
به چهار چوب در تکیه میدم و نگاش میکنم . فرنام جلوی آینه ی روشویی صورتشو اصلاح میکرد و همزمان آهنگی رو سوت میزد . از توی همون آینه، نگاهی بهم میکنه و با لبخند میگه
فرنام : میدونم میخوای چی بگی آیدا .تورو خدا روزمونو خراب نکن. همین یه امروزم تحمل کن فقط بعدش میرن پی کارشون .
پوزخندی میزنم و میگم
+ هه من تحمل نمیکنم فرنام نمیخوام تحمل کنم من با این دوستای مزخرف و جلف تو هیچ جا نمیام اگه اینقد دوست داری خودت باهاشون برو بگرد من همینجا میمونم.
فرنام تندی صورتشو میشوره و حوله ی صورتو از جا حوله ای برمیداره و میکشه به صورتش در کمال خونسردی و با لبخند حرص دراری میگه
فرنام : عزیزم قربون اخمات شم بیخیال شو دیگه اونقدرا هم فک میکنی بد نیستن اصلا کاری ندارن به تو که
+ تو دوستاتو بیشتر از من میشناسی خودت میدونی چجورین اون از سامان و زنش که زنش تو بغل تو میرقصه و عشوه برات میاد جلوی شوهر بیغیرتش اونم از تینا و سعید فقط کم مونده بود لخت بشن وسط اینقد مست بودن و هیچی حالشون نبود . بعد تو بجای اینکه دکشون کنی برن میگی امروز باهم بریم بیرون
فرنام میاد جلو و بغلم میکنه دستشو روی موهام میکشه و تو چشمام زل میزنه
فرنام : عزیزم اونا دوستای منن تا فهمیدن اینجام اومدن زشته اگه بخوام بیرونشون کنم خب خودشون نمیرن چیکار باید بکنم همین یه امروز و تحمل کن بعدش میرن
توی چشمام دنبال تایید و رضایت میگشت
با بی میلی گفتم
+ فقط امروز بعدش از اینجا میرن
فرنام : قربون تو بشم من
محکم گونمو بوس میکنه و میگه
فرنام: زود آماده شو پس آیدا
و خوشحال و سوت زنان از دستشویی میره بیرون. با خودم گفتم فقط همین امروزه آیدا ، اینهمه چیز رو تحمل کردی، امروز دیگه میرن و خلاص میشی از دستشون....
بعدازظهر بود و همگی به بازار ساحلی اومده بودیم تا کمی خرید کنیم . فرنام دست منو گرفته بود و آروم کنار همدیگه قدم میزدیم . سعید و تینا به هر مغازه ای که میرسیدن خرید میکردن . تینا وقتی لباسی خوشگل میدید از ذوق جیغ میزد و دست سعید و میگرفت و میکشوند تو مغازه و مجبورش میکرد بخره .
سعید از قیافش معلوم بود حسابی کفری شده بود و چیزی نمیتونست بهش بگه . بیچاره پولاش از دست تینا ته کشید. سامان و مرجان هم عین منو فرنام شونه به شونه کنار هم راه میومدن و ویترین های مغازه باهم نگاه میکردن .
طاها هم که کار براش پیش اومد و با ما نیومد و عذر خواهی کرد. من برای خودم چیزی نخریدم اما برای مادر خودم و بابا و مادر فرنام و پدرش و همینطور فرحان سوغاتی خریدم. فرنامم که چند دقیقه ای تنهام گذاشت و گفت باهاش نرم تا یه چیزی بخره و برگرده.
وقتی خرید ها تمام شد ،چون وقت ناهار بود به رستوران رفتیم . فضای بیرون رستوران دلباز و با صفا بود، برای همین ما روی تخت نشستیم که منظره ی تماشایی جنگلی و سرسبز و فواره ی سنگی زیبایی جلومون بود . سفارش کباب جگر و کوبیده دادیم که تو این هوا میچسبید . فرنام و سامان و سعید با هم گپ میزدن و هر از گاهی بلند میخندیدن. منو تینا و مرجان هم کنار هم صحبت میکردیم . البته من کمتر حرف میزدم .
مرجان: آیدا همیشه اینقد کم حرفی تو نکنه از حضور ما ناراحتی ؟
+ این چه حرفیه شما دوستای فرنامین پس دوستای منم محسوب میشین فقط یکم بی حوصله و خستم چیزی نیس
البته که داشتم چرت و پرت میگفتم اما نمیخواستم با رفتار زشت کاری کنم دوستای فرنام ازم برنجن چون فرنام ناراحت میشد.
