ویرگول
ورودثبت نام
کلام پاک
کلام پاکیا بقیة الله اغثنا و ادرکنا
کلام پاک
کلام پاک
خواندن ۱۵ دقیقه·۳ ماه پیش

فهرست اشعار اول مظلوم عالم علی مرتضی

اشعار منتخب امیرالمومنین امام متقین علی ابن ابیطالب

اشعار آیینی و مذهبی | آرشیو تخصصی اشعار اهل‌بیت

دسترسی سریع به آرشیو ثارالله ۷۳:

https://eitaa.com/yamahdisarallah73

تسبيح انبياء معظم علي علي ست

نقش لب پيمبر خاتم علي علي ست

رمز نجات حضرت موسي ميان نيل

فرياد استغاثه‌ي آدم علي علي ست

رمز تقرب همه‌ي اهل کائنات

آواي هر فرشته دمادم علي علي ست

لبيک کعبه و حجر و مسجد الحرام

زيبا ترين ترنم زمزم علي علي ست

هر گوشه را که مي نگرم ذکر خير توست

آقاي من عبادت عالم علي علي ست

وقتي علي تجلي اسماء اعظم است

بي شک تجليات خدا هم علي علي ست

#امام_علی_علیه_السلام

@yamahdisarallیا مولا علی تویی یارم عمریه گدای دربارم

از هر جای دنیا من بیشتر

خونه ی شما رو دوست می دارم

.کاش شوم یار تو مالک و سلمان تو

میثم تمّار تو گوش به فرمان تو

.من که خاک پاتم ؛ محتاج دعاتم

نوکر شما و آقازاده هاتم

حیدر امیرالمومنین حیدر

ای اسدالله علی وی ولی الله علی یا حیدر یا حیدر

.واللهِ که عالم و آدم

 مست روح پاکِته حیدر

.چی دارم که من بگم ، وقتی

کعبه سینه چاکته حیدر

شاه مردان ؛ علی قبله و میزان ؛ علی

معنی قرآن ؛ علی یا حیدر یا حیدر

.ای شمس الضُّحَی و صبح بی غروبم

مدیون تو هستم ای بابای خوبم

حیدر امیرالمومنین حیدر

اسدالله علی ولی الله علی

****

حق روز ازل كل نعم را به علی داد

بین حكما حكم حكم را به علی داد

معنای یدالله همین است و جز این نیست

كاتب كه خدا بود قلم را به علی داد

می‌خواست به تصویر كشد قدرت خود را

در معركه شمشیر دو دم را به علی داد

عمال شیاطین همه ماندند تهی‌دست

تا احمد محمود علم را به علی داد

یاران ولایت به خدا اهل بهشتند

الله كریم است ، كرم را به علی داد

هر مملكتی تابع فرمان امیری است

ایران دل افتاده به غم را به علی داد

از نسل علی یک علی آمد به خراسان

یعنی كه خدا كل عجم را به علی داد

كوچك‌تر از آن است عجم فخر فروشد

گو حیدری‌ام ، یار دلم را به علی داد

سبقت بگرفت ام علی ز ام مسیحا

روزی كه خدا حق قدم را به علی داد

مملوک ببین مالک دین در شب میلاد

تنظیم سند كرد و حرم را به علی داد

بودی همه اشراف عرب طالب زهرا

طاها گهر عهد قدم را به علی داد

بگذاشت كف فاطمه را بر كف حیدر

با فاطمه شش دانگ ارم را به علی داد

**»*

جرم سنگینی ست در دل ...

