ویرگول
ورودثبت نام
Mah
Mahدکتری مملکت- هندسه خوانده و علاقه مند به تجارت و کامپیوتر ساینس:)
Mah
Mah
خواندن ۱ دقیقه·۷ سال پیش

سکوت میکنم چون...

با آدما بد نبودم... کمک کردنو خیلی دوست داشتم...

اگه کمک میخواستن، سعی میکردم سریع تر کمکی که ازم بر میادو کنم...

من امیدوار بودم...

فکر میکردم

ممکنه روزی در زندگی من ، آدمهایی وارد شن که واقعا وجوه اشتراکی با من داشته باشن... که حتی اگه من سکوت کردم، بیان و سکوتو بشکنن... که وجودشون باعث بشه، پروفایل یا وضعیت نوشتن برای من، بی معنا نباشه....

آدمهایی که... بدونم واقعا به من باور دارن و اینو بهم یاد آوری کنن... نه برای اینکه بخوام خودمو ضعیف بدونم.... نه! چون منم یک انسانم...

من، فکر میکردم این شدنیه! فکر میکردم، بشه روزهای بهتری رو سپری کنم، من، خیلی فکرا میکردم...

ولی، همه ی اونا اشتباه بودن! چون فهمیدم، دارم توی این یکی ، درجا میزنم... سر جای خودم دارم بدون ثمر میدوم! فهمیدم که، انگار واقعا من حداکثر همون رباتیم که قابلیتش با توانایی ایده دادن و پاسخگویی مشخص میشه.... و من اینو نمیخواستم باور کنم، چون من، در اشتباه بودم!

و حالا گذشت هر روز و به پایان رسیدنش برای من، مثل اثبات یه لمه... تا همشون در نهایت ثابت کنن که من باید سکوت کنم... چون دادزدن هم حتی، برای من بی حاصله!

من، در اشتباه بودم....


۲
۰
Mah
Mah
دکتری مملکت- هندسه خوانده و علاقه مند به تجارت و کامپیوتر ساینس:)
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید