ویرگول
ورودثبت نام
*Sogand*
*Sogand*چنل من https://t.me/+M1yekHXsfW41NTJk
*Sogand*
*Sogand*
خواندن ۸ دقیقه·۴ ماه پیش

من میان همه

این منم فردای شبی که فهمیدم همه چیز تمام شده و حالا از این به بعد باید تنهایی ادامه بدم...
این منم فردای شبی که فهمیدم همه چیز تمام شده و حالا از این به بعد باید تنهایی ادامه بدم...

دلم خواست یکم درد و دل کنم . از صبح که بیدار شدم دلم گرفته . چه جایی بهتر از ویرگول برای نوشتن و درد و دل کردن!

فکر کنم آدمای اینجا بیشتر منو ببینن و درکم کنن. بعضی روزا هوای دلم گرم و آفتابیه که از اون روز معمولیاست و طبق معمول اتفاق خاصی نمیوفته ولی بیش از حد شادم و سرحالم همون الکی سرخوش بودنه که همه ازت میپرسن چیشده ؟ خبریه؟ ولی در واقع هیچ خبری نیست.

بعضی روزا هم هوای دلم ابری و بارونیه ، وقتی دلم بارونی میشه یعنی اینکه دلم برای کسی تنگ شده که از من دوره و کل روزمو با همین حال و هوای بارونی سپری میکنم، انرژی ندارم و کمتر تو جمع خانواده میرم و حوصله حرف زدن و چت کردنم ندارم صبر میکنم تا شب بشه بخوابم و ببینم فردا حال دلم خوب میشه یا نه .

اما بعضی وقتام مثل امروز، نه دلم آفتابیه نه بارونی نه الکی سرخوشم نه دلتنگ . امروز خستم ..

خیلی احساس خستگی میکنم . احساس تنهایی میکنم . احساس می‌کنم از هم صحبتی و دوستی با آدما خستم . نه اینکه از تنهایی خوشم بیاد بیزارم ازش، اما هر چی آدما بهم نزدیک تر میشن بیشتر میفهمم چقد تنهایی خوبه . نمی‌خوام شعار بدم اما همیشه همین بودم .

صبح که بیدار شدم این احساس تنهایی خیلی دیگه بهم فشار آورد همینجور که داشتم با زخم انگشتم که موقع غذا درست کردن بریدمش ور میرفتم، به این فکر کردم چقد نیاز دارم به حرف زدن و پیدا کردن آدمایی که منو بفهمن یا حداقل بتونم چندتا دوست پیدا کنم که مدتی سرگرم بشم و دور هم بخندیم .

دقت کنید گفتم برای مدتی. من همیشه توی زندگیم رفیق فاب نداشتم و البته شانسش رو نداشتم حتی دوستای دوران مدرسه هم فقط برای مدرسه بودن و خارج از مدرسه کاری بهم نداشتیم . سعی کردم فاصلمو باهاشون حفظ کنم به هر دلیلی.

یا اونا رفتار ها و کارهاشون به من نمی‌خورد یا من به اونا نمیخوردم و البته دوستای صمیمی هم دو سه تا داشتم که در آخر کات شدن.

یکی از دوستام که اسمش کوثر بود دو سال آخر دبیرستان باهاش آشنا شدم و رابطه ی خوبی داشتیم برخلاف عقایدمون فک میکردم میتونم اونو با عقایدش تحمل کنم در حالی که بقیه کلاس اون دخترو مسخره میکردن ولی من باهاش دوست شده بودم اما وقتی فارغ التحصیل شدیم بخاطر همون عقااید دعوا کردیم و زدم بلاکش کردم . از اولشم دوستی با اون دختر اشتباه بود .

دختر بعدی زهرا اسمش بود که از دبستان تا دبیرستان تو یک کلاس درس میخوندیم و دوست بودیم . زهرا زیاد درس نمیخوند و شاگرد زرنگی نبود اما توی ورزش والیبال عالی بود . من بر خلاف اون شاگرد اول کلاس بودم ولی زنگ ورزش میشدم تنبل کلاس .

هیچوقت از ورزش والیبال خوشم نمیومد و دوس نداشتم بازی کنم . نه تنها دوست نداشتم این ورزش و بلکه نمیتونستمم بازی کنم چون مچ دستام باریک و انگشتای ظریفی دارم ، برای پرتاب توپ با ساعد و یا پنجه مشکل داشتم و نمیتونستم خوب بازی کنم دستم قرمز می‌شد و درد می‌گرفت.

معلم ورزشمون خیلی سختگیر بود و گیر میداد .منم همیشه میگفتم مگه ورزش چی داره اینقد شلوغش میکنه . خوبه معلم فیزیک نیست . هیچوقت یادم نمیره یک روز میخواستم از زیر ورزش کردن در برم الکی به معلم گفتم که پریود شدم و نمیتونم ورزش کنم. دوستم زهرا هم میدونست که دارم دروغ میگم .

معلم گفت باشه لباساتو عوض نکن نمیخواد ورزش کنی .

و بعدش زهرا دوست من اعتراض کرد که وقتی ورزش نمیکنه باید نمره ازش کم کنید ما که ورزش میکنیم نمیشه نمرمون مثل هم باشه ،لباس هم برای ورزش نیاورد پس باید نمرشو کم بدید حق ما ضایع نشه .

و بعد معلم یه پوزخند زد و گفت آخر زنگ وقتی مجبور شد وسایل ورزشی و توپارو جمع کنه و بیاره مدرسه میفهمه .

من اون روز هیچی به زهرا نگفتم و خیلی از دستش دلخور شدم و تمام وسایل ورزشی هم ریختم تو سبد و با خودم مدرسه بردم . سالن ورزشی با مدرسه یه مسافتی دور بود و فاصله داشت .

دوتا از همکلاسیام بهم گفتن سوگند توی انتخاب دوست دقت کن .

ولی با این حال همچنان با زهرا دوست موندم که بعدش طی یک اتفاق ناگهانی تصمیم گرفتم دیگه جواب زنگاشو ندم یهو تصمیم گرفتم ولش کنم و زهرا هم بعد از اون روزی که جواب زنگاشو ندادم دیگه ارتباطش و قطع کرد .

یک دوست خوب دیگه هم داشتم که اول و دوم دبیرستان باهاش آشنا شدم دختر مهربونی بود اونم اسمش زهرا بود اون زمان عاشق سریال های کره ای بودم و عاشق لی مین هو.

توی مدرسه درمورد این سریالا حرف میزدیم که گفت من سریال ذائقه شخصیشو دارم برات میارم و توی مدرسه قایمکی سی دی رد و بدل شد که اگه مدیر می‌فهمید بدبخت می‌شدیم. و بعدش که خواستم سی دی هارو پس بدم زهرا بهم گفت نمیخواد برای خودت باشه چون تولدت نزدیکه برای کادوی تولدت . که البته هنوزم دارمشون.

سال سوم هم از مدرسه رفت یک شهر دیگه و جاش خالی موند و از اون موقع دیگه ندیدمش.

از خاطرات گذشته بگذریم برسیم به امروز که خواستم دوستای جدید توی گروه چت های تلگرامی پیدا کنم . بلکه کمی تنهاییام و فراموش کنم و برای چند روزی سرگرم باشم . توی دو سه تا گروه به صورت رندوم عضو شدم

اگه سوگند قبلا بودم شروع میکردم سلام و خوش و بش من توی چت کردن و ارتباط برقرار کردن با آدما خیلی استادم خخخ چون قبلنا چت روم زیاد میرفتم

اما واقعا امروز هنگ بودم . نمیدونستم چی بگم یا از کجا شروع کنم بنویسم سلام ؟ بنویسم صبحتون بخیر بنویسم اسمم سوگنده از فلان شهرم سنم اینه شغلم اینه ووووو بعدش گفتم خب که چی؟

که چی واقعا ! من کیم و چیم و چی میخوام و امروز فلانی تو حالت چطوره ؟چه خبرا دختر خانمی که نمیشناسمت؟ یا آقا پسری که نمیدونم کی هستی یا چی هستی ؟

با خودم فکر کردم اگه سر صحبت و باز میکردم و مدام تو گروه فعالیت میکردم، کارای دیگم چی میشدن ؟اگه از نوشتن رمان و داستانام عقب بمونم چی؟ اگه از زبان خوندم عقب بیوفتم چی؟ بلاخره این چتا اعتیاد میاره و این تجربشو قبلا داشتم .

با همین جمله ی خب که چی؟ دکمه ی ترک گروه و زدم .

من خسته بودم از تنهایی، اما وقتی وارد گروهی شدم که پر بود از آدم های تنهای دیگه عین خودم، به خودم گفتم همین تنهایی بهتره.

