
در حالی که سیگارم رو لای لب هام میذارم، آخرین چیزی که به ذهنم میرسید رو روی کاغد مینویسم
" مرگ با ملینا "
کاغد رو تا میزنم و روی کاغد دیگه ای تصمیم بعدی رو مینویسم
" مرگ بدون ملینا "
این یکی هم تا میزنم و دوتا کاغذ رو توی پاکت نامه های جدا قرار میدم .
از دیشب نخوابیده بودم و افکار درهم و پریشونم کلافم کرده بود .
پفی میکشم و دود سیگار رو به هوا میفرستم.
از بس فکر کرده بودم سرم داشت منفجر میشد و شقيقه ام درد میکرد .
احساس میکردم از همه چیز و همه کس عقب افتادم. و تنها درمانده و بدبخت این دنیا منم . هر کسی رو میدیدم خوشبخت بود . دیگران یک جوری از خوشبختی حرف میزدند که دلم برای خودم میسوخت .
با واژه ی خوشبختی غریبه بودم اصلا نمیدونستم خوشبختی چی هست .
فقط یادم میاد آخرین باری که احساس خوشبختی کردم روز نامزدیم با ملینا بود.
پوزخند میزنم
ملینا با رفتنش خوشبختی رو از من گرفته بود و من تمام شب رو به این فکر میکردم چطوری جفتمونو باهم بکشم .
دو دل بودم اونقدر از اون زن نفرت داشتم که میخواستم با دستای من بمیره اما همونقدر هم عاشقش بودم و نمیخواستم بهش صدمه بزنم .
چند هفته پیش به صورت تصادفی صمیمی ترین دوستم هری رو دیدم . از وقتی که کالج رو تمام کردیم دیگه ندیده بودمش . از نامزدش بهم گفت و اینکه قراره با دختر رویاهاش ازدواج کنه و توی یک شرکت معروف به عنوان مهندس مشغول به کار شده و درآمد خوبی داره .
دروغ چرا کمی به هری حسودیم شد . من هم لایق همچین زندگی بودم اما خب بعضی وقتا شرایط رسیدن به آرزوهات رو نداری یا اگه هم داشته باشی دیگران ازت میگیرنش. توی دبیرستان من شاگرد درسخون تری نسبت به هری بودم و تمام نمره هام بالاتر بود و هری به من حسادت میکرد و حالا من دارم به زندگی اون حسادت میکنم .
روزی که هری من رو برای صرف شام و آشنایی با نامزدش دعوت کرده بود رو هیچوقت فراموش نمیکنم .
کلافه و عصبی کامی سنگین از سیگارم میگیرم . چشم هامو میندم تا آرامش بگیرم .
لعنتی خیلی وقته حتی این سیگارم حالمو خوب نمیکنه . چشم های سرخ و خستمو رو دوباره باز میکنم تمام دیشب رو نخوابیده بودم و به این پرت و پلا ها فکر میکردم .
سیگارم رو توی جا سیگاری خاموش میکنم .
شاید چرت کوتاه باعث میشد ازین فکرا خلاص بشم . روی کاناپه دراز میکشم و چشمامو میبندم . ساعد دستم رو روی چشمام میذارم. اما افکار شوم و خبیث دست بردار نبودند.
مدام تصویر هری و موفقیتش جلوی چشمام بود .
هری رو تصور میکردم با کت و شلوار شیک دامادی که دستای ظریف و سفید ملینا رو در دست گرفته بود و ملینای بینهایت زیبا، در لباس عروس میدرخشید. هری ملینارو در آغوش گرفته بود و میبوسید و همه ی مهمان ها برای پیوندشان دست میزدند و کشیش اون دوتارو رسما زن و شوهر اعلام کرد .
ملینا عاشقم بود اما یک روز به همه چیز پشت کرد و گفت تو این شرایطی که من دارم نمیتونه زندگی کنه و ترکم کرد . و من اینو مطمئنم بخاطر پول و موقعیت اجتماعی هری از من جدا شد. چطور میتونست عشق منو نادیده بگیره و بخاطر پول ترکم کنه .
شاید بدترین روز زندگیم همون روزی بود که ملینا رو کنار هری دیدم . هری با افتخار و هیجان زده ملینارو به عنوان نامزدش به من معرفی کرد.
ملینا با دیدن من جا خورد اما فقط یک لحظه بود و سریع به خودش اومد و خیلی خونسرد برامون مشروب میریخت و از من میخواست به سلامتی خوشبختیشون بنوشم .
ملینا با وقاحت و پرویی کنار مردی که دوستم بود میخندید و لاس میزد و من در حالی که قلبم داشت از اینهمه بی رحمی ملینا میسوخت مجبور بودم لبخند بزنم .
آهی میکشم و کلافه ساعدم رو از روی چشمام برمیدارم و سر جام میشینم .
خواب به من نیومده بود . باید کاری که دیشب بهش فکر میکردم رو انجام میدادم. ملینا یا با من میمیرد یا من خودمو تنها خلاص میکردم .
فکر کردن به ملینا باعث میشد بیشتر حس کنم که چقدر ضعیف و حقیرم .
چشم هامو دوباره به پاکت های سفید روی میز میدوزم . و دوباره زیر لب میگم
" مرگ با ملینا یا مرگ بدون ملینا "