
الیاس کنارم میشینه ، دستشو روی پیشونیم میذاره وگره ی اخماش میره توی هم .
الیاس : تب داری ویدا فکر کنم سرما خوردی
کلافه سرجام میشینم و یقه ی پیراهنمو چنگ میزنم و میکشم داشتم خفه میشم .
+ نه سرما نخوردم اما خیلی گرممه احساس میکنم توی بدنم آتیشه
الیاس با نگرانی گفت
الیاس : میخوای بریم دکتر ؟
+ نه چیزی نیس نگران نباش یه دوش آب سرد بگیرم خوب میشم
الیاس لبخند زد
الیاس : باشه عزیزم
حوله و لباس هامو برداشتم تا با خودم حمام ببرم . الیاس هم دراز کشید و با گوشیش ور میرفت. یک لحظه یاد قراری که با مه لقا گذاشته بودم افتادم .
+ الیاس؟
الیاس همونجور که سرش توی گوشی بود جواب داد
الیاس؟ جان
+ من با مه لقا میخوام جایی برم
الیاس بدون نگاه کردن به من گفت
الیاس : کجا ؟
+ بخاطر کابوسایی که میبینم مه لقا گفت کسیو میشناسه میتونه کمکم کنه بهش میگن ساحره
الیاس بلاخره نگاهشو از گوشیش گرفت و به من زل زد . پوزخند زد وگفت
الیاس : تو که به جادو جنبل اعتقاد نداشتی چیشده حالا میخوای بری پیش رمالا؟
+ اره اما همه چیز بعد از تصادف تغییر کرد . احساس میکنم هیچ دکتری نمیتونه حالمو خوب کنه شاید این زن تونست منو از اون کابوسا نجات بده .
الیاس کمی فکر کرد . و بعد گفت
الیاس : اون زن کجاست ؟
نفس راحتی کشیدم . از اینکه الیاس مخالفت کنه میترسیدم اما قبول کرد .
+ مه لقا گفت خونش کمی دورتر از این روستاست اما بابا طاهر نباید بفهمه پیش اون میریم .
الیاس دستی به ته ریشش کشید وسرشو تکون داد و گفت
الیاس : با اینکه خوشم نمیاد ولی باشه باهم میریم .
تقریبا از روستا دور شده بودیم و وارد مسیر پر پیچ و خم و باریک شدیم . همونجور که مه لقا گفته بود مسیرش دور افتاده ترین جای روستا بود و به کوه ها میرسید . در تعجب بودم که چجور یه زن تنها میتونه اونجا زندگی کنه . الیاس آروم و با احتیاط رانندگی میکرد و به هر سمتی که مه لقا میگفت میرفت . منم با تعجب به اطرافم خیره شده بودم و به این فکر میکردم ینی ساحره چه شکلیه قیافه ی ترسناکی داره یا معمولیه .
همزمان حواسم به صحبت های الیاس با مه لقا بود .
الیاس : اینجا کجاست آخه؟! تو ناکجا آباد سردرآوردیم دارم پشیمون میشم از کارم چجور همچین جایی تنهایی اومدی مه لقا ؟
مه لقا خندید و گفت
مه لقا : آقا الیاس نترسید ساحره جادوگره آدمکش که نیس. من یبار فقط پیشش رفتم اونم با ملیحه زن غلام. بذارید یه راز بهتون بگم مردم روستا الکی میگن از ساحره بدشون میاد و طردش کردن اونا بابت هر بیماری و مشکلی میرن سراغ ساحره براشون دعا و طلسم بنویسه خودم با چشمای خودم دیدم ملیحه زن غلام دعا گرفته بود تا بچه دار بشه آخه نازاعه . اونا به دروغ میگفتن ساحره رو طرد کردن چون نمیخواستن کسی بفهمه با جادو جنبل چکارا میکنن .
متعجب پرسیدم
+حالا که همه ی اهالی روستا برای مشکلاتشون پیشش میرن پس ساحره چرا روستارو ترک کرد و همچین جایی داره زندگی میکنه ؟
مه لقا گفت : خب بهت گفته بودم بابا طاهر از کارای اون زن خوشش نمیومد و نمیخواست مردم روستا به خرافات و جادو جنبل رو بیارن برای همین گفت باید روستارو ترک کنه و بره .