کیسه های نان و خرما خواب راحت می کنند

دستهای پینه دارش استراحت می کنند

نخلها ازغربت وبغض گلو راحت شدند

مردم ازدست ِ عدالتهای او راحت شدند

ای خوارج،بهترین فرصت برای دشمنی ست

شمع بیت المال را روشن کنید، او رفتنی ست

درد را با گریه های بی صدا آزار داد

با لباس نخ نمایش، کوفه را آزار داد

!مهربانی نگاهش حیف مشگل ساز بود

روی مسکین ها در دارالخلافه باز بود

...دشمنانش درلباس ِ دوست بسیارند و او

...بندگان کیسه های سرخ دینارند و او

ساده گی سفره اش خاری به چشم شهر بود

مرتضی با زرق و برق زندگی شان قهر بود

نیمه شبها کوچه ها را عطرآگین می کند

درعوض،درحق ِ او هرخانه نفرین می کند

حرص اهل مکر، ازبنده نوازی علی ست

داستان بچه هاشان بی نمازی علی ست

گام در راه ِ فلانی وفلان برداشتند

ازاذان ها نام او را مغرضان برداشتند

جرم سنگینی ست، برلب خنده را برجسته کرد

چاه ها دیدند مولا خستگی را خسته کرد

جرم سنگینی ست،تیغ ذوالفقاری داشتن

زخمها ازبدر و خیبر یادگاری داشتن

جرم سنگینی ست، ازغم کوله باری داشتن

مثل پیغمبر عبای ِ وصله داری داشتن

جرم سنگینی ست، برتقدیرحق راضی شدن

با یتیمان روزهای گرم همبازی شدن

جرم سنگینی ست،جای زر،مقدر خواستن

دردو دنیا خیرخواهی ِ برادر خواستن

جرم سنگینی ست، در دل عشق زهرا داشتن

سالها در سینه داغ کهنه ای را داشتن

هیچ طوفانی حریف عزم سکانش نبود

تیغ تیز ابن ملجم قاتل جانش نبود

پشت در، آیینه اش را سنگ غافلگیر کرد

زخم بازویی، امیرالمومنین را پیر کرد

مرگ سی سال است بر او، خنجر از رو می کشد

هر چه مولا می کشد،از درد پهلو می کشد

#شعر

تشنه منم حضرت دریا علی

پست منم عالی و اعلا علی

مست منم ساقی دلها علی

ذکر هر آنکس که بود با علی

لعن علی عدوک یا علی

سینه ما وسعت دریا شده

عشق تو در سینه ماجا شد

هرنفسم ذکر تو مولا شده

دم علی و بازدمم با علی

لعن علی عدوک یا علی

هر که نشد باعلی آدم نشد

حاتم بی لطف تو حاتم نشد

جز تو کسی وصی خاتم نشد

سِرِّ مگو از لب طاها علی

لعن علی عدوک یا علی

بردل ما عشق تو پر شور باد

چشم بد از مجلس تو دور باد

دیده ی منکران تو کور باد

کار غلامی تو با ما علی

لعن علی عدوک یا علی

لعن به دشمنان تو واجب است

آنچه به دشمنان تو غالب است

عشق علی بن ابیطالب است

دربه در عشقم و لیلا علی

لعن علی عدوک یا علی

هرکه محبت تو درسینه کاشت

بر سخنم نقطه صحت گذاشت

نطفه دشمنانت ایراد داشت

دشمن انم که نشد با علی

لعن علی عدوک یا علی

صحن تو در دیده ماجنت است

سایه تو بر سر ما رحمت است

لعنت بر دشمن تو نعمت است

ذکر لبم همیشه هرجا علی

لعن علی عدوک یا علی

#امام_علی_علیه_السلام

نظر به بندگان اگر، ز مرحمت خدا کند

قسم به ذات کبریا، ز یمن مرتضی کند


ز قدرت یَدُ اللَّهی، کسی ندارد آگهی

وسیله‌اش بود علی، خدا هر آن چه را کند


به روی دوش مصطفی، نهد چو پای مرتضی

نگر به بت شکستنش، که در جهان صدا کند


چو افضل از عبادت خلایق است، ضربتش

علی تواند این عمل، شفیع ما‌سِوی کند


نماز، بی ولای او، عبادتی است بی‌وضو

به منکر علی بگو، نماز خود قضا کند


هر آنکه نیست مایلش، جفا نموده با دلش

بگو دل مریض خود، به عشق او شفا کند


علی است آن‌که تا سحر، سرشک ریزد از بصر

پی سعادت بشر، ز سوز دل دعا کند


علی انیس عاشقان، علی پناه بی‌کسان

علی امیر‌مؤمنان، که مدح او خدا کند


قسیم نار و جنتّش، ترازوی محبّتش

که مؤمنان خویش را، ز کافران جدا کند


گهی به مسند قضا، گهی به صحنه ی غزا

گهی به جای مصطفی، که جان خود فدا کند


علی است فرد و بی‌نظیر، علی مجیر و دستگیر

که نام دل‌گشای او، گره ز کار وا کند


زکار قهرمانیش، پر است زندگانیش

نگین پادشاهیش، به سائلی عطا کند


امیر کشور عرب، ثنا کنان، دعا به لب

برد طعام نیمه شب، عطا به بی‌نوا کند


دل علی گداخته، که با زمانه ساخته

امام ناشناخته، ز خلق شکوه‌ها کند


پس از وفات فاطمه، کشید دامن از همه

که ختم عمر خویش را، به کنج انزوا کند


ز قبر بنت مصطفی، کجا رود علی، کجا

که نیست یار آشنا، دلش ز غم رها کند


سرشک بر دو عین او، ز اشک زینبین او

که گریه بر حسین او، به یاد کربلا کند


علی غریب و خون جگر، ز هجر یار نوحه‌گر

کنار آن جدار و در، اقامه ی عزا کند

#امام_علی_علیه_السلام

به خدا که خلقت ماسوا، همه شد برای تو یا علی

که بود طفیل وجود تو، همه ما سوای تو یا علی


شجر وجود تو بارور، بشد از عنایت دادگر

همه بود مقصد از این شجر، ثمر ولای تو یا علی


چو گذشت از شه انبیا، به جلال و فضل و شرف تو را

بگزید از همه ماسوا، به خدا خدای تو یا علی



بود این صحائف نُه طبق، ز کتاب فضل تو یک ورق

نرسد کسی به رضای حق، مگر از رضای تو یا علی


تو همان گزیده ی ایزدی، تو همان شهنشه امجدی

که به عرش دوش محمدی، شده ارتقای تو یا علی


کسی ار لطیفه سرا بود، که تویی خدای، به جا بود

که چو کارهای خدا بود، همه کارهای تو یا علی


همه کاینات دو کون را، شده ای تو رهبر و مقتدا

اگر آن پیمبر پیشوا، شده مقتدای تو یا علی


تو مَه سِپهر امامتی، تو گُلِ ریاض کرامتی

تو دُرِ بحار شهامتی، سر و جان فدای تو یا علی


چو تولدت شده در حرم، حرم از وجود تو محترم

همه حرمت و شرف حرم، بود از برای تو یا علی


دل ما و مهر و ولای تو، لب ما و مدح و ثنای تو

رخ ما و خاک سرای تو، سر ما و پای تو یا علی


متحیرم چه بخوانمت، چه بگویمت، چه بدانمت

که سراست ز آنچه ستایمت، شرف و علای تو یا علی


نه همین بود ز تو یا صفا، چمن و شریعت مصطفی

که صفای باطن اصفیا، بود از صفای تو یا علی


طبقات خلق چو سر به سر، به در آورند ز خاک سر

ز عذاب حق همه در خطر، مگر اولیا تو یا علی


منم و ولای تو یا علی، منم و رضای تو یا علی

منم و ثنای تو یا علی، منم و عطای تو یا علی

#امام_علی_علیه_السلام

ای شمع سینه سوخته ی انجمن علی

ای شمع سینه سوخته‌ی انجمن علی

تقدیر تست سوختن و ساختن، علی

ای رهبری که خانه نشینت نمود خصم

ای آشنای درد، غریب وطن علی‌

من پهلویم شکسته و تو دل شکسته‌ای

من بر تو گریه می‌کنم و تو، به من علی‌

من سینه خُرد گشته و تو سینه سوخته

من با تو گفتم و تو به کس دم مزن علی

من بازویم سیه شده تو دست، روی دست

بر گو کجاست بازوی خیبر شکن علی‌

سربسته به، که بعد حمایت ز حقّ تو

در اختیار من نَبُوَد دست من علی‌

گفتم به شب کفن کن و شب دفن کن مرا

اما چیزی ز تن نمانده برای کفن علی‌

#امام_علی_علیه_السلام

الا ای تیرگی های شب ای خاموشی صحرا زمینها آسمانها کهکشانها گوش سرتا پا

ببینید از دل بشکسته آوایی که می آید که نزدیک است بنیاد فلک را بر کند از جا

کدام افتاده از پایی به خاک تیره افتاده که گویی خاک معشوق است و او چون عاشقی شیدا

به پای نخل ها بنگر که اشک کیست می‌بارد که نخلستان ز اشکش میدهد شیرین ترین خرما

شبی در تیرگی پویان شدم آهسته آهسته که آن خلوت نشین حجره شب را

