
دیشب ذهن خیلی فعالی داشتم و در حالت خواب و بیداری مینوشتم. امیدوارم نوشته هامو دوس داشته باشید.
به سان دو کبوتر
از بام عشق پریدیم.
عُروجِ تو میگفت:
فراموش کردهای آشیانه را
و هُبوطِ من میگفت:
فراموش کردهام پرواز را...🕊🥀
________________________________________________
مسیحای من بود؛
هنگامی که در چشمانم مینگریست،
روح در تنم دمیده میشد.
اکنون که نیست،
گویی مرده ام...⚰️🖤
سوگند 1405/8/10