زبون قاصر

السلام علی مظلوم بلا ناصر

یار نداشتی

طاقت این همه ازار نداشتی

رمقی برای پیکار نداشتی

من بمیرم که علمدار نداشتی

یار نداشتی

جز حرم غصه ای انگار نداشتی

کاشکی پشت خیمه شیرخوار نداشتی

دختری رو بین اشرار نداشتی

کار از کار گذشت

مرکب از تن تو هربار گذشت

از دل خواهرت انگار گذشت

کار از کار گذشت

حسین وای

…

نوحه هر شب سینه زن

السلام علی عریان بلا کفن

یار نداشتی

تورو میزدن طرفدار نداشتی

جای سالم تو تن انگار نداشتی

پیراهن نداشتی دستار نداشتی

یار نداشتی

ولی این غصه رو انگار نداشتی

یار بین درو دیوار نداشتی

تیر و نیزه تیغ و مسمار نداشتی

کار از کار گذشت

قصه بین در و دیوار گذشت

نیزه از کوچه مسمار گذشت

کار از کار گذشت

ای که احیا گر اسلامی

السلام علی مظلوم بلا حامی

سر شکسته

با سر تو سر خواهر شکسته

سر عباس دلاور شکسته

بمیرم که دل مادر شکسته

سر میفته

داره از ناقه دختر میفته

داره از رونیزه اصغر میفته

تا پسر میفته مادر میفته

کار از کار گذشت

زینب از میون انظار گذشت

از سر کوچه و بازار گذشت

#امام_حسین_علیه_السلام

روز عاشورا در آن میدان عشق

کرد رو را جانب سلطان عشق

بارالها این سرم این پیکرم

این علمدار رشید، این اکبرم

این سکینه، این رقیه، این رباب

این عروس دست وپا خون در خضاب

این من و این ساربان، این شمر دون

این تن عریان میان خاک و خون

این من و این ذکر یارب یاربم

این من و این ناله های زینبم

پس خطاب آمد زحق کی شاه عشق

ای حسین یکه تاز راه عشق

گر تو بر من عاشقی ای محترم

پرده برکش من به تو عاشقترم

غم مخور که من خریدار توام

مشتری بر جنس بازار توام

هر چه بودت داده ای در راه ما

مرحبا صد مرحبا خودهم بیا

خود بیا که می کشم من ناز تو

عرش و فرشم جمله پا انداز تو

لیک خود تنها در بزم یار

خود بیا و اصغرت را هم بیار

خوش بود در بزم یاران بلبلی

خاصه در منقار اوبرگ گلی

خود تو بلبل ، گل؛ علی اصغرت

زودتر بشتاب سوی داورت

#امام_حسین_علیه_السلام

روایت است که رحمت کند خدای حسین

هر آن کسی که کند گریه در عزای حسین


روایت است که نفسهاش مثل تسبیح است

دل گرفته و مهموم غصه های حسین


روایت است که آیاتی از کتاب الله

فقط برای حسین است و ماجرای حسین


روایت است زیارت کند خدایش را

کسی که رفت زیارت به کربلای حسین


روایت است بگیری عنان اشک از چشم

مگر زبیم خدا و مگر برای حسین


روایت است که یاری کننده زهراست

کسی که گریه نموده است در رثای حسین


روایت است که این اشک را نگه دارد

برای روز مبادایمان خدای حسین


ببار چشم و خودت را نشان بده امشب

چرا که هست رضای خدا رضای حسین


بگیر مجلس روضه بریز آب روان

که مرهم است به هر زخم سید عطشان

@@@@##


روایت است که چون تنگ شد بر او میدان

فتاده از حرکت ذوالجناح وز جولان


نه ذوالجناح دگر تابِ استقامت داشت

نه سیدالشهدا بر جدال طاقت داشت


هوا ز بادِ مخالف چو قیرگون گردید

عزیز فاطمه از اسب سرنگون گردید


بلند مرتبه شاهی ز صدر ِ زین افتاد

اگر غلط نکنم عرش بر زمین افتاد

#امام_حسین_علیه_السلام

دوزخي افكنده آتش بر گلستان حسين

لاله و شمع و گل و پروانه يكجا سوخته

نوگلي خندان به سوز تشنه‌كامي ساخته

