
فرنام
حرفای اون زن بدجور رو مخم رفته بود و به آیدا شک کرده بودم . حالا فهمیدم چرا آیدا دیگه نمیخواست برگرده .با عصبانیت چندبار پشت سر هم زنگ خونه ی پدر آیدارو میزنم که درو باز میکنن.
با قدم هایی تند و سریع از حیاط بزرگ و دردندشت خودمو به ساختمان خونه میرسونم که خدمتکار خونه درو برام باز میکنه و خوش آمد میگه
+آیدا خونس؟
خدمتکار:بله آقا مهمان هم دارن
بدون هیچ حرفی با دو وارد سالن عمارت میشم که چشمم اون چیزی که نباید ببینه و دید.
تمام دنیا پیش چشمام تیره و تار شد تصوری که از آیدا تو ذهنم ساخته بودم رو سرم آوار شد. هیچ باور نمیکردم یه روز آیدایی که ادعا میکرد اینقد عاشقمه با یه مرد دیگه ببینمش. نشسته بودن و صحبت میکردن و حواسشون به من نبود.
دستام و مشت میکنم و چنان عربده ای میکشم که صدام تو کل عمارت میپیچه. آیدا و اون مرتیکه با ترس به سمتم برمیگردن و با تعجب نگاه میکنن به سمت آرش هجوم میبرم و یقشو میگیرم و از روی مبلی که روبه روی آیدا نشسته بود بلند میکنم .
+عوضی حرومزاده اینجا چه گهی میخوری پیش زن من ؟
اونم که انگار جو گرفته بودش و دل پری داشت منو هل میده و مشتی توی صورتم میزنه
آرش:حرومزاده منم یا تو که باعث بدبختی آیدا شدی؟
اسم آیدارو که میاره جری تر میشم و سمتش حمله میکنم ، یقشو چنگ میزنم که پاره میشه و متقابل مشتی توی صورتش میزنم که میوفته زمین.
داد میزنم
+ اسم زن منو نیاااااار تو چیکارشی؟
آیدا جیغی میزنه و شروع میکنه التماس کردن. با لگد میوفتم به جون اون پخمه ی بچه سوسول که رو زمین پخش شده بود و فحش میدادم .
+میکشمت همینجا عوضی
آیدا از پشت سرم با گریه و جیغ دستمو میگیره و میکشه و التماس میکنه ولش کنم. دست آیدارو محکم میگیرم و سیلی محکمی به صورتش میزنم گردنشو میگیرم و محکم به دیوار میچسبونمش داشت ناله میکرد .
+بهم میگفتی خیانتکار بهم انگ قاتل بودن زدی بهونه میاوردی تا ولت کنم بری با این لاس بزنی ؟میخواستی دورم بزنی دستت رو شد همه چیو فهمیدم میخواستی با عشق سابقت فرار کنی بری؟ سقط بچه هم بهونه کردی لعنت بهت آیدا فکر میکردم با همه فرق داری
خدمتکار و آرش به سمتم هجوم میارن تا آیدارو از دستم خلاص کنن تو اون لحظه میخواستم بکشمش .
گلوی آیدارو ول میکنم دستشو روی گلوش میذاره و با گریه میگه
آیدا:از اینجا برو بیرون حیوون روانی از زندگیم گم شو میخواستی منو بکشی
آرش با خشم و غضب میگه :
آرش: گمشو بیرون تا ننداختمت همون قبرستونی که بودی
+خفه شو مرتیکه
سمتم حمله میکنه و دوباره با هم گلاویز میشیم .رسما به قصد کشت همو میزدیم و اگه بابای آیدا خونه نمیرسید و جدامون نمیکرد یکیمون حتما کشته میشد.....
فرهاد منو از آرش جدا میکنه و سیلی محکمی به گوشم میزنه و تو صورتم با فریاد میگه
فرهاد:چه مرگته فرنام دخترمو نابود کردی بس نیس به چه حقی اومدی توی خونم دست روی دخترم و مهمونم بلند میکنی؟
خون گوشه ی لبم که پاره شده بودو سوز میداد و پاک میکنم و با پوزخند نگاش میکنم ومیگم
+از دختر نجیبت بپرس صد بار براش توضیح دادم قسم خوردم گفتم من هیچ گناهی نکردم گفتم آیدا دوست دارم به جز تو با زن دیگه ای رابطه نداشتم اون شب سوتفاهم شد اون زنیکه زندگیمو میخواست خراب کنه چون ردش کرده بودم اما دخترت باورم نکرد حالا فهمیدم چرا باور نمیکرد چون میخواست با این مرتیکه کثیف که خودشم زنو بچه داره منو ول کنه بره چه معنی داره زن من با عشق سابقش صحبت کنه از خودم درنمیارم چون زن همین آقا مدتی باهاش قهر کرده سر همین کاراش میگه عاشق آیداس زن همین آقا بهم گفت بخاطر آیدا زندگیم داره خراب میشه جلوی زنتو بگیر زنت توی دفتر خاطراتش همش از آرش نوشته و به عشقش اعتراف کرده و آرش اون دفترو خونده و نگه داشته.
