کیانا
همزمان که لباس های شسته و تمیز آیهان رو تا میکردم و توی کمدش مرتب میچیدم
سری به آیهان میزنم که داشت جلوی تلویزیون برنامه کودک مورد علاقشو نگاه میکرد و میخندید .
عصرونشو کامل خورده بود و دور تا دور دهنشم کثیف بود. دستمال برمیدارم و صورتشو پاک میکنم و میگم
+ کوچولوی من سیر شده یا نه ؟
آیهان خیلی بامزه سرشو تکون میده و با زبون بچگونه ی شیرینش میگه
آیهان : نا نا من باشم (بازم) میقام
آیهان منو نانا صدا میکرد وقتی میگفت نانا میخواستم قورتش بدم .
+ قربونت بره نانا بازم برات میارم
آیهان شاد و خوشحال میخنده و دست میزنه
لپای تپل مپلشو میبوسم .
بلند میشم که برم آشپزخونه که صدای زنگ آیفون سرجا متوقفم میکنه .
یه لحظه احساس ترس میاد سراغم نکنه صدف خانم باشه؟
آقا آرش گفت که دیگه نمیخواد با اون ادامه بده پس ینی خودش برگشته ؟
دلم نمیخواست اون برگرده خونه با اینکه دلم نمیومد آیهان از مادرش جدا باشه ولی من اونقدر بهش میرسم و اهمیت میدم که دیگه نیازی به مادرش نداشته باشه .
با اضطراب و نگرانی از اینکه صدف برگشته سمت آیفون میرم تصویر خانمی جوان رو میبینم که صدف نبود .
صدای آقا آرش رو از پشت سرم میشنوم
آرش : قرص سردرد نداریم اینجا سرم داره میترکه
با عجله میرم سمتش
+ چیشده آقا ؟ سرتون خیلی درد میکنه ؟ داریم داریم الان براتون میارم
با عجله میرم سمت اشپزخونه یادم میاد که مهمون اومده بود برامون دوباره برمیگردم سمت در
آرش کلافه نگام میکرد
آرش : چرا برگشتی ؟
+ مهمان دارین آقا یه خانم اومده دیدنتون
آرش: خانم؟
در رو باز میکنم . اولین چیزی که توی ذهنم میاد این بود که چه خانم قشنگ و ظریفی
لبخندی دلنشین و ملیح روی لب هاش داشت انگار چشماش هم میخندید و برق میزد .
به صورتم کمی نگاه میکنه و لبخند میزنه
آیدا: سلام من آیدام ؟ آرش خونست؟
نمیدونم چرا ولی وقتی اسم آرش رو گفت چشماش میدرخشیدن. از نظرم اون گربه ی ملوس و زیبا با اون لبخند ملیح، حالا تبدیل شده بود به پلنگی درنده و وحشی که هر لحظه ممکن بود آرش رو از چنگم دربیاره. احساس خوشایندی نداشتم این زن کی بود ؟
از جلوی در کنار میرم و آروم میگم
+ سلام خوش اومدین بله آقا اینجا هستن
آرش میاد و روبه روی آیدا می ایسته اونم تعجب کرده بود .
آرش : آیدا تو اینجا چیکار میکنی ؟
آیدا با همون لبخند دلفریب به آرش نزدیک میشه . بوی عطرش مشاممو قلقلک میده عجب بویی داشت .
دستشو سمت آرش دراز میکنه و میگه
آیدا: سلام مهمون نمیخوای ؟
به چهره ی آقا آرش خوب دقت کردم تا همین چند دقیقه پیش از من قرص سردرد میخواست و کلافه بود ، اما حالا اثری از کلافگی توی صورتش دیده نمیشد معلوم بود حسابی هیجان زده شده. دست آیدارو گرفت و گفت :
آرش : این چه حرفیه فقط یکم شوکه شدم آخه تو هیچوقت اینجا نیومدی بهم سر بزنی
آیدا خنده ای کوتاه کرد و گفت
آیدا : مگه اومدم به تو سر بزنم؟ اومدم خواهر و خواهر زادمو ببینم.
با شنیدن این حرف فکم چسبید به زمین .
باورم نمیشد ینی این خانم خواهر صدف بود؟ خاله ی آیهان؟ وای خدایا چی میشنوم
آرش پوزخندی زد و گفت
آرش: ولی خواهرت اینجا نیس برای دیدنش باید بری خونه ی اون یکی پدرو مادرت.
آیدا سرشو به نشونه ی تاسف تکون میده
آیدا : متاسفم آرش امیدوارم همه چی درست بشه و صدف برگرده .
آیهان بدو بدو سمت آرش میاد و دست باباشو میگیره و به مهمان ناخونده ای که میگفت خالشه کنجکاو نگاه میکنه .
آیدا با دیدن آیهان با ذوق و شوق میره سمتش و دستاش و باز میکنه تا اونو در آغوش بگیره.
آیدا: عزیز دلمممم چقد دلم برات تنگ شده بود منو یادته ؟ توی تولد بهت قول دادم برات ماشین بخرم؟
آیهان سرشو به نشونه تایید تکون میده و میگه
آیهان : آیدا
آرش : آیدا نه خاله بگو پسرم
آیهان حرف باباشو تکرار میکنه
آیهان : آیدا نه خاله
آیدا سفت اونو بغل میکنه و فشار میده.
آیدا: قربونت بشه خاله من برات اون ماشین و خریدم میخوای ببینیش؟
آیهان با خوشحالی آیدا رو بغل میگیره و میبوسه
آیهان : ملسی خاله
آیدا : اتاقتو نشونم بده تا ماشینو بهت بدم.
آیهان دست خالشو میگیره و میکشونه سمت اتاقش .
آرش توی فکر بود و سکوت کرده بود .
+ آقا سرتون خوب شد؟
آرش نیم نگاهی بهم میندازه و لبخند میزنه
آرش: آره
#پارت_صدو_هفتادو_دوم