تینا: آیدا نکنه حامله ای ؟ همش بیحالی .واییی فک کن بچه ی فرنام و ببینیم خیلی جالب میشه فرنام و کنار یه بچه ببینیم اصلا بهش نمیاد
و خودشو مرجان بلند میخندن
لبخند کج و کوله ای میزنم و میگم
+ نه حامله نیستم پریودم عقب نیوفتاده
مرجان : نمیخوای اقدام کنی برای بچه باید عجله کرد وگرنه خیلی دیر میشه
+ تا ببینم چی پیش میاد خودت چی تو چرا بچه نمیاری ؟
دیدم که قیافش گرفته شد و توهم رفت آهی کشید و چیزی نگفت
تینا هم دلداریش میداد
تینا : مرجان یبار بچه به دنیا آورده تا دوسالگی هم کنارش بود ولی بعدش مریض شد و مرد . بعد از اونم نتونست بچه دار بشه
چشمای مرجان پر از اشک میشه
دلم براش خیلی سوخت .اصلا فک نمیکردم زنی که تا همین چند دقیقه پیش بخاطر کارای دیشبش ازش بدم میومد ،الان دستمال میگیرم جلوش تا اشکاشو پاک کنه و دلداریش میدم .
+ عزیزم خیلی متاسفم امیدوارم دوباره یه روز بتونی مادر بشی و تلخیای گذشته رو فراموش کنی
مرجان اشکاشو پاک کرد و تشکر آرومی کرد فرنام و سعید و سامان متوجه ی ما شدن و نگران نگاه میکردن .
سامان : چیشده خانما ؟
تینا : هیچی شما سرگرم دلقک بازی خودتون باشید حرفای زنونه میزنیم
با اومدن سینی های کباب داغ و تازه ،همه چیزو فراموش کردیم و شروع کردیم غذا خوردن.
خسته و کوفته بوت های پاشنه بلندمو از پام درمیارم و پرت میکنم رو زمین. پاهام از خستگی زوق زوق میکرد .
فرنام کاپشنشو درمیاره و دراز میکشه رو تخت خواب
فرنام : اخیش چقد خستم ولی خیلی خوش گذشتا مگه نه ؟
+ اوهوم خوب بود . ولی خیلی دلم برای مرجان سوخت
فرنام همونجور که ساعد دستشو گذاشته بود روی چشماش و دراز کشیده بود گفت
فرنام : بخاطر بچش ؟
+ آره فک نمیکردم همچین سرنوشتی داشته
فرنام : آره زن بیچاره ایه اینارو اینجور نبین ظاهرا خیلی سرخوش و شادن اما خیلی مشکلات دارن
فرنام انگار که چیزی یادش اومده باشه سیخ میشینه سرجاش و با هیجان میگه
فرنام : آیدا الان وقت چیه اگه گفتی ؟
چشم غره ای بهش میرم و با بی میلی میگم
+ وقت حمامه میخوام دوش بگیرم فرنام امشب خستم حوصله ندارم توم بخواب
فرنام از روی تخت بلند میشه و توی کیسه های خریدی که روی زمین گذاشته بودیم دنبال چیزی میگرده .
همینجور که توی کیسه های خرید سرک میکشید گفت
فرنام : منظورم اون نیس یچیز دیگه میخوام نشونت بدم سورپرایزه.
+ چیزی برام خریدی مگه ؟
سرشو به معنی آره تکون میده و میگه
فرنام: صبر کن وایسااا پیداش کردم یالا چشماتو ببند نبینیاااا و دیدم یه جعبه رو از توی کیسه درآورد و قایم کرد پشتش
فرنام : ببند دیگه زود باش
چشمامو میبندم خیلی کنجکاو بودم بدونم چی خریده
فرنام پشت سرم میره و بغلم میکنه بوسه ای روی گونم میذاره .از حس سردی زنجیر و پلاک دور گردن و سینه ام میفهمم برام گردنبند خریده .
فرنام : حالا چشماتو باز کن
چشمامو باز میکنم .یه زنجیر ساده و ظریف طلا که دوتا قلب بهم متصل بهش آویزونه دور گردنم میبینم. که تو یکی از قلب ها اسم فرنام و توی یکی دیگش آسم آیدا نوشته بود .
دستمو میکشم روش و لبخند میزنم . واقعا خوشم اومده بود کی وقت کرد اینو برام بگیره ؟
+ خیییلی قشنگه فرنام کی وقت کردی اینو بخری ؟
فرنام : اینو قبلاسفارش کردم دوستم که طلافروشی داره برامون بسازه. امروز بهم گفت بیام تحویلش بگیرم میخواستم با آوردنت به اینجا سورپرایزت کنم و این هدیه رو بهت بدم .قلبامون جفت همه هیچوقت از هم جدا نمیشن فرنام و آیدا همیشه کنار هم میمونن مگه نه ؟
گردنمو داغ و نرم میبوسه که تنم مورمور میشه دستای گرمشو روی بازوهام حرکت میده
فرنام : جواب نمیدی ؟ نمیخوای با من بمونی تا آخرش؟
+فرنام من نمیدونم چی بگم من ازت خیلی دلخورم
فرنام: هیییییش چیزی نگو دلم نمیخواد هیچوقت این گردنبند از گردنت دربیاد. قلبامون هیچوقت ازهم جدا نمیشه مگر اینکه من بمیرم....