غنچه‌اي نشكفته از آسيب گرما سوخته

چون نسوزد قلب سوزان جهان تا روز حشر

خيمه بي‌صاحب فرزند زهرا سوخته

گفت راوي دامن طفل حسين آتش گرفت

گفتم آري دامن بانوي عظمي سوخته

خواستم تا اينكه سازم آتش او را خموش

جمله‌اي گفتا كه مغز استخوانم سوخته

دست بر سينه نهاد و گفت: يا شيخ‌السلام

من يتيمم قلب از هجران زهرا سوخته

****

اسارت و خروج از کربلا


خواهر تو اسیر شد به دست عدو

أَلسَّلامُ عَلى مَنْ هُتِکَتْ حُرْمَتُهُ

(آبروی دو عالم...)

بعد رفتنت ای آبروی حرم

پای شمرو سنان وا شده به سوی حرم


سید الشهدا سید الشهدا

سید الشهدا یا مقطع الاعضا



بعد تو شده باز راه بسته ی آب

خیمه ها همه گفتند امان ز قلب رباب


ای هلال من از روی نیزه ببین

روی ناقه ی عریان نشسته پرده نشین


سید الشهدا....


(أَلسَّلامُ عَلى مَنْ هُتِکَتْ حُرْمَتُهُ، 

سلام بر آن کسى که پرده حُرمتش دریده شد)

#امام_حسین_علیه_السلام

حدیث عشق تو دیوانه کرده عالم را

به خون نشانده دل دودمان آدم را

غم تو موهبت کبریاست در دل من

نمی دهم به سرور بهشت این غم را

غبار ماتم تو آبرو به من بخشید

به عالمی ندهم این غبار ماتم را

به نیم قطره ی اشک محبتت ندهم

اگر دهند به دستم تمام عالم را!

اگر بناست دمی بی تو بگذرد عمرم

هزار بار بمیرم نبینم آن غم را

گدای دولت عشقم که فرق بسیاراست

گدای دولت عشق و گدای درهم را

محبت تو بود رشته نجات مرا

رها نمی کنم این ریسمان محکم را

گناهکارم و یک عمر چشم گریانم

به زخمهای تو تقدیم کرده مرهم را

به یمن گریه برای تو روز محشر هم

خموش می کنم از اشک خود جهنم را

سپهر از چه شد پاره پاره آن ساعت

که نقش خاک زمین دید عرش اعظم را

روا نبود که امت به سر بریدن تو

دهند اجر رسالت رسول اکرم را

#امام_حسین_علیه_السلام

بلند مرتبه شاهی و پیکرت افتاد

همینکه پیکرت افتاد خواهرت افتاد

تو نیزه خوردي ویکمرتبه زمین خوردي

هزار مرتبه زینب، برابرت افتاد

همینکه از طرف جمعیعت دوتا چکمه

رسید اول گودال،مادرت افتاد

تورا به خاطر درهم چه درهمت کردند

چنانکه شرح تن توبه آخرت افتاد

ولی به جان خودت خواهرت مقصر نیست

درآن شلوغی اگر بارها سرت افتاد

خبر رسید که انگشتر تورا بردند

میان راه،النگوي دخترت افتاد

کنارخیمه رسیده است لشگرکوفه

وخواهرتوبه یاد برادرت افتاد

#امام_حسین_علیه_السلام

السلام ای بدن بی سر گرما دیده

السلام ای سر مجروح کلیسا دیده

با چه وضعی ته گودال کشاندند تورا

ما شنیدیم ولی زینب کبری دیده

ای به قربان نگاهش که از این دشت بلا

هر بلایی به سرش آمده زیبا دیده

زینت دوش نبی بودی و بی وجدان ها

سر بریدند و گرفتند تو را نادیده

ای که شد مهریه ی مادر تو آب فرات

ترک روی لبت را لب دریا دیده؟!

خنجر انداخت مسیحی و مسلمان برگشت

به گمانم ته گودال مسیحا دیده

ای عزیزی که تنت پیش همه عریان شد

بر سر پیرهنت فاطمه دعوا دیده

دختری که همه ی دلخوشی اش بابا بود

عوض دیدن بابا ، سر بابا دیده

فهرست اشعار ولادت و شهادت امام حسین علیه السلام

کلام پاک

@yamahdisarallah73

امام حسین
۰
۰
کلام پاک
کلام پاک
یا بقیة الله اغثنا و ادرکنا
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید