اندر حکایت انگشت جوهری مردم!!!
بازرگاني را زنی خوش صورت بود كه زهره نام داشت.
بازرگان عزم سفر كرد.
از بهر زنش جامعه‌ای سفيد بساخت و كاسه ای نيل به خادم داد كه هرگاه از اين زن حركتي ناشايست پديد آيد،يك انگشت نيل بر جامه او بزن تا چون بازآيم،مرا حال معلوم شود.
پس از مدتي خواجه به خادم نبشت كه:
کاری نكند زهره كه ننگي باشد؟
بر جامه او ز نيل رنگي باشد؟
خادم باز نبشت كه:
گر آمدن خواجه درنگي باشد
چون بازآيد، زهره پلنگي باشد!
عبید زاکانی
