حکایت سعدی...

#حکایتی_زیبا_از_سعدی

توانگر زاده ای را دیدم برسر گور پدر نشسته و با درویش بچه ای مناظره در پیوسته که صندوق تربت ما سنگین است و کتابه رنگین وفرش رخام انداخته و خشت پیروزه درو به کار برده

به گور پدرت چه ماند خشتی دو فراهم آورده و مشتی دو خاک بر آن پاشیده

درویش پسر این بشنید و گفت تا پدرت زیر آن سنگهای گران برخود بجنبیده باشد پدر من به بهشت رسیده بود.

خر که کمتر نهند بر وی بار

بی شک آسوده تر کند رفتار

مرددرویش که بار ستم فاقه کشید

به در مرگ همانا که سبکبار آید

و آنکه در نعمت و آسایش و آسانی زیست

مردنش زین همه شک نیست که دشخوار آید

به همه حال اسیری که ز بندی برهد

بهتر ازحال امیری که گرفتار آید

#سعدی