کنم پیدا به ناگه در مناجات و نوای عاشقی دیدم امیرالمومنین را محو ذات خالق یکتا

نه خوفش از جحیم و نی هوای جنتش بر سر نه در افسوس امروز و نه در اندیشه فردا

به خشم افکنده بر اعضای دنیا لرزه و گوید که ای دنیا چه خواهی از علی عالی اعلی

من از آغاز عمر خود طلاق دائمت گفتم ز چشمم دور تر شو دور قری غیری ای دنیا

شب تاریک و نخلستان و این صحرا بود شاهد که این دنیا بود زندان و من زندانی دنیا

چه شب هایی که نان دادم به سائل ها و بشنیدم که میگفتند یارب از علی برگیر داد ما

نه آن سائل مرا بشناخت در آغوش تاریکی نه من در نزد او کردم برایش نام خود افشا

تو هم دنیا چو آن سائل مرا نشناختی هرگز که خون کردی دل زار مرا پیوسته ای دنیا

تو بین دشمنان دست توانای مرا بستی تو حقم را گرفتی و نهادی در کف اعدا

تو زهرای مرا در سن هجده سالگی کشتی تو پیش چشم من سیلی زدی بر صورت زهرا

تو بشکستی ز کین بین در و دیوار پهلویش تو کشتی محسن شش ماهه اش از کینه اعداء

#امام_علی_علیه_السلام

اگر تو را نداشتم، بدان خدا نداشتم

آری خدا نداشتم، اگر تو را نداشتم

نبود اگر کرامتت، نبود اگر طبابتت

هزار درد داشتم ولی دوا نداشتم

به نام تو خدا صفا به زندگیم داده است

بدون نام تو در این جهان صفا نداشتم

نوای من علی علی،صدای من علی علی

بدون این علی علی،خدا خدا نداشتم

سنگ شدم طلا شدم،شاه شدم گدا شدم

چه می­شدم اگر علی مرتضی نداشتم

اگر نبود زادگاه تو قسم به فاطمه

این همه سمت کعبه هم برو بیا نداشتم

من اسمه دوا علی و ذکره شفا علی

کمیل تو اگر نبود به لب دعا نداشتم

نبودی یا علی اگر، حسن نبود و هم حسین

بدون تو مدینه و کرب و بلا نداشتم

#امام_علی_علیه_السلام

رادمردی مهربان با دست های پینه دار

در میان کوچه های شهر غربت رهسپار

کیسه های نان و خرما روی دوش خسته اش

کیست این مرد غریبه ، با لباسی وصله دار؟

کهکشان ها شاهد غم های بی اندازه اش

ماه می گرید برایش چون دل ابر بهار

نیمه شب ها لابه لای نخل ها گم می‌شود

چاه می داند دلیل گریه های ذوالفقار

در کنار چاه هرشب ایستاده جبرئیل

تا تکاند از سر دوش علی گرد و غبار

چند سالی هست بعد ماجرای فاطمه

لرزشی افتاده بر آن شانه های استوار

قامت سرو بلندش در هلال افتاده است

زیر بار رنج های تلخ و سخت روزگار

جای رد ریسمان های زمخت فتنه ها

سال ها مانده است بر دست کریمش یادگار

#امام_علی_علیه_السلام

#نوزدهم_ماه_رمضان

کس نمی داند چه ها بر قلب مولا میگذشت

لحظه های آخرش با یاد زهرا میگذشت


دخترش را کرد آرام و سپس در را گشود

گفت کاش آن روز، زهرایم به پشت در نبود


در که شالش را گرفت، از دل قرارش را گرفت

یادش آمد میخ در، دار و ندارش را گرفت


شال خود محکم ولی در را علی آهسته بست

یادش آمد ضربِ در پهلوی زهرا را شکست


تا قدم در کوچه ها زد ، لرزه بر پایش فِتاد

یاد آن روزی که بین کوچه زهرایش فِتاد


یادش آمد باز تنها یاورش را میزدند

دستهایش بسته بود و همسرش را می زدند


تا در مسجد فقط میکرد مولا زمزمه

فاطمه یا فاطمه یا فاطمه یا فاطمه


گریه میکرد و دعا می کرد یارب یا مجیر

که علی، را دیگر از این مردم دنیا بگیر


سجده ی آخر دعای مرتضی شد مستجاب

تیغِ اَشقی الاَشقیا بشکست فرق بوتراب


خورد با صورت زمین ،شیر خدا از حال رفت

در همان لحظه دلش، یک لحظه تا گودال رفت


دید در گودال آن خدّالتریب افتاده است

