ولادت عقیله بنی هاشم زینب کبری ام المصائب

ولادت با سعادت حضرت زينب (عليها السلام ) در مدينه طيبه 5جمادى الاولى در سال پنجم يا ششم هجرى در اين روز واقع شده است .
پدر بزرگوار آن حضرت امير المؤ منين (عليه السلام )، و مادر گرامى اش حضرت صديقه طاهره (عليها السلام ) است . همسر آن حضرت جناب عبد الله بن جعفر بن ابى طالب (عليهم السلام )، و فرزندان آن حضرت ، على ، عون ، عباس ، محمد و ام كلثوم هستند كه عون و محمد در كربلا شهيد شدند.
كنيه آن مخدره ام كلثوم ، ام عبدالله و ام الحسن است ، ولى كنيه هاى خاص حضرت ام المصائب ، ام الرزايا و ام النوائب است .
القاب آن مخدره بسيار است ، و از آن جمله : عقيله بنى هشام ، عقليه الطالبيين ، صدیقه صغرى (اشاره به مادرش كه صديقه كبرى است و پدرش كه صديق اكبر است )
حزنِ حضرت زهرا علیها السلام از آغازِ حملِ زینب کبری علیها السلام
گرفتاری و ابتلای حضرت زهراء علیها السلام به هموم و غموم از ابتدای انعقاد نطفهٔ آن مخدّره تا زمانی که متولد شد، چنان چه نقل شده که حضرت زهرا علیها السلام از زمانی که حامل به حضرت زینب شد روز به روز مهموم و مغموم بود تا زمانی که آن مخدّره متولد شد.
چنان چه، چون حضرت حسن علیه السلام متولد شد او را خبر دادند که بعد از چه مشقّت ها او را به زهر جفا شهید خواهند نمود تا مدّتی مبتلا به مصیبت او بودند. از ولادت او فرحناک نشد تا زمانی که حامله شد به حضرت حسین علیه السلام چون او را خبر دادند که چه مصیبت به فرزندت میرسد، چنان مهموم و مغموم شد که خداوند عالم خبر داده
حَمَلَتْهُ أُمُّهُ كُرْهاً وَ وَضَعَتْهُ كُرهاً ۱۵احقاف
امام صادق علیه السلام فرمود: زمانی كه حضرت فاطمه سلام الله علیها امام حسین علیه السلام را در شكم داشت، جبرئیل نزد رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم آمد و گفت: فاطمه پسری به دنیا خواهد آورد كه امتت، پس از وفات تو، او را خواهند كشت. زمانی كه حضرت فاطمه سلام الله علیها امام حسین علیه السلام را در شكم داشت، حمل اورا خوش نداشت و در هنگام به دنیا آوردن آن حضرت نیز از آن كراهت داشت. امام صادق علیه السلام فرمود: در دنیا هرگز دیده نشده است كه مادری، فرزندی را به دنیا بیاورد كه حمل آن را خوش نداشته باشد. ولی زمانی كه حضرت فاطمه علیها السلام دریافت كه امام حسین علیه السلام كشته خواهد شد از حمل او كراهت داشت و آیه «ووصَّیْنَا الإِنسَانَ بِوالدَیْهِ إِحْسَانًا حَمَلتْهُ أُمُّهُ كُرْهًا ووضَعَتْهُ كُرْهًا وحَمْلهُ وفِصَالهُ ثَلاثُونَ شَهْرًا» در باره او نازل شده است.
که از هنگام حمل تا زمان ولادت او عوض این که روز شادی او شود به عکس روز حزن و مصیبت او می شد.
حال حضرت زینب هم که معلوم شد، امّ کلثوم و محسن هم به همین قرار بوده [است].
ماجراى ولادت و نامگذاری حضرت زینب کبری
هنگام ولادت آن حضرت ، پيامبر (صلى الله عليه و آله ) در سفر بودند. امير المؤ منين براى نامگذاى اين مولود فرمودند: بر پيامبر سبقت نمى گيرم . تا آنكه حضرت آمدند و منتظر وحى شدند. جبرئيل نازل شد و عرض كرد: خداوند سلام مى رساند و مى فرمايد: اين دختر را زينب نام بگذار، چه اينكه نام را در لوح محفوظ نوشته ايم .
پيامبر (صلى الله عليه و آله ) حضرت زينب (عليها السلام ) را طلب كرده بوسيدند و فرمودند: وصيت مى كنم به حاضرين و غايبين كه اين دختر را به خاطر من پاس بداريد، كه همانا وى به خديجه كبرى مانند است . سكينه و وقار آن حضرت را به خديجه كبرى و عصمت و حيائش را به فاطمه زهرا (عليها السلام ) و فصاحت و بلاغتش را به على مرتضى (عليه السلام ) و حلم و بردباريش را به حسن مجتبى (عليه السلام ) و شجاعت و قوت قلبش را به حضرت سيد الشهداء (عليه السلام ) همانند نموده اند.