آدمی که بخواد تنهاییشو با حرف زدن های بیخود با آدمایی که نمیشناسه یا دوسشون نداره پر کنه همون بهتر بمیره .

اینم بگم خیلیا مثل من نیستن و اینجور فکر نمیکنن و دوست دارن اجتماعی باشن و رفیقای زیادی داشته باشن اما من دلم میخواد تنها کسی که دوست و رفیقم باشه همون آدمی باشه که عاشقشم . تا زمانی که اون آدم تو زندگیم بود احساس تنهایی نمیکردم . اما حالا تنهام و جاشو نمیتونم پر کنم .

الان احساس همون بچه گربه ی خیس و تنها رو زیر بارون دارم .

از این بحث دوستی و تنهایی بگذریم چیز دیگه ای که ناراحتم میکنه این روزا اینه

چرا همه پر توقع و طلبکار شدن این روزا ؟

اینکه من بر فرض مثال کسیو لایک نمیکنم یا کامنتی نمی‌ذارم دلیل نمیشه از رو حسادتمه یا مشکلی دارم با طرف چون اصلا آدم حسودی نیستم من توی ویرگول فقط برای پست کردن رمان یا دلنوشته میام بعضی وقت ها پست هایی هم با عنوان های جذاب که جذبم کنه میرم ببینم چیه و اگر خوشم بیاد لایک میکنم نیاد هم نمیکنم مجبور نیستم طرفو فالو کنم فقط بخاطر اینکه خودشیرینی کرده باشم یا اونم منو فالو کنه یا کامنتی برام بذاره .

و از اون جایی که همچین عادتی دارم توی اینستا هم فقط آشناها اگر درخواست بدن قبول میکنم و فعلا فعالیت آنچنانی ندارم جز فرستادن ریلز و پست های بامزه برای کسایی که میشناسم .

یک سری آشناها و فامیل که ارتباط چندانی باهاشون نداشتم و اصلا همو نمیبینم مگر اینکه مراسم ختم یا عروسی باشه همشون دعوت باشن بهم درخواست داده بودن و منم برخلاف میلم برای اینکه نگن دیدی فلانی خودشو گرفت مارو فالو نکرد درخواستشونو تایید میکردم و فالو میکردم .

من زیاد با اکانتم فعالیت نمیکنم اما هر بار استوری های یک دختری از آشناهای دورمون رو باز میکردم لایک میکردم. اما بعد یک مدت که حوصله نداشتم و زیاد فعالیتی نداشتم با اکانتم ، دیروز دیدم سه تا از کسایی که فالو کرده بودمشون آنفالو کردن منو.

یکیشون همین دختره بود که اصلا نفهمیدم برای چی هم منو از فالور های خودش پاک کرد هم خودشو دیلیت زد تو فالورام انگار خوددرگیری داشته و اون دوتای دیگه هم که از آشناها بودند احتمالا یا میخواستن تو پیجم سرک بکشن ببینن چه خبره یا واقعا توقع لایک و کامنت داشتن که البته چیزی هم تو پیجشون نبود که لایک کنم .

خلاصه این همه نوشتم که بگم هیچ کدوم از شماهارو نمی‌فهمم تازگیا رفتار آدم های اطرافمو درک نمیکنم و هر چی سنم بیشتر میشه میفهمم بعضیا لیاقت یدونه نیم نگاه یا حتی توجه رو ندارن چه برسه صحبت کردن .

و هر چی بیشتر به اطرافم نگاه میکنم بیشتر میفهمم چقد آدم های حسود ، خوددرگیر، با عقاید سمی ،آدم هایی که کمبود توجه و تعریف و تمجید دارن ، آدمایی که اهل چشم و هم چشمی و پز دادن به بقیه هستن وجود داره . و همین دلیل تنهایی من شده.

به قول صادق هدایت عزیزم :

حس می‌کردم که این دنیا برای من نبود، برای یک دسته آدمهای بی حیا، پررو، گدامنش، معلومات فروش چاروادار و چشم و دل گرسنه بود برای کسانی که به فراخور دنیا آفریده شده بودند و از زورمندان زمین و آسمان مثل سگ گرسنه جلو دکان قصابی که برای یک تکه لثه دم می‌جنبانید گدایی می‌کردند و تملق می‌گفتند.»

احساس تنهایی
۰
۰
*Sogand*
*Sogand*
چنل من https://t.me/+M1yekHXsfW41NTJk
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید