می گویند:
مردی در امامزاده ای اختیار از کف داد
و در صحن امامزاده ادرار کرد...
مردم خشمگین شدند و به سمت او
هجوم بردند و خواستند که او را
بکشند...
مرد که هوش و فراستی بسیار داشت گفت:
ایهاالناس! من قادر به ادرارکردن نبودم؛ امامزاده مرا
شفا داد...
به یکباره مردم ادرار او را به عنوان تبرک به سر و
صورت خود مالیدند...
مردم ما اینگونه اند!
علی اکبر دهخدا
