بیگانه
بیگانه رمانی از آلبرکامو، روایت زندگی مردی است به نام مورسو که در شهر الجزیره زندگی میکند.
یک رشته اتفافات تصادفی باعث میشود او مردی عرب را در ساحل دریا به قتل برساند که در دادگاه به مرگ با گیوتین محکوم میشود.
در حقیقت او چون در روز خاکسپاری مادرش گریه نکرده و در مراسم سوگواری اش نمانده بود و فردای آن روز آبتنی کرده و با زنی سرکرده و فیلم خنده دار دیده بود محکوم به مرگ شد.
مورسو بنظر شخصیت پیچیده ای ندارد. او مردی بی آزار، بی شور و بی عاطفه مینماید.
ریاکار نیست حتی به زنی که او را دوست دارد میگوید دوستش ندارد و وقتی زن از او میخواهد که با او ازدواج کند میگوید: چندان مهم نیست اگر تو دوست داری ازدواج کنیم.
مفهومی از عشق در زندگی اش وجود ندارد.
هیچ چیز زندگی او را متاثر نمیکند و بنظرش طبیعی میآید، حتی مرگ مادرش.
او قربانی بی اعتنایی و بی شوری و صداقتش میشود. بنظر دچارنوعی پوچی و دین گریزی است که میتواند برداشتی از تفکر نویسنده باشد.
در تمام مراحل دادگاه و دادرسی او مثل عضوی علیالبدل نشست و به حرف های دیگران در مورد خودش گوش داد. کسی به او و حرفهایش توجهی نداشت. داشتند روح رو را کندوکاو میکردند و او بیاد روزهای رفته و شادیهای کوچک زندگی و لذتی که برده بود، افتاد.
در آخر داستان وقتی در زندان انفرادی کشیش با وجود مخالفت او به ملاقاتش میآید و میخواهد که از خدا و زندگی و مرگ و بخشش با او حرف بزند، او تمایلی نشان نمیدهد و وقتی کشیش علیرغم تلاشش توجهی از او نمیبیند، دست روی شانه او میگذارد و میگوید: شما دلتان کور شده است. من برایتان دعا میکنم.
آنوقت است که او نعره میزند. ناسزا میگوید و میخواهد که دعا نکند. او آگاهانه به ارزش زندگی پی میبرد.
پی میبرد که خودش و زندگیاش برحق بوده، و در آخرین لحظات به بینش تازه ای از زندگی و مرگ دست مییابد.
#بیگانه
#آلبرکامو