ماشین الیاس جلوی کلبه توقف کرد .بلاخره رسیدیم به تنها کلبه ی چوبی و قدیمی که در دور افتاده ترین بخش روستا بود و پیرزنی تنها به اسم ساحره اونجا زندگی میکرد. نمیدونم چرا ولی از استرس حالت تهوع اومده بود سراغم . مه لقا و الیاس پیاده شدند و من هنوز توی ماشین نشسته بودم و به این فکر میکردم که برم یا نرم . هیچ وقت فکر نمیکردم یه روز پام به همچین جایی باز بشه اما برای شناختن غریبه مجبور بودم .
مه لقا به شیشه ی ماشین زد و گفت
مه لقا : چرا استخاره میگیری پیاده شو
از ماشین پیاده میشم و با نگرانی به الیاس نگاه میکنم . الیاس لبخند آرامش بخشی بهم زد و گفت
الیاس : عزیزم نترس هر اتفاقی بیوفته من پیشتم برو داخل و کارتو انجام بده منم اینجا منتظرم
مه لقا چند تقه با حلقه ی سنگین فلزی به درچوبی پوسیده کوبید و ساحره را صدا کرد . اطراف کلبه رو نگاه کردم چیزی جز کوه و علفزار نبود از دور دست درخت های چنار پیدا بود که نشون میداد چقد از روستا دور شده بودیم . و جلوی درکلبه چند گلدون شکسته ی سفالی و کوزه ی آب و یک گالری بود . در چوبی با صدای جیر جیر بدی باز شد . مه لقا چیزی به پیرزن گفت و بعد رو به من کرد و گفت
مه لقا : بیا ویدا
الیاس به ماشین تکیه زد و برام دست تکون داد و منم براش دست تکون دادم . و با مه لقا به داخل رفتیم .
به محض وارد شدن بوی عجیب به مشامم رسید . بویی مثل چوب نمدار و کهنه، بوی شمع های سوخته و آمیخته با گیاهان خشک شده .. روشنایی خونه فقط با نور شمع بود و قشنگ فضای خونه ی جادوگرا رو برام تداعی میکرد . اما چیزی که بیشتر از همه چیز توجهمو جلب کرد خود ساحره بود .چون قبلا هم دیده بودمش .
مطمعن بودم شب تصادف کسی که فال منو و الیاس رو گرفته بود خود همین ساحره بود. اما انگار اون منو یادش نمیومد. منو مه لقا کنار هم روی قالیچه ی رنگ و رو رفته ی پهن شده کف زمین نشستیم . ساحره اومد و پشت میز کوچیک چوبیش نشست . روی میز پر بود از کاغذ با نوشته هایی نامفهوم و کج و کوله که سر درنمیاوردم .
ساحره گفت : مشکلتو بگو دختر جون
آروم زمزمه کردم
+ شما منو یادتون نمیاد ؟ شب عروسی با شوهرم توی ماشین بودیم بعدش فال مارو گرفتی و گفتی آینده ای باهم ندارید .
ساحره یک تای ابروی هشتیشو برد بالا و سوالی نگام کرد .
ساحره : من حافظه ی خوبی دارم دختر جون به یاد ندارم جایی دیده باشمت
ولی من مطمعن بودم که اونو شب تصادف دیده بودم . شاید فراموش کرده بود و یا شایدم نمیخواست بگه منو میشناسه .
+ ما همون شب تصادف کردیم و بعد از اون تصادف هر شب کابوس میبینم. بعضی وقتا حس میکنم کابوسا فقط یه رویا نیستن و توی واقعیت برام اتفاق میوفته من از زندگی نرمال گذشتم خیلی دور شدم
ساحره خوب و با دقت به حرفام گوش میداد چشماشو ریز کرد و با کنجکاوی پرسید
ساحره: چه کابوسی رو بیشتر میبینی ؟
آب دهنمو با ترس قورت دادم
+ خواب یه آدم غریبه که فکر میکنم به تصادف شب عروسیمون مربوطه
ساحره دستشو دراز کرد و گفت
ساحره : دستتو بده به من
به مه لقا نگاه کردم بهم اشاره کرد دستمو بهش بدم . وقتی دستمو گرفت چشماش میخواست از حدقه دربیاد.
ساحره : دستت خیلی داغه دختر جون از کی اینجوری ؟
کمی مکث کردم
+ نمیدونم چند روزی میشه
ساحره گفت
ساحره : خیلی خب حالا چشمامو میبندم و وارد ذهن تاریکت میشم و هر چیزی که میبینم برات تعریف میکنم به هر حرفی که میزنم با دقت گوش بده شاید پیام یا مفهومی داشته باشن .