بینِ یک لشکر حسین او غریب افتاده است


یک طرف در بینِ مَقتل دست و پا میزد حسین

یک طرف بر روی تل زینب صدا میزد حسین


دور تا دورِ حسینش چشم تا می کرد کار

نیزه بود و نیزه بود نیزه بود و نیزه دار


گفت ای نامرد کمتر بین خون تابش بده

یا مَبُر سَر از تنش یا لااقل آبش بده

#امام_علی_علیه_السلام


دوست دارم  موسم شادی و  غم  ،  باشی قرینم

درهمه حـال و عوالم،خاصـه روز واپسینم


دوست دارم گَــرد باشم تا ز دامــان تو خیزم

طــوف کـوی تو نمــایم، مقــدمت گردد مکینم


دوست دارم آه بــاشم، تا برایم از نهادت

رخنه در افلاک بنماید شرار آتشینم


دوست دارم  خال باشم  جا نمایم  بر عذارت

هـمـچـو  زنــگی بـچه از گــلزار رویـت گل بچینم


دوست دارم صید باشم بسته در زنجیر مهرت

گر بود پای گریزم خود تو باشی در کمینم


دوست دارم  ژالـــه بـــاشـم تا ببارم ز ابر مویت

با سرانگشت محبت خــود بــگــیـری از جبینم


دوست دارم  آینه باشم فـتد عکس تـو در مـن

تــا تـــو خــود در مــن ببینی من رخ مـاهـت ببینم


گفتم ای دل با که این سان گرم رازی و نیازی

فـــاش گـفـتـا مــن غـــلام آن نـــگـــار نـازنینم


قـائــل قـول سـلونـی واقـف سرّ درونـی

عالـم عـلــم لـدُنّـی خــسـرو دنـیـا و دیـنـم


آن یـکـی دانـد خـدایش دیگـری داند جدایـش

گـر از او پرسـی هـمی گوید که نه آنم نه اینم


من خـداجـویـم، خدا رویـم، خدا گـوی

آیـت عظـمـای حـق یـعنی أمیرالمؤمـنیـنم


هـل اتی باشـد به شـأنم بـرتـن احمد چو جـانـم

بـر رسـل او گـشـت خـاتم من بر آن خـاتم نگیـنم


من عـلی ام، عالی ام، اعلی ترم از ماسـوا اللّٰه

در جـهـان نفـس نـفیـس شـخص خـتم المـرسـلینـم

#امام_علی_علیه_السلام

شبی در محفلی ذکر علی بود

شنیدم عارفی فرزانه فرمود


اگر آتش به زیر پوست داری

نسوزی گر علی را دوست داری


وگر حب علی اندر دلت نیست

بسوزی گر هزاران پوست داری

#امام_علی_علیه_السلام

من علیم که خدا میر هدا ساخت مرا -.

جز خدا ونبی وفاطمه نشناخت مرا


.من که یکباره دراز قلعه خیبر کندم

اما داغ زهرا به خدا از نفس انداخت مرا

#امام_علی_علیه_السلام

تا نفس هست دمادم به علی فکر کنم

فارغ از عالم و آدم به علی فکر کنم

تا غمی را که به دل هست ز خاطر ببرم

فقط از وصف علی لذت وافر ببرم

قصه هیبت این مرد شنیدن دارد

چشم وا کن که به تصویر کشیدن دارد

شب همان شب که جهانی نگران بود آن شب

صحبت از جان پیمبر به میان بود آن شب

در شب فتنه شب فتنه شب خنجرها

باز هم چاره علی بود نه آن دیگرها

دیگرانی که به هنگامه طمرد کردند

جان پیغمبر خود را سپر خود کردند

مرد آن است که تا لحظه ی آخر مانده

در شب خوف و خطر جای پیمبر مانده

گرچه باران به سبو بود و نفهمید کسی

و محمد خود او بود و نفهمید کسی

بگذارید بگویم چه غمی حاصل شد

آیه ترس برای چه کسی نازل شد

بگذارید بگویم خطر عشق مکن

جگر شیر نداری سفر عشق مکن

عنکبوت آیه ای از معجزه بر سر در دوخت

تاری از رشته ایمان تو محکمتر دوخت

از شب ترس و تبانی چه بگویم دیگر

از فلانی و فلانی چه بگویم دیگر

می رود قصه ما سوی سرانجام آرام

دفتر قصه ورق می خورد آرام آرام

چشم واکن احد آیینه عبرت شد و رفت

دشمن باخته بر جنگ مسلط شد و رفت

داد و بیداد برادر که برادر تنهاست

جنگ را وا مگذارید پیمبر تنهاست

یک به یک در ملأ عام و نهانی رفتند

همه دنبال فلانی و فلانی رفتند

چه بگویم که بدون نگرانی رفتند!

