
آمده ام بنویسم
از رنجی زیبا
رنجی استوار و محکم از جنس عشق
اما نه مثل فروغم نه مثل درویش
که بتوانم رنجم را آنقدر باشکوه توصیف کنم،
همه از عظمت آن شگفت زده شوند .
پس ساده مینویسم
" شب بود و من بودم و ماه
و جای خالی ستاره ای
که در آسمان دیگری چشمک میزد "