ویرگول
ورودثبت نام
*Sogand*
*Sogand*چنل من https://t.me/+M1yekHXsfW41NTJk
*Sogand*
*Sogand*
خواندن ۴ دقیقه·۴ ماه پیش

قصه ی ماه پارت شصت

فرنام



دستی روی شونم گذاشته شد. با چشمای قرمز پر از اشک نگاهی به بالای سرم انداختم، پدر آیدا ایستاده بود و سعی داشت بهم تسلی بده .
لبخند کم‌رنگی بهش میزنم و آروم میگم:


فرنام:  خوب میشن مگه نه ؟ باید خوب بشن من به اونا احتیاج دارم اونا نباشن من میمیرم.

پدر آیدا هم در جوابم می‌خواست چیزی بگه که در اتاق عمل باز شد و دکتر با لباس سبز جراحی با قیافه ای خسته سمت ما اومد.
همه چشم به دهن دکتر دوخته بودیم پدر و مادر آیدا و حتی مادر و برادر واقعیش هم اومده بودن. با دیدن دکتر استرس تمام سرتاپامو گرفته بود دستو پاهام میلرزید نمیتونستم چیزی بگم که پدر آیدا با نگرانی پرسید


فرهاد: دکتر حال دخترم چطوره؟


دکتر درحالی که عینکش رو از چشماش برمی‌داشت نگاهی به هممون انداخت سری تکون داد و گفت:


دکتر: باید تحت نظر باشه منتقلش کردیم به بخش مراقبت ویژه عملش موفقیت آمیز بوده اما در مورد بچه متاسفم. بچه سقط شد.


گوشام سوت کشید. دیگه صدای بقیه و حرفای دکترو نشنیدم دوتا مادرای آیدا نشسته بودن وگریه میکردن،

پدر آیدا دستشو روی قلبش گذاشته بودو فشار میداد سعی می‌کرد جلوی گریشو بگیره اما موفق نشد برادر آیدا هم کنار مادرش ایستاده بود و اونو آروم میکرد اما حال من از همه خراب تر بود خراب بود چون من مقصر بودم .


قلبم داشت می‌ترکید. هم اونو هم بچمونو نابود کردم. قرار بود پدر بشم بهترین پدر دنیا همین دیروز بود کلی چیز برای بچمون خریده بودم تا با ذوق نشون آیدا بدم که فرصت نشد.

دیگه هیچوقت همه چی مثل قبل نمیشه اون بچه تنها دلخوشی من واسه این زندگی بود تنها کسی که میتونست منو به آیدا وصل کنه. تو این چندساعت که آیدارو برده بودن اتاق عمل عین دیوونه ها عربده میزدم و خودم لعنت و نفرین میکردم.

پشیمونم آیدا خیلی پشیمونم اشتباهات من باعث شد هم تو آسیب ببینی هم بچمون سرم داشت گیج میرفت دستمو به دیوار زدم تا نیوفتم داشتم تقاص کارامو پس میدادم اما کاش جای بچم من میمردم دیگه طاقت موندن نداشتم.

  با حالی داغون بی توجه به بقیه راهمو گرفتم و رفتم فضای بیمارستان برام تنگ و خفه شده بود به چند ساعت پیش فکر کردم که  اگه آیدا خوب نشه خودمو نمیبخشم...


.......................................................................

آیدا



از یه دنیای دیگه ای برگشته بودم به جهنمی به نام زندگی. کاش تو همون دنیا کنار بچم که حتی زمونه فرصت نداد بفهمم دختره یا پسر میموندم.

کاش خدا جون منم با اون می‌گرفت یا کاش ضربه مغزی میشدم و همه چیو فراموش میکردم. مامان یاسی و بابا فرهاد دستامو گرفته بودن و آروم آروم منو سمت اتاقم میبردن.

در اتاقو که باز میکنن دوباره خاطرات برام زنده میشه اتاق دوران مجردیم هنوز همونجور دست نخورده بود با همون وسایل و دیزاینش دست به هیچی نزده بودن دوباره خاطرات زنده شد برام.

چقدر قبل از اینکه از این خونه برم خوشبخت و سرزنده بودم. منو به سمت اتاقم میبرن و آروم روی تخت میذارن مامان دوتا بالش پشتم میذاره و میگه:


یاسمین: یکم بشین عزیزم الان میرم برات یه شربت تگری درست میکنم حالت جا بیاد بعدش باید سوپ درس کنم برات حسابی باید تقویت بشی.


بابا فرهاد کنارم میشینه


فرهاد :دخترم درد نداری؟ با دکتر صحبت کردم گفت کاملا خوب شدی درمورد دستت هم گفت  دو هفته دیگه بیایم گچشو باز کنیم .


هردو منتظر نگاهم میکردن تا چیزی بگم اما چون جوابی نشنیدن مامان با ناراحتی رفت بیرون و بابا سعی کرد منو به حرف بیاره.


فرهاد: میدونم دخترم تجربه ی خیلی تلخی داشتی اما دختر من قویه. آیدایی که میشناسم میدونم دوباره میتونه به زندگی برگرده و مثل قبل اینجا رو با شیرین زبونیاش برای منو مامانش قشنگ کنه .


دستی به موهام میکشه و روی موهامو میبوسه و دوباره شرو میکنه حرف زدن


فرهاد: دو هفته تو بیمارستان بودی نه من نه یاسی خواب و خوراک نداشتیم. سخته میدونم اما خواهش میکنم به گذشته دیگه فک نکن ،دوباره حرف بزن دو هفته هس صداتو هیچکس نشنیده هیچی نمیگی غذا هم خوب نمیخوری  توروخدا برگرد به زندگی لج نکن همه چی هنوز تمام نشده زندگی ادامه داره دخترم


گوشام تمام این حرفارو میشنید اما چیزی نداشتم که بگم. توی مغزم پر حرف بود، با خودم زیاد توی ذهنم حرف میزنم جوری که مخم میخواد بترکه اما حرفام دیگه به زبونم نمیومد لال شده بودم.

بابا نمی‌دونست اما این زندگی دیگه تمام شده بود نه بچم موند پیشم نه عشقی که میخواستم .

باید چیو دیگه ادامه میدادم تنها چیزی که میخواستم مرگ بود همین.

بابا کلافه دستی روی ریشاش میکشه و آهی میکشه

فرهاد : فرنام امروز میاد دنبالت تو این مدت اونم خیلی عذاب کشید بهمون میگفت جرات نداره بیاد ملاقاتت تا حالتو بدتر نکنه همش میگفت تقصیر منه مواظبشون نبودم خیلی حالش بده امروز دیگه طاقت نیاورد و گفت میخواد بیاد تورو ببینه دخترم من نمیدونم چی بینتون گذشته که خودشو مقصر میدونه اما اگه چیزی هس بهم بگو

نگاه سرد و بی روحمو ازش میگیرم نمیخوام ببینه اشک تو چشمام جمع شده نمیخوام هیچکس بدونه عاشق چجور آدمی شدم.

سعی میکنم دراز بکشم.

چشمامو میبندم دلم میخواد به هیچ چیزو هیچ کس دیگه فکر نکنم. بابا غمگین و ناراحت از اینکه نتونسته حرفی ازم بکشه بلند میشه پتو روم میکشه و آروم میگه:

فرهاد:خودم بلاخره همه چیو میفهمم

پدر مادر
۵
۰
*Sogand*
*Sogand*
چنل من https://t.me/+M1yekHXsfW41NTJk
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید