
نصف شب با احساس تشنگی از خواب بیدار میشم . چراغ خوابو روشن میکنم و ساعتو میبینم که دو نصف شب بود . فرنام طاق باز خوابیده بود و خروپف میکرد. . از جام بلند میشم که میبینم پارچ آب کنارم خالیه. باید میرفتم آشپزخونه تا برای خودم آب میآوردم.
سعی کردم خیلی آروم اینکارو بکنم تا فرنام بدخواب نشه . سمت آشپزخونه که میرم صدای عجیبی رو از تو حیاط میشنوم. صدای چلیک چلیک باز شدن در توی تاریکی هیچی و دقیق نمیدیدم. با ترس و لرز پارچ آبمو پر میکنم و میخوام از اشپزخونه بیام بیرون که ، سایه ی کسی از پشت در معلوم میشه در با لگد و صدای بدی باز شد و بعدش اون سایه داخل خونه اومد .
پارچ آب از دستم افتاد و شکست فقط تونستم جیغ بزنم و فرنام رو صدا کنم .
دوتا مرد سیاهپوش با ماسک وارد خونه شدن و تا منو وسط هال دیدن سمتم حمله کردن .میخواستم فرار کنم اما اونا زودتر بهم رسیدن. دوباره جیغ زدم و بلند اسم فرنام و داد زدم که موهام از پشت سرم کشیده شد و سیلی محکمی توی صورتم خورد.
افتادم روی زمین یکی از اون مردا سمتم حمله کرد و جلوی بینیمو با دستمال گرفت زیر دستاشون تقلا میکردم و اما کم کم چشام سنگین شد و دیگه هیچی نفهمیدم.
با سرگیجه ی بدی چشمامو باز میکنم. همه جا رو تار میدیدم و همه چیز کم کم داشت جلوی چشمام واضح میشد. سرم سنگین بود و میخواستم از جام بلند شم ، اما دستام از پشت بهم بسته بود و چسب نواری پهنی هم روی دهنم بود .
تازه متوجه ی اتفاقات چند دقیقه پیش شدم ، که دو نفر سیاهپوش وارد خونه شدن و کتکم زدن و بیهوشم کردن. حالا ترس و وحشت اومده بود سراغم . فرنام کجاس ؟چرا نمیاد سراغم ؟ شروع کردم تقلا کردن و داد زدن اما چون دهنم بسته بود کسی صدامو نمیشنید .
منو توی اتاق روی صندلی بسته بودند. هر تقلایی میکردم بی فایده بود . در اتاق با صدای بد و وحشتناکی باز میشه و همون دو نفر سیاهپوش وارد اتاق میشن. هنوز نقاب روی صورتشون بود . خیلی میترسیدم . ینی میخواستن منو بکشن؟ چه بلایی سر فرنام آوردن که خبری ازش نیس؟
با این فکر ها شروع کردم گریه کردن . همینجور عین ابر بهار اشک میریختم و از ترس میلرزیدم . دلم نمیخواست بمیرم آخه گناه من چیه مگه؟ .یکی از اون مردا آروم به اون یکی گفت برو بازش کن .
مرده اومد سمتم و دستامو که از پشت بهم بسته شده بود رو باز کرد . و زیر بغلمو گرفت و از روی صندلی بلندم کرد . تقلا کردم از دستش فرار کنم که فشار دستش روی بازوم اونقد زیاد بود که استخونام میخواست بشکنه . در گوشم گفت :
+ سعی نکن چموش بازی دربیاری وگرنه دخلتو همینجا درمیارم
اون یکی مرده که وایساده بود و منو نگاه میکرد گفت :
_ دلت میخواد بدونی چه بلایی سر شوهرت عزیزت آوردیم الان میبینی
و از اتاق رفت بیرون
بعد از چند ثانیه فرنام با سرو صورت خونی روی زمین کنار پام افتاد . همون مرده شروع کرد لگد زدن تو شکم و کمر فرنام جلوی پای من .
فرنام تمام صورتش خونی شده بود . جیغ میزدم و میخواستم جلوشو بگیرم که مرد دومی منو عقب میکشید . مرد اولی ول کن نبود و به قصد کشت فرنام و میزد فرنام بی جون و بی حال زیر پاهاش افتاده بود . و حتی نای ناله کردن هم نداشت .