گریه پیامبر بر زینب کبری سلام الله علیها
پیامبر فرزند دلبند زهراى عزیزش را در آغوش کشیده صورت خود را به صورت او گذاشت و شروع به اشک ریختن کرد. فاطمه ناگهان متوجه این صحنه شد و در حالى که شدیدا ناراحت بود از پدر پرسید: پدرم ، چرا گریه مى کنى ؟!
رسول خدا فرمود: ((گریه ام به این علت است که پس از مرگ من و تو، این دخترم سرنوشت غمبارى خواهد داشت ، در نظرم مجسم گشت که او با چه مشکلاتى دردناکى رو به رو مى شود و چه مصیبتهاى بزرگى را به خاطر رضاى خداوند با آغوش باز استقبال مى کند)).
ثواب گریه بر زینب کبری هماننده گریه بر امام حسن و حسین صلواتاللهوسلامهعلیهما
در آن دقایقى که آرام اشک مى ریخت و نواده عزیزش را مى بوسید، گاهى نیز چهره از رخسار او برداشته به چهره معصومى که بعدها رسالتى بزرگ را عهده دار مى گشت خیره خیره مى نگریست و در همین جا بود که خطاب به دخترش فاطمه فرمود: ((اى پاره تن من و روشنى چشمانم ، فاطمه جان ، هر کسى که بر زینب و مصایب او بگرید ثواب گریستن کسى را به او مى دهند که بر دو برادر او حسن و حسین گریه کند)).
بشارت امام حسین علیه السلام به پدر
هر پدری را که بشارت به ولادت فرزند دادند شاد و خرّم گردید جز علی ابن ابی طالب علیه السلام که ولادت هر یک از اولاد او سبب حزن او گردید، چنان چه در سابق ذکر شد. چون حضرت زینب متولّد شد امیر المؤمنین علیه السلام متوّجه به حجرۀ طاهره گردید، در آن وقت حضرت حسین علیه السلام به استقبال پدر شتافت و عرض کرد: ای پدر بزرگوار! همانا خداوند کردگار خواهری به من عطا فرموده. امیر علیه السلام از شنیدن این سخن بی اختیار اشک از دیده های مبارک به رخسار همایونش جاری گردید. چون حسین علیه السلام این حال را از پدر بزرگوار مشاهده نمود افسرده خاطر گشت، چه آمد پدر را بشارت دهد، بشارت مبدّل به مصیبت گردید و سبب حزن و اندوه پدر شده دل مبارکش به درد آمد و اشک از دیدۀ مبارکش بر رخسارش جاری گشت و عرض کرد: «بابا! فدایت شوم من شما را بشارت آوردم شما گریه می کنید، سبب چیست و این گریستن بر کیست؟»
حضرت امیر حسینش را در بر گرفت و نوازش نمود فرمود: «نور دیده! زود باشد که سرّ این گریستن آشکار و اثرش نمودار شود» در این جا اشاره به واقعه کربلا می فرماید.
نام حضرت زینب کبری اشکها را جاری میکند
و این مظلومه پس از واقعۀ کربلا از بس دچار غم و گرفتارِ همّ و معرض هر گونه مصایب و نوائب شده، به امّ المصائب ملقّب گردید.
این مکرّمه را امتیازاتی است که جمع گردیده در بعضی از آن ها با برادر غریبش، از آن جمله، نام مبارکش در شکستن قلب اثر تکان دهنده و عجیب دارد.
همچنین جدّ و پدر و مادر او هر وقت او را در آغوش می گرفتند گریه می نمودند، او را می بوسیدند گریه می نمودند، گویا متذکر مصایبش می شدند، یا این که چون نظر آن ها به مواضع تازیانه و كعب نیزه می افتاد بی اختیار می گریستند.
یاد آوری مصایب او گریه آور است ، چنان چه شخص هر قدر قسی القلب باشد، هر گاه متذکر مصایب آن مظلومه شود و تصوّر آن ها را نماید بی اختیار منقلب خواهد شد.
نگاه به قبرش بلکه تذکر غربت قبرش هم مبکی است.
قسم دادن خدا به نام مقدّسش و آه دلش برای انجاح مقاصد و قضای حوایج اثر غریب دارد. چنان چه مشهور است از میرزای قمی صاحب قوانین و استبعادی ندارد؛ زیرا که قطع نظر از شئونات شخصیّه و مقامات عالیه، و درجات سامیۀ او نزد خلاّق عالم، که این مطلب کم ترین عطاییست در ازای خدمات او، خداوند عالم استجابت دعا را مخصوص قبّه حُسینیّه قرار داده و مصداق حقیقی معنوى قبّة الحسین این مکرّمه بوده و لذا نام نامی اش دارای این اثر و آه دلش دوای درد ها شده [است].
وجه دیگر، چون نام آن محترمه مأخوذ از أسماء خمسة النجباء است و أسماء خمسه طيّبه قطعاً دارای این اثر، نام نامی آن مکرّمه هم چون مأخوذ از اسامی آن ها و طینت پاکش از طینت آن ها، لذا به این اثر مؤثر شد.
چنانچه امام زمان علیه السلام فرمودند:
به شیعیان و دوستانم بگویید که خدارا به حق عمه ام حضرت زینب (سلام الله علیها) قسم دهند که فرج من را نزدیک گرداند.
نماز حضرت زینب کبری سلام الله علیها
وقتی حضرت زینب کبری سلاماللّهعلیها به سنی رسیدند که میتوانستند مقابل پروردگار برای نماز بایستندند و دعا و قنوت و نماز به جای آوردند،
بعد از اذان، نماز را اقامه نمیکردند جز بعد از نظر به صورت برادرش حسین علیه السلام؛
دوستان اباعبدالله الحسین علیه السلام قبل از تکبیرة الاحرام نماز اول به حضرت سلام می دهند.
شباهت حضرت زینب علیها السلام به خدیجۀ کبری علیها السلام
همانا فضایل حضرت خدیجۀ کبری بر احدی مستور نیست، یکی از آن ها این است که به اتفاق خاصّه و عامّه رسول خدا صلی اللّه علیه و آله و سلم خبر داده که:
«همانا خداوند از ميان زنان، چهار تن را برگزيد: مريم دختر عمران، آسیه دختر مزاحم، خدیجه دختر خویلید، و فاطمه دختر محمد که درود خدا بر او و خاندانش باد.»
و در جلالت آن مخدّره همین بس است [که] وی را مقابل شمشیر جناب امیر المؤمنين علیه السلام در خدمت به اسلام و اعلای کلمۀ مقدّسۀ توحید شمرده اند و بسیاری از مورّخین عامّه گفته اند:
«و بانوی ما خدیجه، از زیباترین و خردمندترین زنان قریش بود و به ملیکه (ملکه و بانوی) عرب نامیده میشد و به سرور بطحا (مکه) شناخته میگردید»
خلاصه، آن که جناب زینب علیها السلام هم از حیث صورت و هم از جهت سیرت شباهت به جدّه خود داشته، حضرت خدیجه انیس و مونس پیغمبر بوده، این مظلومه همیار و غم خوار حسین تشنه جگر بوده [است].
حضرت خدیجه مایهٔ تسلّی حضرت نبوی، این مخدّره مایۀ تسکین درد های حسینی بوده، حضرت خدیجه برای استحکام دین مبین از تمام اموال خود گذشت این مخدّره هم برای ابقای دین از تمام اموال خود حتّی از قناع سر و گوشواره و اولاد خود صرف نظر نمود.
حضرت خدیجه متکفّل خدمات پیغمبر بوده، این محترمه هم متحمّل خدمات برادر بوده. حضرت خدیجه در جمیع شداید و گرفتاری ها شریک و سهیم بوده
این معظّمه هم در جمیع مصایب و نوائب با برادرش شرکت ورزیده.
امام زمان(عج) و مصیبت اسارت حضرت زینب کبری سلام الله علیها؛
مرحوم حاج شیخ ملاسلطان علی تبریزی - که ازجمله عابدان و زاهدان بود در عالم رؤیا خدمت امام زمان(عج) رسید و عرض کرد: آیا اینکه فرمودید: "فلاندبنک صباحا و مساء و لابکین لک بدل الدموع دما" صحیح است؟
فرمودند : آری، صحیح است.
عرض کردم: آن کدام مصیبت است که به جای اشک، خون گریه می کردید؟
آیا مصیبت حضرت علی اکبر است؟
حضرت فرمود: اگر علی اکبر هم بود، در این مصیبت خون می گریست.
- آیا مصیبت حضرت عباس است؟
- اگر عباس هم بود، در این مصیبت خون می گریست.
- آیا مصیبت حضرت سیدالشهدا است؟
- اگر سیدالشهدا هم بود، در این مصیبت خون می گریست.
- پس کدام مصیبت است؟
- فرمودند: مصیبت اسیری زینب کبری سلام الله علیها
شرح ولادت و شهادت معصومین علیهم السلام
کلام پاک
اشعار منتخب حضرت زینب کبری ام المصائب
کانال ایتا و هدایت بسوی گفتار پاک اشعار ثارالله ۷۳
منابع
الخصائص الزینبیه،جزائری
عقیله بنی هاشم
ریاحین الشریعه
منتخب التواریخ