همه رفتند غمی نیست علی می ماند

جای سالم به تنش نیست ولی می ماند

در دل جنگ کجا خار و خسی می ماند؟!

جگر حمزه اگر داشت کسی می ماند

مرد مولاست که تا لحظه ی آخر مانده

دشمن از کشتن او خسته شده در مانده

مرد مردی است که تا لحظه آخر مانده

دشمن ازکشتن او خسته شده درمانده

مرد آنست که سرتا قدمش غرق به خون

آنچنانی که علی از احد آمد بیرون

راز خلقت همه پنهان شده در عین علیست

کهکشانها نخی از وصله ی نعلین علیست

می رود قصه ما سوی سرانجام آرام

دفتر قصه ورق می خورد آرام آرام

میرسد قصه به آنجا که علی دلتنگ است

می فروشد زرهی را که رفیق جنگ است

چه نیازی دگر این مرد به جوشن دارد

" ان یکاد" از نفس فاطمه بر تن دارد

آمدی تا که علی اینهمه تنها نشود

تا که پیدا بکند روی زمین همدم را

گفتم ای ماه بگو باغ فدک تا به کجاست؟!

خنده ای کرد و نشان داد همه عالم را

نه فقط اینکه ندیدست تورا نامحرم

که ندیدست دمی چشم تو نامحرم را

ولی آنروز که در کوچه کسی مرد نبود

به سر دوش گرفتی علم و پرچم را

ما یتیمیم و فقیریم و اسیر ای مادر

دست خالی مرا نیز بگیر ای مادر

می رود قصه ما سوی سرانجام آرام

دفتر قصه ورق می خورد آرام آرام

قصه اینبار ورق خورد و نه سال گذشت

کوچه آذین شده با همهمه های مردم

کوچه آذین شده اینبار ولی با هیزم

شهر در غفلت همواره خود آسوده

کوچه آذین شده با چادر خاک آلوده

شهر اینبار کمر بسته به انکار علی

ریسمان هم گره انداخته در کار علی

بگذارید نگویم که احد می لرزد

در و دیوار ازین قصه به خود می لرزد

می رود قصه ما سوی سرانجام آرام

دفتر قصه ورق می خورد آرام آرام

ظهر روز دهم آرام به پایان می رفت

از تن زخمی او خون فراوان می رفت

مرد تنها شده مانند علی می جنگد

خون بسیار از او رفته ولی می جنگد

تکیه کرده است به شمشیر و سرپا مانده

دشمن از کشتن او خسته شده وامانده

به خدا حمله با سنگ ندیده ست کسی

نابرابرتر از این جنگ ندیده ست کسی

بازهم روز دهم ساعت سه ساعت سر

ساعت وقت ملاقات سری با مادر

ساعت رفتن جان از بدن یک خواهر

چون خداحافظی پیرهنی با پیکر

ساعت روضه تن، روضه سر، باز شود

تنش آنگونه که عمامه اگر باز شود

ساعت غارت خیمه شده آماده شوید

دین ندارید شما لااقل آزاده شوید

بکشیدش سپس آماده منظور شوید

او نفس می کشد از اهل حرم دور شوید

ساعت گریه مسلم به سر دروازه

ساعت وحشی اسبان به نعل تازه

نه فقط بر تن او بر بدن زینب تاخت

آنچنانی که دگر صورت او را نشناخت

مینویسم که شب تار سحر می گردد

یک نفر مانده از این قوم که بر میگردد

#امام_علی_علیه_السلام

فهرست اشعار منتخب امیرالمومنین علیه السلام

و هدایت بسوی گفتار پاک

کلام پاک

@yamahdisarallah73

۰
۰
کلام پاک
کلام پاک
یا بقیة الله اغثنا و ادرکنا
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید