ویرگول
ورودثبت نام
یادداشت های یک دختر معمولی 2
یادداشت های یک دختر معمولی 2مینویسم (بماند به یادگار) چون چیزی در درون من میخواهد بنویسد.
یادداشت های یک دختر معمولی 2
یادداشت های یک دختر معمولی 2
خواندن ۱ دقیقه·۶ سال پیش

من دوباره لبخند و امید را پیدا می کنم.


من از آن هایی نیستم که برای مدت طولانی بشینم و غصه بخورم و آبغوره بگیرم و از زمین و زمان گله کنم و ناراحت باشم، حتی اگر دو روزی را اینجوری بگذرانم، باز هم انرژی ام بر می گردد، باز هم خوشحال میشوم، باز هم امید را پیدا می کنم، الان که دارم می نویسم دوباره در ظلمت ناامیدی در حال گم شدن هستم.

اینکه کاری از دستم برای کسانی که دوستشان دارم بر نمی آید، غمگینم می کند، اینکه رنج کشیدنشان را میبینم و نمی توانم کاری کنم، دیوانه ام می کنند.

قلب من در چشم های عزیزانم خانه دارد، غمگین که می شوند، چشمانشان که تَر می شود، قلبم را آب می برد، قلبم خیس میشود، تپیدنش سخت میشود مانند آدمی که در حال غرق شدن باشد، به تقلا می افتد، برای تپیدن، به زمین و زمان دست می آویزم برای خوب شدنشان، چه غم انگیز که کاری از دستم بر نمی آید.

مدت زیادی است که در حال تلاش هستم، تلاش برای خوب کردن حالشان، تلاش برای آوردن لبخند بر لبانشان، تلاش برای قوی بودنم، تلاش برای دوام آوردنم، خسته ام، بیشتر از از هر زمان دیگری خسته ام، انگار که هزاران اشک نریخته در چشمم خشک شده باشد، هزاران فریاد نکشیده از درد در گلویم خشک شده باشد، انگار که هزاران دختر جوان در من مرده است.

این روز ها هم میگذرد، من میترسم ازینکه نوشته هایم را با ظلمت و نا امیدی به پایان ببرم،
آخر نوشته های من، مانند آخر قصه ی زندگیم باید شیرین شیرین باشد، من دوباره لبخند و امید را پیدا می کنم.

۷
۲
یادداشت های یک دختر معمولی 2
یادداشت های یک دختر معمولی 2
مینویسم (بماند به یادگار) چون چیزی در درون من میخواهد بنویسد.
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید