
صورتشو چنگ میزدم و با گریه اسم فرنام و صدا میکردم . از بوی بدنش، از دستای کثیفش که داشت بدن و صورتمو لمس میکرد حالم بهم میخورد. آب دهنمو تو صورتش تف میکنم که عصبی میشه و سیلی محکمی توی گوشم میزنه
+ زنیکه ی هرزه آدمت میکنم
موهامو توی مشتش محکم میگیره و میکشه . پرتم میکنه روی زمین که محکم پیشونیم به لبه ی میز میخوره . درد بدی توی سرم میپیچه . داغی خون رو روی پیشونیم حس میکنم . توی دلم خدا رو صدا زدم . ازش خواستم کمکم کنه . چشمم به فندک چاقویی فرنام روی میز افتاد.
مرد سیاهپوش با لگد زیر میز زد و هر چی روی اون بود روی زمین پخش و پلا شد . دوباره سمتم حمله ور شد و خیمه زد روم . همینجور که تقلا میکردم، دستمو دراز کردم سمت فندک که دقیقا کنارم افتاده بود . مرد سیاهپوش صورتشو توی گردنم برده بود و متوجه نشد که ضامن چاقو رو کشیدم و بدون معطلی اونو توی پهلوش فرو کردم .
ناله ای کرد و از روم بلند شد . دستشو روی پهلوی خونیش میگیره و ناباور بهش نگاه میکنه ، و بعد روی زمین میوفته . دستام میلرزیدن باورم نمیشد من یه آدم کشتم . از ترسم نشستم یه گوشه کز کردم و به آدمی که داشت جلوم جون میداد نگاه میکردم .
مرد سیاهپوش اولی با عجله اومد پیش ما وقتی دوستشو غرق خون دید ترسید . با وحشت سمتش رفت و تکونش داد . چندبار صداش کرد وقتی جوابی نشنید ، یه نگاه وحشت زده ای بهم انداخت و با سرعت بدون هیچ حرفی از خونه در رفت . صداهای درگیری و دعوا از توی حیاط شنیده میشد .
سرم بخاطر ضربه ای که خورده بود بدجور درد میکرد و چشمام داشت سیاهی میرفت . حالا سرنوشتم چی میشد ؟ من قاتل بودم من یکیو کشتم من جون یکیو گرفته بودم .
صدای عظیمه رو کنارم شنیدم که میزد توی سرش و بغلم کرده بود و گریه میکرد. تنها چیزی که تونستم بهش بگم این بود
+ من قاتلم عظیمه اون مرده
و دیگه طاقت نیاوردم چشمام بسته شد و خودمو تسلیم دنیای تاریک کردم .
با حس سوزش پوست دستم چشمامو باز میکنم . اطرافمو با گیجی نگاه میکنم همه جا سفید بود . پرستار بالای سرم بهم لبخندی زد و گفت
پرستار : بهت سرم زدم عزیزم زود خوب میشی نگران نباش الان میگم شوهرت بیاد خیلی دلواپسه
و از اتاق میزنه بیرون
بازم به این دنیا که شبیه کابوس بود برگشتم . دلم نمیخواست دیگه زندگی کنم . کاش میمردم . راستی مگه من قاتل نبودم چرا اینجام چرا منو دستگیر نکردن. چرا پرستار باهام خوب حرف میزد؟ ینی وقتی خوب بشم منو میبرن زندان ؟ قطره اشکی از گوشه ی چشمم چکید . دلم مامانمو میخواست دلم بابا فرهادمو میخواست من تنهام من میترسم .
در اتاق باز شد و فرنام با دست باند پیچی و سرو صورت کبود و زخمی وارد اتاق میشه . توی چشماش غم و ناراحتی موج میزد . کنارم روی صندلی میشینه و دستمو میگیره و میبوسه. اشکای فرنام سرازیر میشن
فرنام : منو ببخش آیدا همش تقصیر منه من باعث شدم این بلا سرت بیاد حق تو این نبود ای کاش هیچوقت تورو وارد زندگی کثیفم نمیکردم از خودم متنفرم آیدا اگه بلایی سرت میاوردن من میمردم .
با ترس دستشو میگیرم و با صدای لرزونی میگم
+ اون مرد چیشد همونی که کشتم ؟ من و میبرن زندان فرنام من خیلی میترسم
فرنام با نگرانی نگام میکنه و میگه
فرنام : اون نمرده آیدا تو اونو نکشتی اون حالش خوبه بستری شد. اون یکی دوستشم دستگیر شد عباس اونو تو حیاط گیر انداخت و زنگ زد به پلیس همه چی تمام شد فداتشم دیگه بهش فکر نکن .
ولی حرفای فرنام باعث نشد ترسم از بین بره و تازه بیشترم شده بود .حالم با هیچی خوب نمیشد ،حتی وقتی شنیدم دیگه قاتل نیستم بازم خوب نشدم.
***************************************************
فرنام
بعد از اون شب شوم ، آیدا حالش بدتر شد. خیلی نگرانش بودم . اون چیزایی که آیدا تجربه کرد خیلی براش سنگین بود . ای کاش هیچوقت آیدارو توی زندگیم نمیاوردم .همه چیز تقصیر منه و هیچوقت خودمو نمیبخشم. آیدا دو شبه که روی تخت خوابیده و با آرامبخش ساکت میشه . شبا توی خواب حرف میزنه و کابوس میبینه و با جیغ و گریه از خواب میپره.
دلم میخواست به پدر مادرش زنگ میزدم و میگفتم آیدا حالش خوب نیس و بیان اینجا اما نمیتونستم.چی بهشون میگفتم؟ میگفتم دخترتون بخاطر کارای من به این حال و روز افتاده و داره تاوان کارای منو پس میده ؟
ترجیح دادم وقتی آیدا حالش خوب شد برگردیم . حال و روز منم چندان خوب نبود تمام بدنم کوفته بود و درد میکرد دستمم شکسته بود گچش گرفته بودم . آیدا هم روی پیشونیش چندتا بخیه زده بودن . عظیمه سینی به دست میاد تو اتاق .
عظیمه : آقا باید به آیدا خانم غذا بدم چند روز درست درمون غذا نخورده خیلی ضعیف شده
نگاهی به آیدا میکنم که مثل سه روز گذشته دراز کشیده بود رو تخت و به لطف قرص های آرامبخش خواب بود.
فرنام : بذار بیدارش کنم
آروم تکونش میدم و اسمشو صدا میکنم که پلکاش تکون میخوره اما بازشون نمیکنه گونشو میبوسم و موهاشو ناز میکنم
فرنام : عزیزم بسه دیگه خواب پاشو یچیزی بخور پاشو قربونت بشم
چشماشو به زور باز میکنه و بهم نگاهی میکنه
زیر لب اسممو صدا میکنه
آیدا : فرنام ؟
فرنام : جانم عشقم
آیدا : سرم درد میکنه فرنام
فرنام : چیزی نیس عزیزم یکم غذا بخور خوب میشی بیا کمکت میکنم پاشو
پشت کمرشو میگیرم و سر جاش میشینه.
عظیمه سینی غذارو روی تخت میذاره و میگه
عظیمه : خانم حالت بهتره ؟
آیدا مظلوم سرشو به معنی آره تکون میده و چیزی نمیگه
عظیمه : خودم بهتون غذا میدم شمام عین دخترمی قاشق غذارو میگیره جلوی دهن آیدا اما آیدا انگار که چیزی یادش اومده باشه نگاهی بهم کرد و با غم گفت
آیدا : فرنام مامان بابام زنگ نزدن ؟
فرنام : عزیزم زنگ زدن اما نمیتونستم شرایطمونو بهشون بگم نگران میشدن گفتم مریض شدی و سرما خوردی الان بهشون زنگ بزن و باهاشون صحبت کن
بعد از اینکه آیدا غذاشو خورد و با پدر مادرش صحبت کرد ، انگار حالش بهتر شده بود و ازین بابت خیالم راحت شد . باید از شمال میرفتیم. به عظیمه گفتم تمام وسایل و لباسای منو آیدارو از ویلا جمع کنه.
نشسته بودم تو حیاط و به اتفاقات بد اون شب فکر میکردم. هروقت یادش میوفتم خون جلو چشمامو میگیره . ای کاش میتونستم خودم با دستای خودم اون دوتا حرومزاده رو بکشم . اما حالا تو زندان میپوسن تا آدم بشن . پکی به سیگارم میزنم که صدای آیدا پشت سرم باعث میشه برگردم و نگاش کنم
.
آیدا : کی از اینجا میریم فرنام ؟
فرنام : حالا که حالت بهتر شده همین امروز میریم گفتم عظیمه بره ویلا وسایلاتو جمع کنه
آیدا با بغض گفت
آیدا : شیدا کی بود فرنام ؟ من بخاطر شیدا باید تقاص پس میدادم مگه اون کی بود ؟
با عصبانیت و حرص چند پک آخر هم به سیگار میزنم و پرتش میکنم روی زمین و با کف پام لهش میکنم
با همون اخم و جدی میگم
فرنام : یه زن هرزه بود که قبل تو باهاش رابطه داشتم. هیچوقت فکر نکن من عاشق همچین زنایی بودم . تو زندگیم زنای زیادی بودن اما دلم فقط تورو خواست که ای کاش نمیخواست من فقط تورو بدبخت تر کردم .
آهی میکشم و ادامه میدم
+اینجا مهمونی های زیادی میگرفتم و دوستامو دعوت میکردم . یکی از اونا مهدی بود که شمال زندگی میکرد. اسم دوس دخترش شیدا بود و قرار بود باهم ازدواج کنن، اما همه چی از وقتی که شیدا پاشو گذاشت اینجا و باهم آشنا شدیم تغییر کرد . شیدا مهدی رو دوست داشت ، اما بدش نمیومد با منم باشه. اوایلش خیلی نخ میداد که محل نمیذاشتم میگفتم دوس پسرت رفیقمه و نمیشه اما اون حالیش نمیشد. یه شب که خیلی مست بودم اومد سراغمو باهم دیگه رابطه داشتیم .بعد که مستی از سرم پرید فهمیدم چه گوهی خوردم .گفتم فراموش کنه اما نکرد . بهم الکی گفت مهدی جریان رو فهمیده و باهاش بهم زده و ازین به بعد آزاده که با من باشه . اما بهم نزده بودن و هم منو هم مهدی رو فریب داد . مهدی همونی بود که اومده بود خونه و میخواست تلافیشو بوسیله ی تو سرم دربیاره . و اون یکی دیگه هم رفیقش امید بود که چاقو بهش زدی .
آیدا ساکت بود و چیزی نمیگفت چشاش پر اشک شده بود و میدونستم الان توی دلش چه خبره و به چی فکر میکنه .بغل میگیرمش و موهاشو ناز میکنم. تو این سه روز خیلی با خودم کلنجار رفتم. دیدن پریشونی آیدا ناراحتم میکرد. این اون زندگی نبود که میخواستم براش بسازم . باید آیدارو از خودم دور میکردم برخلاف میلم که عاشقش بودم .
فرنام : بخاطر من خیلی عذاب کشیدی میخوام راحتت کنم آیدا بیا از اینجا که رفتیم همه چیزو فراموش کنیم و جدا بشیم...