نمیدونستم برای چی دارن اینکارارو میکنن مگه فرنام چه گناهی داشت مگه اینا فقط دزد نیستن؟ شاید دزد نبودن اصلا و برای کشتن ما اومدن . مرد دومی که دستمو گرفته بود داد زد
+ بسه کشتیش قرار ما این نبود کسی بمیره ولش کن
مرد اولی که به نفس نفس افتاده بود ، فرنام رو ول میکنه و فحش رکیکی هم میده
من گریه میکردم و تو دلم خدا خدا میکردم فرنام چیزیش نشه و زنده بمونه . مرد اولی که فرنام و کتک میزد شروع کرد داد و بیداد کردن و حرفای رکیک زدن
_ حقته بمیری عوضی ناموس دزد . به ناموس من دست درازی میکنی ؟ حالیت میکنم ناموس دزدی چه مزه ای داره از صدتا مرگ برات بدتره
روبه مرد دومی که منو گرفته بود میکنه و میگه
_ دهنشو باز کن آمادش کن این فرشته کوچولورو وقتشه
مرده چسب روی دهنمو محکم میکشه که پوست دور لبم بدجور میسوزه . جیغی میزنم و اسم فرنام و صدا میکنم
با دست بزرگش روی دهنمو میگیره و در گوشم میگه
+ آروم باش نمیکشیمش یه تصفیه حساب کوچولو فقط باهاش داریم و چه حیف که تو باید بهاشو بدی هر چی آروم باشی و تقلا نکنی کمتر اذیت میشی و بعد شروع میکنه خندیدن
توی دلم میگفتم خدایا میخوان چه بلایی سرم بیارن؟! آرزو میکردم منو بکشن ولی اون بلا رو سرم نیارن . من طاقت ندارم بلایی سرم بیاد خودمو میکشم .
مرد اولی موهای فرنامو چنگ میزنه و صورتشو که خونی و بیحال بودو و میاره بالا و داد میزنه
_ دوسش داری نه؟ مثل من که شیدارو دوس داشتم ولی تو چیکار کردی ؟ اونو ازم گرفتی
صدای ناله های فرنام بلند میشه و با تمام زور و توانی که داره ، لگدی به مرد میزنه که موهای فرنامو ول میکنه. فرنام ازین موقیعت استفاده میکنه و حمله میکنه سمتش و با اون بدن بی جونش شروع میکنه کتک زدن
مرد سیاهپوش دومی منو دنبال خودش میکشونه که تقلا میکنم و با گریه میگم
+ فرناممم کمکم کننن فرنام
فرنام داد زد
فرنام: کاری به زنم نداشته باش اون بیگناهه ولش کن انتقامتو از من بگیرررر ولی اونو ول کن
مرد سیاهپوش اولی دستای فرنامو از پشت میگیره و با خنده میگه
_ تقاص گناه تورو باید زنت پس بده تقصیر خودته. نگران نباش امید هواشو داره نمیذاره بهش بد بگذره یکم خوش گذرونی میکنن بعدش رفع زحمت میکنیم ....
فرنام چنان داد میزد که چهار ستون خونه میلرزید
فرنام: ولش کن حرومزادههههههه دوتاتونو میکشم
مرد قهقه میزد و برای جری تر کردن فرنام حرف های رکیک تر دیگه ای میزد تا فرنام رو دیوونه کنه .
_ امید کار تو که تمام شد بعدش نوبت منه از همچین عروسکی نمیشه دل کند منم بی نصیب نمونم .
و دوتایی باهم میخندیدن.
مرد سیاهپوش دومی منو انداخت روی کاناپه و شروع کرد درآوردن لباساش هنوز ماسکش رو صورتش بود .
+ خوشگله میخوام یه حال حسابی بهت بدم کیف کنی حتی بهتر از اون فرنام هرزه .
جیغ میزنم و التماس میکنم بهم کاری نداشته باشه اما دست بردار نبود. میدونستم قرار نیس بیخیال من بشن ، وقتی اومد سمتم و میخواست به زور لباسامو از تنم دربیاره ، با مشت و لگد تو سرو سینش میکوبیدم و هلش میدادم .
همینجور که میزدمش ماسک از روی صورتش میوفته زمین .شوکه شده بهم نگاه میکنه قیافه ی کریه و زشتش و که میبینم میخواستم بالا بیارم . دستی به صورتش میکشه و
پوزخند میزنه
+ عیب نداره گمونم بدون ماسک بیشتر حال میده خوب شد درش آوردی وحشی کوچولو
دوباره حمله میکنه سمتم و به زور تاپمو توی تنم جر میده که .....