رو میکنم سمت آیدا و ادامه میدم
+ میخواستم برگردی پیشم آیدا عاشقت بودم میخواستم بهت ثابت کنم خیانت نکردم بهت اما دیگه نمیخوامت ازت بیزارم از الان به بعد تو برام مردی طلاقت میدم راحت برو با همین آشغالی که دوسش داری
دهن فرهاد از تعجب باز مونده بود و نمیدونست چی بگه دوباره پوزخند میزنم
+آره بایدم تعجب کنی دخترت همچین آدمیه فقط میخواست منو بد جلوه بده
آیدا سکوتشو شکست و گفت
_بابا این درست نیس شما منو خوب میشناسی من همچین کاری نمیکنم با زندگیم منو آرش داشتیم دردو دل میکردیم آرش گناهی نداره اون اومد اینجا زنش قهر کرده بود صدف همش شک میکنه بهش اذیتش میکنه داشت راجع به اون میگفت که صدف بخاطر من رفته آرش مثل دوستمه بابا من من
فرهاد داد بلندی سر آیدا میکشه که آیدا لال میشه
فرهاد:بسسسسه
به آرش که خجالت زده به زمین زل زده بود و از دماغش خون میومد و یقش پاره پوره شده بود نگاهی میندازه دستمالی بهش میده و آروم میگه
فرهاد:بلند شو از اینجا برو و دیگه هیچوقتم سمت آیدا پیدات نشه برو دنبال زن و زندگیت و همه این حرفو حدیثارو تمام کن. زنت پاشو از گلیمش دراز تر کرد و راجع به دخترم حرفای ناجوری زد ایندفه رو ندید میگیرم چون پسر بهترین دوستمی برو زنتو از خونه پدرش بردار
جای تو اینجا نیس پسرم
آرش نگاهی به آیدا میندازه
آرش:آیدا متاسفم همش بخاطر من بود ،عمو فرهاد شرمندتم
آرش با قلبی پر از درد و اندوه خونه را ترک کرد. زخم صورتش جای مشت و کتک هایی که خورده بود در مقایسه با درد قلبش چیزی نبود.
از اینکه دیگر نمیتوانست آیدا را ببیند و با او حرف بزند غمگین بود. این را خوب میدانست که دیگر زندگی با صدف برایش بی معنی بود و قصدم نداشت او را برگرداند.
اما باید چکار میکرد آیهان بدون مادرش ضربه میخورد. همیشه وقتی مسئله ای ناراحتش میکرد با آیدا دردو دل میکرد آیدا با دقت و توجه زیادی همیشه به حرفایش گوش میداد خصوصا که آیدا خودشم تنها و زخم خورده بود .
آرش بعد از صحبت با آیدا فهمیده بود که زبون و چشمهای آیدا یچیزو نمیگن زبونش میگفت از فرنام متنفره اما چشمهاش هنوز عشقش رو به فرنام جار میزد...
فرهاد برای اینکه قضیه را فیصله بدهد و حرف و حدیثی پشت سر آیدا نباشد فرنام را آرام کرده بود و ازش خواست تا نرود و صبر کند کمی مردانه حرف بزنند .آیدا در اتاق گریه و زاری میکرد و به بخت بدش لعنت میفرستاد.
پدر گفته بود باید برگردد خانه ی خودش و دیگر اجازه ندارد اسم طلاق و جدایی بیاورد. دعا میکرد فرنام کوتاه نیایید و بگویید میخوادهد از آیدا جدا شود تا دیگر مجبور نباشد دوباره اون روزهای تلخ را با فرنام تجربه کند.
در اتاق باز میشود و فرنام با اخم و قیافه ای جدی وارد اتاق میشود با نگاهی سرد آیدارو که روی تخت نشسته بود و گریه میکرد برانداز کرد .
فرنام:سریع وسایلتو جمع کن تو ماشین منتظرم
و اتاق را ترک میکند هق هق های آیدا بیشتر میشود نه فرنام کوتاه نمیآید . دوباره به روزهای بدی که پشت سر گذاشت برمیگشت و راه فراری نداشت...