ساحره دستمو سفت گرفته بود و چشماشو بست. زیر لب چیز هایی زمزمه میکرد که منو مه لقا نمیفهمیدیم . داشتم به این فکر میکردم که الان میخواد عین رمالای دیگه یچیز چرت و پرت بگه و بعدش مارو از سر خودش باز کنه اما با حرفی که زد مو به تنم سیخ شد.
ساحره نجوا کرد
ساحره: تو تاریکی شب، یه ماشین گوشه ی جاده چپ کرده . یه عروس و یه داماد روی زمین افتادن بدجوری زخمی شدن . به سمتشون میرم اما داماد خون زیادی از دست داده انگار نفس نمیکشه. صدای ناله های ریزی به گوشم میخوره. به عروس نگاه میکنم انگشتای دستش دارن تکون میخورن . زندست ارهههه زندست
ساحره دقیقا داشت خواب های منو با صدای هیجان زده و بلند تعریف میکرد. حالا دستای اونم داشت میلرزید و صداش بم و خشدار بود .
ساحره : نور ماشینی رو از دور میبینم. نور به طرف ماست . یه ماشین مشکیه
با دهن باز و چشم های گشاد شده به صورت به خواب رفته ی ساحره نگاه کردم قلبم میخواست بیاد توی دهنم اون داشت به غریبه نزدیک میشد.
ساحره : با عجله به سمتش میرم و داد میزنم کمک
ساحره فریاد زد آهاااای
انگار که توی واقعیت داشت همه اینارو میدید .
منو مه لقا با تعجب و ترس بهم خیره شدیم . توی دلم گفتم ینی میتونه چهره ی غریبه رو ببینه ؟ چیزی که من نتونستم
ساحره : هر چی جلوتر میرم به ماشین مشکی نمیرسم ولی میدونم اون مرد خونسرد به ماشین تکیه داده و مارو نگاه میکنه . آهاااای باتوم اینجا یه عروس و داماد زخمی شدن چرا کمکشون نمیکنی ؟ صدای خنده هاش میاد .
چند لحظه مکث میکنه دوباره ادامه میده
ساحره : آخ سرم . سرم درد میکنه . نمیتونم بهش برسم فقط صدای خندشو میشنوم
پلک های ساحره تند تند تکون میخوردن و لرزش دستش بیشتر میشد. سرش رو مرتب این ور اون ور تکون میداد مثل کسی که میخواست از کابوس بد بیدار بشه ولی نمیتونست . داشتم به هدفم میرسیدم اون غریبه رو دیده بود داشت به ما میخندید پس ینی از تصادف کردن ما خوشحاله حالا وقت پرسیدن حقیقت بود سریع گفتم
+ ازش بپرس چی از جونمون میخواد ؟
ساحره : اون داره میاد سمتم دارم میبینمش آخ سرم داره میترکه واای
به تندی و با خشم دستمو پس زد و سرشو توی دستاش گرفت و نالید .
منو لقا با نگرانی پرسیدیم چیشد ؟
ساحره گیج و بیحال بود و شقیقه هاشو ماساژ میداد .
چشماشو باز کرد و بهمون خیره شد .
ساحره : از اینجا برید بیرون کاری از من برنمیاد .
صبح روز بعد با سرحالی از خواب بیدار شدم . دیشب اصلا کابوس ندیده بودم و حدس میزدم بخاطر اتفاقات دیروزه . با اینکه ساحره نتونست کمکی بهمون بکنه و چیزی از غریبه بهم بگه، اما حداقل از شر کابوسم خلاص شدم . پتو رو با لبخند میزنم کنار و کش و قوسی به بدنم میدم . امروز چقد روز خوبیه باید به الیاس و مه لقا میگفتم .
اما الیاس کجاست؟ طبق معمول دیر تر از بقیه از خواب پاشدم . همینجور که موهامو شونه میزدم زیر لب برای خودم آهنگ همه چی آرومه من چقد خوشحالم میخوندم در اتاق باز میشه و الیاس میاد داخل
الیاس : عزیزم بلاخره بیدار شدی ؟
با خوشحالی میپرم بغلش و میگم
+ دیشب خیلی خوب خوابیدم الیاس باورت میشه برای داشتن یه خواب راحت چقد دلم تنگ شده بود خیلی خوشحالم
الیاس موهامو از جلوی صورتم برد پشت گوشم و به چشمام نگاه کرد قیافش در هم بود اما لبخند زورکی زد و گفت
الیاس : عه جدی ؟ چقد خوب اما یچیزی شده ویدا
+ چی؟ داری منو میترسونی چرا قیافت در همه
الیاس: امروز صبح زود جنازه ی ساحره رو توی روستا پیدا کردن مردم میگن خودکشی کرده .