
به نام ایزد جان آفرین🌏✨
شروع رمان: کرم شب تاب✨🫀
به قلم: یارا بانو🕊✍🏻
ژانر: گی، اجتماعی، جنایی
خلاصه:
اَترس پسری که باخانواده اش روسیه زندگی میکنه انقدر خراب کاری کرده یه کشور میخوان سر به تنش نباشه برای زنده موند مجبور میشه به ایران زاد گاه پدر و مادرش برگرده و اِرمیا پسری ا که از بچگی ور دست باباش کار کرده تا به خانواده اش کمک کنه اِرمیا برعکس اترس یه پسر آروم و بی دردسره چی میشه اگه این دوتا سر راه همدیگه قرار بگیرن..؟
مقدمه:
تو بیخود میکنی یک لحظه از جانم جدا باشی
تو مجبوری! به این دیوانه باید مبتلا باشی
تو باید خانهات محدودهی آغوشِ من باشد
حرام دیگران هستی، به من باید روا باشی!
برای درک بهتر گاهگاهی رو به آیینه
تماشا کن خودت را با جنونم آشنا باشی
مرا قانع نخواهد کرد جایی گوشهی قلبت
تو از این سینه سر رفتی که کل ماجرا باشی
اگر مستی فراتر رفت از حدش، پشیمانی ست
کمی از خوبیات کم کن به قدر اکتفا باشی
بیا دیوانگی کن این جهان دیوانه کم دارد
برایت پهن کردم چشم را، ای کاش پا باشی
بخواهی یا نه، لایه لایه بر جانم گره خوردی
تو بیخود میکنی یک لحظه از جانم جدا باشی
#علی_صفری
و درضمن این یه رمان با کلیشه های بات مظلوم و تاپ سلطه گر و این چرت و پرتا نیست شاید اولش معمولی شروع بشه اما از اواسطش جذاب میشه
#کرم_شب_تاب #پارت_1
" اَترس "
-رفتی اونجادعوا نمیکنی، سربه سر کسی نمیزاری مردم و اذیت نمیکنی! کورس نمیری قمار نمیکنی و... اترس اصلا گوش میکنی چی میگم؟!
خمیازه ای کشیدم بدون توجه به حرفاش سرم رو تکون دادم.
-ها؟ آره آره
باحس کردن دستی روی شونه ام کلافه سرم رو از توی گوشی در آوردم کلافه گفتم:
-میدونم میدونم دردسر درست نمیکنم از صبح تا حالا هزار بار گفتین!
مامان بهم خیره شدو لبخند تلخی زد. بادستاش صورتم رو قاب گرفت خیره به چشم هام نالید:
-مراقب خودت باش
کلافه نفسم رو بیرون دادم. از اینکه اینجوری ببینم شون متنفربودم از اینکه دلیل حال الان شون منم بیشتر متنفرم! انقدر گند بالا آوردم که هیچ جای این کشور امنیت ندارم؛ لامصب هیچکس دل خوشی ازم نداره همه میخوان سر به تنم نباشه. گذشته از اون
اگه اینجا بمونم برای مامان بابام هم خطرناکه. از روی صندلی فردوگاه بلند شدم چرخیدم سمت مامان کشیدمش داخل بغلم.
-نگران نباش بچه که نیستم! میتونم از خودم مراقبت کنم.
-اگه میتونستی از خودت مراقبت کنی که الان توی این وضع نبودی!
باصدای بابا سرم رو چرخوندم سمتش قیافه اونم گرفته بود. لبخندی زدم
-مستر؟ نمیتونی ازم شاکی باشی به خودت رفتم دیگه!
باکشیده شدن گوشم آخی گفتم:
-بچه پررو! حدقل من مجبور نشدم کلا از کشور در برم!