ویرگول
ورودثبت نام
*Sogand*
*Sogand*چنل من https://t.me/+M1yekHXsfW41NTJk
*Sogand*
*Sogand*
خواندن ۵ دقیقه·۴ ماه پیش

قصه ی ماه پارت پنجاه و هفت

راوی

دوباره سر جای اولش برگشته بود . برگشت به خانه ی فرنام و زندگی کردن با او، مثل باتلاقی بود که در آن گرفتار شده بود .

مثل خواب زده ها در خانه قدم میزد و وسایل خانه  را نگاه می‌کرد انگار که به مکانی جدید آمده باشد . احساس غریبی میکرد دیگر حتی خود را متعلق به این خانه نمی‌دانست. 

دستی بر روی قاب عکس  روی میز کشید . کمی به عکس  دو نفره شان خیره شد . لبخندی بی معنی روی لب هایش نشست . قاب عکس را  برداشت و دوباره به آن نگاه کرد نگاهی خیلی طولانی . در نگاهش نه نفرت بود نه غم نه خوشی بود نه عشق . خنثی بود .

قاب عکس را محکم  به زمین کوبید که شیشه ی آن خرد و خاکشیر شد .

لبخندش بیشتر شد حس لذت و آرامش به او دست داد . برای اینکه دوباره آن حس لذت بخش را در وجودش احساس کند سراغ گلدان رفت . آن را هم به زمین کوبید . اینبار بلند خندید .

در ذهنش گفت

چه حسی خوبی دارد وقتی چیزی را متلاشی میکنی!

دقیقا همان کاری که فرنام با من کرد پس او هم حس خوبی داشت ؟!

خنده ی آیدا تبدیل به قهقه شد . به سمت آشپزخانه رفت و هر ظرف شیشه ای و چینی که به دستش میرسید به درو دیوار و زمین می‌کوبید و دیوانه وار میخندید .

به متلاشی شدن میخندید ،

قلبش هم مانند خرد شیشه های پخش شده روی زمین متلاشی شده بود .

آیدا میخندید و هر چیز که جلوی دستش بود را متلاشی میکرد .

کمی بعد فرنام به همراه مادرش فرشته از راه رسیدند و همین که وارد خانه شدند

از تعجب و ترس دهنشان باز ماند .

فکر میکردند که دزد به خانه آمده.  فرنام با نگرانی اسم آیدا را فریاد زد .

صدای خنده های آیدا از آشپزخانه می آمد

فرشته که با تعجب و نگرانی به فرنام نگاه می‌کرد گفت :

فرشته : بسم الله  چه خبره فرنام ؟اینجا چرا داغونه همه چی شکسته

فرنام به سمت آشپزخانه دوید با دیدن آیدا در آن حال نفس در سینه اش حبس شد .

چه بلایی سر او آمده بود . چرا عین دیوانه ها شده بود . بیخود میخندید و زیر چشمانش گود و سیاه شده بود . صورتش رنگ پریده بود و لب هایش ترک خورده بودند .

فرنام یک لحظه ترسید از این که او جن زده شده باشد.

با وحشت دستش را سمت آیدا دراز کرد و اورا صدا زد

فرنام: آیدا  چیکار داری میکنی همه ی اینارو تو شکستی؟

آیدا ساکت و آرام به فرنام نگاه کرد و چیزی نگفت .

فرنام : دستتو بده من آروم از اینجا بیا تمام اینجا پر از شیشه اس میره تو پات حواست باشه

آیدا دوباره خندید و گفت :

آیدا: نگران منی فرنام؟ نگران نباش من چیزیم نمیشه من همون موقع که بچمو از دست دادم مردم همون موقع که فهمیدم بهم  خیانت کردی مردم تو منو کشتی حالا نگران منی که زخمی نشم؟

فرنام داد زد

فرنام: بسسسسسس کن داری دیوونم میکنی  تا کی میخوای همش کارای گذشتمو به روم بیاری؟ این زندگی رو داری هم برای من هم برای خودت جهنم میکنی یه نگاه به خودت بنداز عین دیوونه ها شدی

آیدا پوزخندی میزد و بیخیال می‌گوید

آیدا: آره دیوونه شدم تو باعث شدی. تقاص همه کارایی که باهام کردی و پس میدی فرنام

فرشته با جارو تمام زمین را از خرده شیشه ها پاک کرد . نفسی آسوده کشید .

فرنام رو به مادرش کرد و گفت :

فرنام: مامان دست نزن خودم همه چیزو جمع میکنم

فرشته نگاهی تند و تیز به عروسش انداخت و با اخم گفت :

فرشته : یکی اینجا به من بگه چه خبره ؟آیدا چه مرگت شده تو دختر ؟ نگاه چه بلایی به سر خونه آورده همه جا پر شیشه خرده بود این چه سرو وضعیه برا خودت درست کردی؟ نگاه کن لباساشو نگاه صورتش عین روح میمونه  اون بچه فقط بچه ی تو نبود بچه ی فرنامم بود  فکر میکنی فقط تو غصه میخوری؟ پسر منم به اندازه ی تو ناراحته

آیدا قهقه زد

چشمان فرشته از گستاخی آیدا گشاد شده بود. این دختری که روبه رویش می‌دید همان آیدای سابق نبود . حالا بی پروا و گستاخ شده بود .

فرشته : استغفرالله دیوونه شدی دختر

خنده اش که تمام شد خیلی جدی و رک گفت :

آیدا: میدونی چیه مادر جون؟ اگه به گذشته برمیگشتم همون روزی که شما گفتی نادیا خیلی بهتر از منه و میتونه همسر خوبی برای فرنام باشه حرفتونو قبول میکردم و دست فرنام و میگرفتم میذاشتم تو دست دختر عموش اون وقت هم من الان خوشبخت بودم هم فرنام

فرنام با عصبانیت داد زد

فرنام : آیدااااااا خفه شو

فرشته با ناباوری به آیدا نگاه می‌کرد.  چیزی از حرف های او نمیفهمید نمی‌دانست چه بگوید ینی فرنام با او چه کرده بود که اینقدر باعث عذاب و نفرت آیدا شده بود ؟

آیدا رو به فرنام کرد و پوزخند زد و ادامه داد

آیدا : چیه حقیقت آزارت میده عزیزم؟ متاسفم! برای مامانت خودت توضیح بده همه چیزو من دیگه حوصله ندارم میرم استراحت کنم .

آیدا به سمت اتاق خواب رفت . فرنام از حرص و عصبانیت چشمانش را بست و روی کاناپه خود را انداخت . حرف های آیدا برای او سنگین بود به سیگار نیاز داشت . غم بزرگی در دلش احساس می‌کرد.  خودش را مقصر می‌دانست اگر مینا در زندگی او نبود همچین بلایی سر بچه و همسرش نمی آمد .

فرشته نگاهی از روی تاسف به او انداخت و نوچی گفت

فرشته : بهش خیانت کردی فرنام ؟

فرنام با یه دست شقیقه اش را ماساژ میداد و با دست دیگرش سیگارش را گرفته بود و به آن پک میزد .

با صدایی گرفته و خشن جواب داد

فرنام: مامان خواهش میکنم هیچی نپرس.

فرشته آهی کشید  . دلش به حال آیدا سوخت ای کاش بیشتر هوای اورا داشت . حتما خیلی تحت فشار بوده که به این حال و روز افتاده

فرشته: تو که میگفتی دوسش داری

فرنام لبخندی تلخ زد و اشکی از چشمانش چکید

فرنام: هنوزم دارم

فرشته : پس نباید این کارو باهاش میکردی اون دختر دیگه مثل قبل نیست . من میرم پیشش تا آرومش کنم تا الان هیچ کاری واسش نکردم .

فرنام پکی عمیق به سیگار می‌زند کلافه ته مانده ی سیگار را در جا سیگاری خاموش می‌کند.

حالا باید با آیدا چکار میکرد ؟

قاب عکسآیدا
۴
۰
*Sogand*
*Sogand*
چنل من https://t.me/+M1yekHXsfW41NTJk
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید