هرآدمی...

هر آدمی به جز عشق یه رفیق نیاز داره،

که جلوی اون خودش باشه...

حتی وقتایی که برای خانوادتم خود واقعیت نیستی...

همون رفیقی که،

عزیزم گفتنای پر از ریا رو ول می‌کنه،

و یه گوساله گفتنش خنده می‌شونه رو لبات...

همون رفیقی که اگه یه روز ازت خبری نشه،

به همه‌ی فک و فامیلت زنگ میزنه میگه،

کجاست این یار ما...

همون رفیقی که،

می‌فهمه پول زیادی همرات نداری،

اصرار نمی‌کنه بریم رستوران،

یه دست میزنه پشت شونه‌ات و می‌گه فلافل بزنیم...

همون رفیقی که پای به پای دل شکستنت،

دلش می‌شکنه و به جای دلداری الکی،

همرات گریه می‌کنه...

همون رفیقی که کمیاب شده...

اما همه‌ی ما یکیشو داریم...

حتی گاهی عشق هم جاشونو نمی‌گیره...